¹Lofa þú Drottin, sála mín! Drottinn, Guð minn, þú ert harla mikill. Þú ert klæddur hátign og vegsemd.

¹BENDICE, alma mía, á Jehová. Jehová, Dios mío, mucho te has engrandecido; Haste vestido de gloria y de magnificencia.

²Þú hylur þig ljósi eins og skikkju, þenur himininn út eins og tjalddúk.

²El que se cubre de luz como de vestidura, Que extiende los cielos como una cortina;

³Þú hvelfir hásal þinn í vötnunum, gjörir ský að vagni þínum, og ferð um á vængjum vindarins.

³Que establece sus aposentos entre las aguas; El que pone las nubes por su carroza, El que anda sobre las alas del viento;

⁴Þú gjörir vindana að sendiboðum þínum, bálandi eld að þjónum þínum.

⁴El que hace á sus ángeles espíritus, Sus ministros al fuego flameante.

⁵Þú grundvallar jörðina á undirstöðum hennar, svo að hún haggast eigi um aldur og ævi.

⁵El fundó la tierra sobre sus basas; No será jamás removida.

⁶Hafflóðið huldi hana sem klæði, vötnin náðu upp yfir fjöllin,

⁶Con el abismo, como con vestido, la cubriste; Sobre los montes estaban las aguas.

⁷en fyrir þinni ógnun flýðu þau, fyrir þrumurödd þinni hörfuðu þau undan með skelfingu.

⁷A tu reprensión huyeron; Al sonido de tu trueno se apresuraron;

⁸Þau gengu yfir fjöllin, steyptust niður í dalina, þangað sem þú hafðir búið þeim stað.

⁸Subieron los montes, descendieron los valles, Al lugar que tú les fundaste.

⁹Þú settir takmörk, sem þau mega ekki fara yfir, þau skulu ekki hylja jörðina framar.

⁹Pusísteles término, el cual no traspasarán; Ni volverán á cubrir la tierra.

¹⁰Þú sendir lindir í dalina, þær renna milli fjallanna,

¹⁰Tú eres el que envías las fuentes por los arroyos; Van entre los montes.

¹¹þær svala öllum dýrum merkurinnar, villiasnarnir slökkva þorsta sinn.

¹¹Abrevan á todas las bestias del campo: Quebrantan su sed los asnos montaraces.

¹²Yfir þeim byggja fuglar himins, láta kvak sitt heyrast milli greinanna.

¹²Junto á aquellos habitarán las aves de los cielos; Entre las ramas dan voces.

¹³Þú vökvar fjöllin frá hásal þínum, jörðin mettast af ávexti verka þinna.

¹³El que riega los montes desde sus aposentos: Del fruto de sus obras se sacia la tierra.

¹⁴Þú lætur gras spretta handa fénaðinum og jurtir, sem maðurinn ræktar, til þess að framleiða brauð af jörðinni

¹⁴El que hace producir el heno para las bestias, Y la hierba para el servicio del hombre; Sacando el pan de la tierra.

¹⁵og vín, sem gleður hjarta mannsins, olíu, sem gjörir andlitið gljáandi, og brauð, sem hressir hjarta mannsins.

¹⁵Y el vino que alegra el corazón del hombre, Y el aceite que hace lucir el rostro, Y el pan que sustenta el corazón del hombre.

¹⁶Tré Drottins mettast, sedrustrén á Líbanon, er hann hefir gróðursett

¹⁶Llénanse de jugo los árboles de Jehová, Los cedros del Líbano que él plantó.

¹⁷þar sem fuglarnir byggja hreiður, storkarnir, er hafa kýprestrén að húsi.

¹⁷Allí anidan las aves; En las hayas hace su casa la cigüeña.

¹⁸Hin háu fjöll eru handa steingeitunum, klettarnir eru hæli fyrir stökkhérana.

¹⁸Los montes altos para las cabras monteses; Las peñas, madrigueras para los conejos.

¹⁹Þú gjörðir tunglið til þess að ákvarða tíðirnar, sólin veit, hvar hún á að ganga til viðar.

¹⁹Hizo la luna para los tiempos: El sol conoce su ocaso.

²⁰Þegar þú gjörir myrkur, verður nótt, og þá fara öll skógardýrin á kreik.

²⁰Pone las tinieblas, y es la noche: En ella corretean todas las bestias de la selva.

²¹Ljónin öskra eftir bráð og heimta æti sitt af Guði.

²¹Los leoncillos braman á la presa, Y para buscar de Dios su comida.

²²Þegar sól rennur upp, draga þau sig í hlé og leggjast fyrir í fylgsnum sínum,

²²Sale el sol, recógense, Y échanse en sus cuevas.

²³en þá fer maðurinn út til starfa sinna, til vinnu sinnar fram á kveld.

²³Sale el hombre á su hacienda, Y á su labranza hasta la tarde.

²⁴Hversu mörg eru verk þín, Drottinn, þú gjörðir þau öll með speki, jörðin er full af því, er þú hefir skapað.

²⁴Cuán muchas son tus obras, oh Jehová! Hiciste todas ellas con sabiduría: La tierra está llena de tus beneficios.

²⁵Þar er hafið, mikið og vítt á alla vegu, þar er óteljandi grúi, smá dýr og stór.

²⁵Asimismo esta gran mar y ancha de términos: En ella pescados sin número, Animales pequeños y grandes.

²⁶Þar fara skipin um og Levjatan, er þú hefir skapað til þess að leika sér þar.

²⁶Allí andan navíos; Allí este leviathán que hiciste para que jugase en ella.

²⁷Öll vona þau á þig, að þú gefir þeim fæðu þeirra á réttum tíma.

²⁷Todos ellos esperan en ti, Para que les des su comida á su tiempo.

²⁸Þú gefur þeim, og þau tína, þú lýkur upp hendi þinni, og þau mettast gæðum.

²⁸Les das, recogen; Abres tu mano, hártanse de bien.

²⁹Þú byrgir auglit þitt, þá skelfast þau, þú tekur aftur anda þeirra, þá andast þau og hverfa aftur til moldarinnar.

²⁹Escondes tu rostro, túrbanse: Les quitas el espíritu, dejan de ser, Y tórnanse en su polvo.

³⁰Þú sendir út anda þinn, þá verða þau til, og þú endurnýjar ásjónu jarðar.

³⁰Envías tu espíritu, críanse: Y renuevas la haz de la tierra.

³¹Dýrð Drottins vari að eilífu, Drottinn gleðjist yfir verkum sínum,

³¹Sea la gloria de Jehová para siempre; Alégrese Jehová en sus obras;

³²hann sem lítur til jarðar, svo að hún nötrar, sem snertir við fjöllunum, svo að úr þeim rýkur.

³²El cual mira á la tierra, y ella tiembla; Toca los montes, y humean.

³³Ég vil ljóða um Drottin meðan lifi, lofsyngja Guði mínum meðan ég er til.

³³A Jehová cantaré en mi vida: A mi Dios salmearé mientras viviere.

³⁴Ó að mál mitt mætti falla honum í geð! Ég gleðst yfir Drottni.Ó að syndarar mættu hverfa af jörðunni og óguðlegir eigi vera til framar. Vegsama þú Drottin, sála mín. Halelúja.

³⁴Serme ha suave hablar de él: Yo me alegraré en Jehová.

³⁵Ó að syndarar mættu hverfa af jörðunni og óguðlegir eigi vera til framar. Vegsama þú Drottin, sála mín. Halelúja.

³⁵Sean consumidos de la tierra los pecadores, Y los impíos dejen de ser. Bendice, alma mía, á Jehová. Aleluya.