¹Þegar þú situr til borðs með valdsherra, þá gæt þess vel, hvern þú hefir fyrir framan þig,

¹CUANDO te sentares á comer con algún señor, Considera bien lo que estuviere delante de ti;

²og set þér hníf á barka, ef þú ert matmaður.

²Y pon cuchillo á tu garganta, Si tienes gran apetito.

³Lát þig ekki langa í kræsingar hans, því að þær eru svikul fæða.

³No codicies sus manjares delicados, Porque es pan engañoso

⁴Streist þú ekki við að verða ríkur, hættu að verja viti þínu til þess.

⁴No trabajes por ser rico; Pon coto á tu prudencia.

⁵Hvort skulu augu þín hvarfla til auðsins, sem er svo stopull? Því að sannlega gjörir hann sér vængi eins og örn, sem flýgur til himins.

⁵¿Has de poner tus ojos en las riquezas, siendo ningunas? Porque hacerse han alas, Como alas de águila, y volarán al cielo.

⁶Et eigi brauð hjá nískum manni og lát þig ekki langa í kræsingar hans,

⁶No comas pan de hombre de mal ojo, Ni codicies sus manjares:

⁷því að hann er eins og maður, sem reiknar með sjálfum sér. ,,Et og drekk!`` segir hann við þig, en hjarta hans er eigi með þér.

⁷Porque cual es su pensamiento en su alma, tal es él. Come y bebe, te dirá; Mas su corazón no está contigo.

⁸Bitanum, sem þú hefir etið, verður þú að æla upp aftur, og blíðmælum þínum hefir þú á glæ kastað.

⁸Vomitarás la parte que tú comiste, Y perderás tus suaves palabras.

⁹Tala þú eigi fyrir eyrum heimskingjans, því að hann fyrirlítur hyggindi ræðu þinnar.

⁹No hables á oídos del necio; Porque menospreciará la prudencia de tus razones.

¹⁰Fær þú eigi úr stað landamerki ekkjunnar og gakk þú eigi inn á akra munaðarleysingjanna,

¹⁰No traspases el término antiguo, Ni entres en la heredad de los huérfanos:

¹¹því að lausnari þeirra er sterkur _ hann mun flytja mál þeirra gegn þér.

¹¹Porque el defensor de ellos es el Fuerte, El cual juzgará la causa de ellos contra ti.

¹²Snú þú hjarta þínu að umvöndun og eyrum þínum að vísdómsorðum.

¹²Aplica tu corazón á la enseñanza, Y tus oídos á las palabras de sabiduría.

¹³Spara eigi aga við sveininn, því ekki deyr hann, þótt þú sláir hann með vendinum.

¹³No rehuses la corrección del muchacho: Porque si lo hirieres con vara, no morirá.

¹⁴Þú slær hann að sönnu með vendinum, en þú frelsar líf hans frá Helju.

¹⁴Tú lo herirás con vara, Y librarás su alma del infierno.

¹⁵Son minn, þegar hjarta þitt verður viturt, þá gleðst ég líka í hjarta mínu,

¹⁵Hijo mío, si tu corazón fuere sabio, También á mí se me alegrará el corazón;

¹⁶og nýru mín fagna, er varir þínar mæla það sem rétt er.

¹⁶Mis entrañas también se alegrarán, Cuando tus labios hablaren cosas rectas.

¹⁷Lát eigi hjarta þitt öfunda syndara, heldur ástunda guðsótta á degi hverjum,

¹⁷No tenga tu corazón envidia de los pecadores, Antes persevera en el temor de Jehová todo tiempo:

¹⁸því að vissulega er enn framtíð fyrir hendi, og von þín mun eigi að engu verða.

¹⁸Porque ciertamente hay fin, Y tu esperanza no será cortada.

¹⁹Heyr þú, son minn, og ver vitur og stýr hjarta þínu rétta leið.

¹⁹Oye tú, hijo mío, y sé sabio, Y endereza tu corazón al camino.

²⁰Ver þú ekki með drykkjurútum, með þeim, sem hvoma í sig kjöt,

²⁰No estés con los bebedores de vino, Ni con los comedores de carne:

²¹því að drykkjurútar og mathákar verða snauðir, og svefnmók klæðir í tötra.

²¹Porque el bebedor y el comilón empobrecerán: Y el sueño hará vestir vestidos rotos.

²²Hlýð þú föður þínum, sem hefir getið þig, og fyrirlít ekki móður þína, þótt hún sé orðin gömul.

²²Oye á tu padre, á aquel que te engendró; Y cuando tu madre envejeciere, no la menosprecies.

²³Kaup þú sannleika, og sel hann ekki, visku, aga og hyggindi.

²³Compra la verdad, y no la vendas; La sabiduría, la enseñanza, y la inteligencia.

²⁴Faðir réttláts manns fagnar, og sá sem gat vitran son, gleðst af honum.

²⁴Mucho se alegrará el padre del justo: Y el que engendró sabio se gozará con él.

²⁵Gleðjist faðir þinn og móðir þín og fagni hún, sem fæddi þig.

²⁵Alégrense tu padre y tu madre, Y gócese la que te engendró.

²⁶Son minn, gef mér hjarta þitt, og lát vegu mína vera þér geðfellda.

²⁶Dame, hijo mío, tu corazón, Y miren tus ojos por mis caminos.

²⁷Því að skækja er djúp gröf og léttúðardrós þröngur pyttur.

²⁷Porque sima profunda es la ramera, Y pozo angosto la extraña.

²⁸Já, hún liggur í leyni eins og ræningi og fjölgar hinum ótrúu meðal mannanna.

²⁸También ella, como robador, acecha, Y multiplica entre los hombres los prevaricadores.

²⁹Hver æjar? hver veinar? hver á í deilum? hver kvartar? hver fær sár að þarflausu? hver rauð augu?

²⁹¿Para quién será el ay? ¿para quién el ay? ¿para quién las rencillas? ¿Para quién las quejas? ¿para quién las heridas en balde? ¿Para quién lo amoratado de los ojos?

³⁰Þeir sem sitja við vín fram á nætur, þeir sem koma saman til að bergja á krydduðum drykkjum.

³⁰Para los que se detienen mucho en el vino, Para los que van buscando la mistura.

³¹Horf þú ekki á vínið, hve rautt það er, hversu það glóir í bikarnum og rennur ljúflega niður.

³¹No mires al vino cuando rojea, Cuando resplandece su color en el vaso: Entrase suavemente;

³²Að síðustu bítur það sem höggormur og spýtir eitri sem naðra.

³²Mas al fin como serpiente morderá, Y como basilisco dará dolor:

³³Augu þín munu sjá kynlega hluti, og hjarta þitt mun mæla fláræði.

³³Tus ojos mirarán las extrañas, Y tu corazón hablará perversidades.

³⁴Og þú munt vera eins og sá, sem liggur úti í miðju hafi, já, eins og sá, er liggur efst uppi á siglutré.,,Þeir hafa slegið mig, ég kenndi ekkert til, þeir hafa barið mig, ég varð þess ekki var. Hvenær mun ég vakna? Ég vil meira vín!``

³⁴Y serás como el que yace en medio de la mar, O como el que está en la punta de un mastelero.

³⁵,,Þeir hafa slegið mig, ég kenndi ekkert til, þeir hafa barið mig, ég varð þess ekki var. Hvenær mun ég vakna? Ég vil meira vín!``

³⁵Y dirás: Hiriéronme, mas no me dolió; Azotáronme, mas no lo sentí; Cuando despertare, aun lo tornaré á buscar.