Icelandic

Spanish: Reina Valera (1909)

Proverbs

17

1Betri er þurr brauðbiti með ró en fullt hús af fórnarkjöti með deilum.
1MEJOR es un bocado seco, y en paz, Que la casa de contienda llena de víctimas.
2Hygginn þræll verður drottnari yfir spilltum syni, og hann tekur erfðahlut með bræðrunum.
2El siervo prudente se enseñoreará del hijo que deshonra, Y entre los hermanos partirá la herencia.
3Deiglan er fyrir silfrið og bræðsluofninn fyrir gullið, en Drottinn prófar hjörtun.
3El crisol para la plata, y la hornaza para el oro: Mas Jehová prueba los corazones.
4Illmennið gefur gaum að fláræðis-vörum, lygin hlýðir á glæpa-tungu.
4El malo está atento al labio inicuo; Y el mentiroso escucha á la lengua detractora.
5Sá sem gjörir gys að fátækum, óvirðir þann er skóp hann, og sá sem gleðst yfir ógæfu, sleppur ekki óhegndur.
5El que escarnece al pobre, afrenta á su Hacedor: Y el que se alegra en la calamidad, no quedará sin castigo.
6Barnabörnin eru kóróna öldunganna, og feðurnir eru heiður barnanna.
6Corona de los viejos son los hijos de los hijos; Y la honra de los hijos, sus padres.
7Ekki hæfa heimskum manni stóryrði, hve miklu síður göfgum manni lygavarir.
7No conviene al necio la altilocuencia: ­Cuánto menos al príncipe el labio mentiroso!
8Mútan er gimsteinn í augum þess er hana fær, hvert sem maður snýr sér með hana, kemur hann sínu fram.
8Piedra preciosa es el cohecho en ojos de sus dueños: A donde quiera que se vuelve, da prosperidad.
9Sá sem breiðir yfir bresti, eflir kærleika, en sá sem ýfir upp sök, veldur vinaskilnaði.
9El que cubre la prevaricación, busca amistad: Mas el que reitera la palabra, aparta al amigo.
10Ávítur fá meira á hygginn mann en hundrað högg á heimskingja.
10Aprovecha la reprensión en el entendido, Más que si cien veces hiriese en el necio.
11Uppreisnarmaðurinn hyggur á illt eitt, en grimmur sendiboði mun sendur verða móti honum.
11El rebelde no busca sino mal; Y mensajero cruel será contra él enviado.
12Betra er fyrir mann að mæta birnu, sem rænd er húnum sínum, heldur en heimskingja í flónsku hans.
12Mejor es se encuentre un hombre con una osa á la cual han robado sus cachorros, Que con un fatuo en su necedad.
13Sá sem launar gott með illu, frá hans húsi víkur ógæfan eigi.
13El que da mal por bien, No se apartará el mal de su casa.
14Þegar deila byrjar, er sem tekin sé úr stífla, lát því af þrætunni, áður en rifrildi hefst.
14El que comienza la pendencia es como quien suelta las aguas: Deja pues la porfía, antes que se enmarañe.
15Sá sem sekan sýknar, og sá sem saklausan sakfellir, þeir eru báðir Drottni andstyggð.
15El que justifica al impío, y el que condena al justo, Ambos á dos son abominación á Jehová.
16Hvað stoða peningar í hendi heimskingjans til þess að kaupa speki, þar sem vitið er ekkert?
16¿De qué sirve el precio en la mano del necio para comprar sabiduría, No teniendo entendimiento?
17Vinur elskar ætíð og í nauðum er hann sem bróðir.
17En todo tiempo ama el amigo; Y el hermano para la angustia es nacido.
18Óvitur maður er sá, er til handsala gengur, sá sem gengur í ábyrgð fyrir náunga sinn.
18El hombre falto de entendimiento toca la mano, Fiando á otro delante de su amigo.
19Sá elskar yfirsjón, sem þrætu elskar, sá sem háar gjörir dyr sínar, sækist eftir hruni.
19La prevaricación ama el que ama pleito; Y el que alza su portada, quebrantamiento busca.
20Rangsnúið hjarta öðlast enga gæfu, og sá sem hefir fláráða tungu, hrapar í ógæfu.
20El perverso de corazón nunca hallará bien: Y el que revuelve con su lengua, caerá en mal.
21Sá sem getur af sér heimskingja, honum verður það til mæðu, og faðir glópsins fagnar ekki.
21El que engendra al necio, para su tristeza lo engendra: Y el padre del fatuo no se alegrará.
22Glatt hjarta veitir góða heilsubót, en dapurt geð skrælir beinin.
22El corazón alegre produce buena disposición: Mas el espíritu triste seca los huesos.
23Hinn óguðlegi þiggur mútur á laun til þess að beygja leiðir réttvísinnar.
23El impío toma dádiva del seno Para pervertir las sendas del derecho.
24Hygginn maður hefir viskuna fyrir framan sig, en augu heimskingjans eru úti á heimsenda.
24En el rostro del entendido aparece la sabiduría: Mas los ojos del necio vagan hasta el cabo de la tierra.
25Heimskur sonur er föður sínum til sorgar og þeirri til angurs, er ól hann.
25El hijo necio es enojo á su padre, Y amargura á la que lo engendró.
26Það eitt að sekta saklausan er ekki gott, en að berja tignarmenni tekur þó út yfir.
26Ciertamente no es bueno condenar al justo, Ni herir á los príncipes que hacen lo recto.
27Fámálugur maður er hygginn, og geðrór maður er skynsamur.Afglapinn getur jafnvel álitist vitur, ef hann þegir, hygginn, ef hann lokar vörunum.
27Detiene sus dichos el que tiene sabiduría: De prudente espíritu es el hombre entendido.
28Afglapinn getur jafnvel álitist vitur, ef hann þegir, hygginn, ef hann lokar vörunum.
28Aun el necio cuando calla, es contado por sabio: El que cierra sus labios es entendido.