¹Spekin hefir reist sér hús, höggvið til sjö stólpa sína.

¹LA sabiduría edificó su casa, Labró sus siete columnas;

²Hún hefir slátrað sláturfé sínu, byrlað vín sitt, já, hún hefir þegar búið borð sitt.

²Mató sus víctimas, templó su vino, Y puso su mesa.

³Hún hefir sent út þernur sínar, hún kallar á háum stöðum í borginni:

³Envió sus criadas; Sobre lo más alto de la ciudad clamó:

⁴,,Hver, sem óreyndur er, komi hingað!`` Við þann, sem óvitur er, segir hún:

⁴Cualquiera simple, venga acá. A los faltos de cordura dijo:

⁵,,Komið, etið mat minn og drekkið vínið, sem ég hefi byrlað.

⁵Venid, comed mi pan, Y bebed del vino que yo he templado.

⁶Látið af heimskunni, þá munuð þér lifa, og fetið veg hyggindanna.``

⁶Dejad las simplezas, y vivid; Y andad por el camino de la inteligencia.

⁷Sá sem áminnir spottara, bakar sér smán, og þeim sem ávítar óguðlegan, verður það til vansa.

⁷El que corrige al escarnecedor, afrenta se acarrea: El que reprende al impío, se atrae mancha.

⁸Ávíta eigi spottarann, svo að hann hati þig eigi, ávíta hinn vitra, og hann mun elska þig.

⁸No reprendas al escarnecedor, porque no te aborrezca: Corrige al sabio, y te amará.

⁹Gef hinum vitra, þá verður hann að vitrari, fræð hinn réttláta, og hann mun auka lærdóm sinn.

⁹Da al sabio, y será más sabio: Enseña al justo, y acrecerá su saber.

¹⁰Ótti Drottins er upphaf viskunnar og að þekkja Hinn heilaga eru hyggindi.

¹⁰El temor de Jehová es el principio de la sabiduría; Y la ciencia de los santos es inteligencia.

¹¹Því að fyrir mitt fulltingi munu dagar þínir verða margir og ár lífs þíns aukast.

¹¹Porque por mí se aumentarán tus días, Y años de vida se te añadirán.

¹²Sért þú vitur, þá ert þú vitur þér til góðs, en sért þú spottari, þá mun það bitna á þér einum.

¹²Si fueres sabio, para ti lo serás: Mas si fueres escarnecedor, pagarás tú solo.

¹³Frú Heimska er óhemja, einföld og veit ekkert.

¹³La mujer loca es alborotadora; Es simple é ignorante.

¹⁴Hún situr úti fyrir húsdyrum sínum, á stól uppi á háu stöðunum í borginni

¹⁴Siéntase en una silla á la puerta de su casa, En lo alto de la ciudad,

¹⁵til þess að kalla á þá, sem um veginn fara, þá er ganga beint áfram leið sína:

¹⁵Para llamar á los que pasan por el camino, Que van por sus caminos derechos.

¹⁶,,Hver sem óreyndur er, komi hingað!`` og við þann sem óvitur er, segir hún:

¹⁶Cualquiera simple, dice, venga acá. A los faltos de cordura dijo:

¹⁷,,Stolið vatn er sætt, og lostætt er launetið brauð.``Og hann veit ekki, að þar eru hinir framliðnu, að þeir sem hún hefir boðið heim, eru í djúpum Heljar.

¹⁷Las aguas hurtadas son dulces, Y el pan comido en oculto es suave.

¹⁸Og hann veit ekki, að þar eru hinir framliðnu, að þeir sem hún hefir boðið heim, eru í djúpum Heljar.

¹⁸Y no saben que allí están los muertos; Que sus convidados están en los profundos de la sepultura.