1Fyrirætlanir hjartans eru á mannsins valdi, en svar tungunnar kemur frá Drottni.
1DEL hombre son las disposiciones del corazón: Mas de Jehová la respuesta de la lengua.
2Manninum þykja allir sínir vegir hreinir, en Drottinn prófar hugarþelið.
2Todos los caminos del hombre son limpios en su opinión: Mas Jehová pesa los espíritus.
3Fel þú Drottni verk þín, þá mun áformum þínum framgengt verða.
3Encomienda á Jehová tus obras, Y tus pensamientos serán afirmados.
4Allt hefir Drottinn skapað til síns ákveðna marks, svo og guðleysingjann til óheilladagsins.
4Todas las cosas ha hecho Jehová por sí mismo, Y aun al impío para el día malo.
5Sérhver hrokafullur maður er Drottni andstyggð, hér er höndin upp á það: hann sleppur ekki óhegndur!
5Abominación es á Jehová todo altivo de corazón: Aunque esté mano sobre mano, no será reputado inocente.
6Með elsku og trúfesti er friðþægt fyrir misgjörð, og fyrir ótta Drottins forðast menn hið illa.
6Con misericordia y verdad se corrige el pecado: Y con el temor de Jehová se apartan del mal los hombres.
7Þegar Drottinn hefir þóknun á breytni einhvers manns, þá sættir hann og óvini hans við hann.
7Cuando los caminos del hombre son agradables á Jehová, Aun á sus enemigos pacificará con él.
8Betra er lítið með réttu en miklar tekjur með röngu.
8Mejor es lo poco con justicia, Que la muchedumbre de frutos sin derecho.
9Hjarta mannsins upphugsar veg hans, en Drottinn stýrir gangi hans.
9El corazón del hombre piensa su camino: Mas Jehová endereza sus pasos.
10Goðsvar er á vörum konungsins, í dómi mun munni hans ekki skeika.
10Adivinación está en los labios del rey: En juicio no prevaricará su boca.
11Rétt vog og reisla koma frá Drottni, lóðin á vogarskálunum eru hans verk.
11Peso y balanzas justas son de Jehová: Obra suya son todas las pesas de la bolsa.
12Að fremja ranglæti er konungum andstyggð, því að hásætið staðfestist fyrir réttlæti.
12Abominación es á los reyes hacer impiedad: Porque con justicia será afirmado el trono.
13Réttlátar varir eru yndi konunga, og þeir elska þann, er talar hreinskilni.
13Los labios justos son el contentamiento de los reyes; Y aman al que habla lo recto.
14Konungsreiði er sem sendiboði dauðans, en vitur maður sefar hana.
14La ira del rey es mensajero de muerte: Mas el hombre sabio la evitará.
15Í mildilegu augnaráði konungs er líf, og hylli hans er sem vorregns-ský.
15En la alegría del rostro del rey está la vida; Y su benevolencia es como nube de lluvia tardía.
16Hversu miklu betra er að afla sér visku en gulls og ákjósanlegra að afla sér hygginda en silfurs.
16Mejor es adquirir sabiduría que oro preciado; Y adquirir inteligencia vale más que la plata.
17Braut hreinskilinna er að forðast illt, að varðveita sálu sína er að gæta breytni sinnar.
17El camino de los rectos es apartarse del mal: Su alma guarda el que guarda su camino.
18Drambsemi er undanfari tortímingar, og oflæti veit á fall.
18Antes del quebrantamiento es la soberbia; Y antes de la caída la altivez de espíritu.
19Betra er að vera lítillátur með auðmjúkum en að skipta herfangi með dramblátum.
19Mejor es humillar el espíritu con los humildes, Que partir despojos con los soberbios.
20Sá sem gefur gætur að orðinu, hreppir hamingju, og sæll er sá, sem treystir Drottni.
20El entendido en la palabra, hallará el bien: Y el que confía en Jehová, él es bienaventurado.
21Sá sem er vitur í hjarta, verður hygginn kallaður, og sætleiki varanna eykur fræðslu.
21El sabio de corazón es llamado entendido: Y la dulzura de labios aumentará la doctrina.
22Lífslind er hyggnin þeim, sem hana á, en ögun afglapanna er þeirra eigin flónska.
22Manantial de vida es el entendimiento al que lo posee: Mas la erudición de los necios es necedad.
23Hjarta spekingsins gjörir munn hans hygginn og eykur fræðsluna á vörum hans.
23El corazón del sabio hace prudente su boca; Y con sus labios aumenta la doctrina.
24Vingjarnleg orð eru hunangsseimur, sæt fyrir sálina, lækning fyrir beinin.
24Panal de miel son los dichos suaves. Suavidad al alma y medicina á los huesos.
25Margur vegurinn virðist greiðfær, en endar þó á helslóðum.
25Hay camino que parece derecho al hombre, Mas su salida son caminos de muerte.
26Hungur erfiðismannsins erfiðar með honum, því að munnur hans rekur á eftir honum.
26El alma del que trabaja, trabaja para sí; Porque su boca le constriñe.
27Varmennið grefur óheillagröf, og á vörum hans er sem brennandi eldur.
27El hombre perverso cava el mal; Y en sus labios hay como llama de fuego.
28Vélráður maður kveikir illdeilur, og rógberinn veldur vinaskilnaði.
28El hombre perverso levanta contienda; Y el chismoso aparta los mejores amigos.
29Ofbeldismaðurinn ginnir náunga sinn og leiðir hann á vondan veg.
29El hombre malo lisonjea á su prójimo, Y le hace andar por el camino no bueno:
30Sá sem lokar augunum, upphugsar vélræði, sá sem kreistir saman varirnar, er albúinn til ills.
30Cierra sus ojos para pensar perversidades; Mueve sus labios, efectúa el mal.
31Gráar hærur eru heiðurskóróna, á vegi réttlætis öðlast menn hana.
31Corona de honra es la vejez, Que se hallará en el camino de justicia.
32Sá sem seinn er til reiði, er betri en kappi, og sá sem stjórnar geði sínu, er meiri en sá sem vinnur borgir.Í skikkjufellingum eru teningarnir hristir, en Drottinn ræður, hvað upp kemur.
32Mejor es el que tarde se aira que el fuerte; Y el que se enseñorea de su espíritu, que el que toma una ciudad.
33Í skikkjufellingum eru teningarnir hristir, en Drottinn ræður, hvað upp kemur.
33La suerte se echa en el seno: Mas de Jehová es el juicio de ella.