¹Öfunda ekki vonda menn og lát þig ekki langa til að vera með þeim,

¹NO tengas envidia de los hombres malos, Ni desees estar con ellos:

²því að hjarta þeirra býr yfir ofríkisverkum, og varir þeirra mæla ógæfu.

²Porque su corazón piensa en robar, E iniquidad hablan sus labios.

³Fyrir speki verður hús reist, og fyrir hyggni verður það staðfast,

³Con sabiduría se edificará la casa, Y con prudencia se afirmará;

⁴fyrir þekking fyllast forðabúrin alls konar dýrum og yndislegum fjármunum.

⁴Y con ciencia se henchirán las cámaras De todo bien preciado y agradable.

⁵Vitur maður er betri en sterkur og fróður maður betri en aflmikill,

⁵El hombre sabio es fuerte; Y de pujante vigor el hombre docto.

⁶því að holl ráð skalt þú hafa, er þú heyr stríð, og þar sem margir ráðgjafar eru, fer allt vel.

⁶Porque con ingenio harás la guerra: Y la salud está en la multitud de consejeros.

⁷Viskan er afglapanum ofviða, í borgarhliðinu lýkur hann ekki upp munni sínum.

⁷Alta está para el insensato la sabiduría: En la puerta no abrirá él su boca.

⁸Þann sem leggur stund á að gjöra illt, kalla menn varmenni.

⁸Al que piensa mal hacer Le llamarán hombre de malos pensamientos.

⁹Syndin er fíflslegt fyrirtæki, og spottarinn er mönnum andstyggð.

⁹El pensamiento del necio es pecado: Y abominación á los hombres el escarnecedor.

¹⁰Látir þú hugfallast á neyðarinnar degi, þá er máttur þinn lítill.

¹⁰Si fueres flojo en el día de trabajo, Tu fuerza será reducida.

¹¹Frelsaðu þá, sem leiddir eru fram til lífláts, og þyrm þeim, sem ganga skjögrandi að höggstokknum.

¹¹Si dejares de librar los que son tomados para la muerte, Y los que son llevados al degolladero;

¹²Segir þú: ,,Vér vissum það eigi,`` _ sá sem vegur hjörtun, hann verður sannarlega var við það, og sá sem vakir yfir sálu þinni, hann veit það og mun gjalda manninum eftir verkum hans.

¹²Si dijeres: Ciertamente no lo supimos; ¿No lo entenderá el que pesa los corazones? El que mira por tu alma, él lo conocerá, Y dará al hombre según sus obras.

¹³Et þú hunang, son minn, því að það er gott, og hunangsseimur er gómi þínum sætur.

¹³Come, hijo mío, de la miel, porque es buena, Y del panal dulce á tu paladar:

¹⁴Nem á sama hátt speki fyrir sálu þína, finnir þú hana, er framtíð fyrir hendi, og von þín mun eigi að engu verða.

¹⁴Tal será el conocimiento de la sabiduría á tu alma: Si la hallares tendrá recompensa, Y al fin tu esperanza no será cortada.

¹⁵Sit eigi, þú hinn óguðlegi, um bústað hins réttláta og eyðilegg ekki heimkynni hans,

¹⁵Oh impío, no aceches la tienda del justo, No saquees su cámara;

¹⁶því að sjö sinnum fellur hinn réttláti og stendur aftur upp, en óguðlegir steypast í ógæfu.

¹⁶Porque siete veces cae el justo, y se torna á levantar; Mas los impíos caerán en el mal.

¹⁷Gleð þig eigi yfir falli óvinar þíns, og hjarta þitt fagni eigi yfir því að hann steypist,

¹⁷Cuando cayere tu enemigo, no te huelgues; Y cuando tropezare, no se alegre tu corazón:

¹⁸svo að Drottinn sjái það ekki og honum mislíki, og hann snúi reiði sinni frá honum til þín.

¹⁸Porque Jehová no lo mire, y le desagrade, Y aparte de sobre él su enojo.

¹⁹Reiðst ekki vegna illgjörðamanna, öfunda eigi óguðlega,

¹⁹No te entrometas con los malignos, Ni tengas envidia de los impíos;

²⁰því að vondur maður á enga framtíð fyrir höndum, á lampa óguðlegra slokknar.

²⁰Porque para el malo no habrá buen fin, Y la candela de los impíos será apagada.

²¹Son minn, óttastu Drottin og konunginn, samlaga þig ekki óróaseggjum,

²¹Teme á Jehová, hijo mío, y al rey; No te entrometas con los veleidosos:

²²því að ógæfa þeirra ríður að þegar minnst varir, og ófarir beggja _ hver veit um þær?

²²Porque su quebrantamiento se levantará de repente; Y el quebrantamiento de ambos, ¿quién lo comprende?

²³Þessir orðskviðir eru líka eftir spekinga. Hlutdrægni í dómi er ljót.

²³También estas cosas pertenecen á los sabios. Tener respeto á personas en el juicio no es bueno.

²⁴Þeim sem segir við hinn seka: ,,Þú hefir rétt fyrir þér!`` honum formæla menn, honum bölvar fólk.

²⁴El que dijere al malo, Justo eres, Los pueblos lo maldecirán, y le detestarán las naciones:

²⁵En þeim sem hegna eins og ber, mun vel vegna, yfir þá kemur ríkuleg blessun.

²⁵Mas los que lo reprenden, serán agradables, Y sobre ellos vendrá bendición de bien.

²⁶Sá kyssir á varirnar, sem veitir rétt svör.

²⁶Besados serán los labios Del que responde palabras rectas.

²⁷Annastu verk þitt utan húss og ljúk því á akrinum, síðan getur þú byggt hús þitt.

²⁷Apresta tu obra de afuera, Y disponla en tu heredad; Y después edificarás tu casa.

²⁸Vertu eigi vottur gegn náunga þínum að ástæðulausu, eða mundir þú vilja svíkja með vörum þínum?

²⁸No seas sin causa testigo contra tu prójimo; Y no lisonjees con tus labios.

²⁹Seg þú ekki: ,,Eins og hann gjörði mér, eins ætla ég honum að gjöra, ég ætla að endurgjalda manninum eftir verkum hans!``

²⁹No digas: Como me hizo, así le haré; Daré el pago al hombre según su obra.

³⁰Mér varð gengið fram hjá akri letingja nokkurs og fram hjá víngarði óviturs manns.

³⁰Pasé junto á la heredad del hombre perezoso, Y junto á la viña del hombre falto de entendimiento;

³¹Og sjá, hann var allur vaxinn klungrum, hann var alþakinn netlum, og steingarðurinn umhverfis hann var hruninn.

³¹Y he aquí que por toda ella habían ya crecido espinas, Ortigas habían ya cubierto su haz, Y su cerca de piedra estaba ya destruída.

³²En ég varð þess var, veitti því athygli, sá það og lét mér það að kenningu verða:

³²Y yo miré, y púse lo en mi corazón: Vi lo, y tomé consejo.

³³Sofa ögn enn, blunda ögn enn, leggja saman hendurnar ögn enn til að hvílast,þá kemur fátæktin yfir þig eins og ræningi og skorturinn eins og vopnaður maður.

³³Un poco de sueño, cabeceando otro poco, Poniendo mano sobre mano otro poco para dormir;

³⁴þá kemur fátæktin yfir þig eins og ræningi og skorturinn eins og vopnaður maður.

³⁴Así vendrá como caminante tu necesidad, Y tu pobreza como hombre de escudo.