¹Þetta eru líka orðskviðir Salómons, er menn Hiskía Júdakonungs hafa safnað.

¹TAMBIÉN estos son proverbios de Salomón, los cuales copiaron los varones de Ezechîas, rey de Judá.

²Guði er það heiður að dylja mál, en konungum heiður að rannsaka mál.

²Gloria de Dios es encubrir la palabra; Mas honra del rey es escudriñar la palabra.

³Eins og hæð himins og dýpt jarðar, svo eru konungahjörtun órannsakanleg.

³Para la altura de los cielos, y para la profundidad de la tierra, Y para el corazón de los reyes, no hay investigación.

⁴Sé sorinn tekinn úr silfrinu, þá fær smiðurinn ker úr því.

⁴Quita las escorias de la plata, Y saldrá vaso al fundidor.

⁵Séu hinir óguðlegu teknir burt frá augliti konungsins, þá mun hásæti hans staðfestast fyrir réttlæti.

⁵Aparta al impío de la presencia del rey, Y su trono se afirmará en justicia.

⁶Stær þig eigi frammi fyrir konunginum og ryðst eigi í rúm stórmenna,

⁶No te alabes delante del rey, Ni estés en el lugar de los grandes:

⁷því að betra er að menn segi við þig: ,,Fær þig hingað upp!`` heldur en að menn gjöri þér læging frammi fyrir tignarmanni. Hvað sem augu þín kunna að hafa séð,

⁷Porque mejor es que se te diga, Sube acá, Que no que seas humillado delante del príncipe Que miraron tus ojos.

⁸þá ver eigi skjótur til málsóknar, því að hvað ætlar þú síðan að gjöra, þá er náungi þinn gjörir þér sneypu?

⁸No salgas á pleito presto, No sea que no sepas qué hacer al fin, Después que tu prójimo te haya dejado confuso.

⁹Rek þú mál þitt gegn náunga þínum, en ljósta eigi upp leyndarmáli annars manns,

⁹Trata tu causa con tu compañero Y no descubras el secreto á otro.

¹⁰til þess að sá sem heyrir það, smáni þig ekki og þú losnir aldrei við illan orðróm.

¹⁰No sea que te deshonre el que lo oyere, Y tu infamia no pueda repararse.

¹¹Gullepli í skrautlegum silfurskálum _ svo eru orð í tíma töluð.

¹¹Manzana de oro con figuras de plata Es la palabra dicha como conviene.

¹²Eins og gullhringur og skartgripur af skíru gulli, svo er vitur áminnandi heyranda eyra.

¹²Como zarcillo de oro y joyel de oro fino, Es el que reprende al sabio que tiene oído dócil.

¹³Eins og snjósvali um uppskerutímann, svo er áreiðanlegur sendimaður þeim er sendir hann, því að hann hressir sál húsbónda síns.

¹³Como frío de nieve en tiempo de la siega, Así es el mensajero fiel á los que lo envían: Pues al alma de su señor da refrigerio.

¹⁴Ský og vindur, og þó engin rigning _ svo er sá, sem hrósar sér af gjafmildi, en gefur þó ekkert.

¹⁴Como nubes y vientos sin lluvia, Así es el hombre que se jacta de vana liberalidad.

¹⁵Með þolinmæði verður höfðingja talið hughvarf, og mjúk tunga mylur bein.

¹⁵Con larga paciencia se aplaca el príncipe; Y la lengua blanda quebranta los huesos.

¹⁶Finnir þú hunang, þá et sem þér nægir, svo að þú verðir ekki ofsaddur af því og ælir því upp aftur.

¹⁶¿Hallaste la miel? come lo que te basta; No sea que te hartes de ella, y la vomites.

¹⁷Stíg sjaldan fæti þínum í hús náunga þíns, svo að hann verði ekki leiður á þér og hati þig.

¹⁷Detén tu pie de la casa de tu vecino, Porque harto de ti no te aborrezca.

¹⁸Hamar og sverð og hvöss ör _ svo er maður, sem ber falsvitni gegn náunga sínum.

¹⁸Martillo y cuchillo y saeta aguda, Es el hombre que habla contra su prójimo falso testimonio.

¹⁹Molnandi tönn og hrasandi fótur _ svo er traust á svikara á neyðarinnar degi.

¹⁹Diente quebrado y pie resbalador, Es la confianza en el prevaricador en tiempo de angustia.

²⁰Að fara úr fötum í kalsaveðri _ að hella ediki út í saltpétur _ eins er að syngja skapvondum ljóð.

²⁰El que canta canciones al corazón afligido, Es como el que quita la ropa en tiempo de frío, ó el que sobre el jabón echa vinagre.

²¹Ef óvin þinn hungrar, þá gef honum að eta, og ef hann þyrstir, þá gef honum að drekka,

²¹Si el que te aborrece tuviere hambre, dale de comer pan; Y si tuviere sed, dale de beber agua:

²²því að þú safnar glóðum elds yfir höfuð honum, og Drottinn mun endurgjalda þér það.

²²Porque ascuas allegas sobre su cabeza, Y Jehová te lo pagará.

²³Norðanvindurinn leiðir fram regn og launskraf reiðileg andlit.

²³El viento del norte ahuyenta la lluvia, Y el rostro airado la lengua detractora.

²⁴Betri er vist í horni á húsþaki en sambúð við þrasgjarna konu.

²⁴Mejor es estar en un rincón de casa, Que con la mujer rencillosa en espaciosa casa.

²⁵Eins og kalt vatn er dauðþyrstum manni, svo er góð fregn af fjarlægu landi.

²⁵Como el agua fría al alma sedienta, Así son las buenas nuevas de lejanas tierras.

²⁶Eins og grugguð lind og skemmdur brunnur, svo er réttlátur maður, sem titrar frammi fyrir óguðlegum manni.

²⁶Como fuente turbia y manantial corrompido, Es el justo que cae delante del impío.

²⁷Það er ekki gott að eta of mikið hunang, ver því spar á hólið.Eins og borg, sem múrarnir hafa verið brotnir utan af, eins er sá maður, sem eigi hefir stjórn á skapsmunum sínum.

²⁷Comer mucha miel no es bueno: Ni el buscar la propia gloria es gloria.

²⁸Eins og borg, sem múrarnir hafa verið brotnir utan af, eins er sá maður, sem eigi hefir stjórn á skapsmunum sínum.

²⁸Como ciudad derribada y sin muro, Es el hombre cuyo espíritu no tiene rienda.