1Halelúja! Þakkið Drottni, því að hann er góður, því að miskunn hans varir að eilífu.
1ALELUYA. Alabad á Jehová, porque es bueno; Porque para siempre es su misericordia.
2Hver getur sagt frá máttarverkum Drottins, kunngjört allan lofstír hans?
2¿Quién expresará las valentías de Jehová? ¿Quién contará sus alabanzas?
3Sælir eru þeir, sem gæta réttarins, sem iðka réttlæti alla tíma.
3Dichosos los que guardan juicio, Los que hacen justicia en todo tiempo.
4Minnst þú mín, Drottinn, með velþóknun þeirri, er þú hefir á lýð þínum, vitja mín með hjálpræði þínu,
4Acuérdate de mí, oh Jehová, según tu benevolencia para con tu pueblo: Visítame con tu salud;
5að ég megi horfa með unun á hamingju þinna útvöldu, gleðjast yfir gleði þjóðar þinnar, fagna með eignarlýð þínum.
5Para que yo vea el bien de tus escogidos, Para que me goce en la alegría de tu gente, Y me gloríe con tu heredad.
6Vér höfum syndgað ásamt feðrum vorum, höfum breytt illa og óguðlega.
6Pecamos con nuestros padres, Hicimos iniquidad, hicimos impiedad.
7Feður vorir í Egyptalandi gáfu eigi gætur að dásemdarverkum þínum, minntust eigi þinnar miklu miskunnar og sýndu Hinum hæsta þrjósku hjá Hafinu rauða.
7Nuestros padres en Egipto no entendieron tus maravillas; No se acordaron de la muchedumbre de tus misericordias; Sino que se rebelaron junto á la mar, en el mar Bermejo.
8Þó hjálpaði hann þeim sakir nafns síns til þess að kunngjöra mátt sinn.
8Salvólos empero por amor de su nombre, Para hacer notoria su fortaleza.
9Hann hastaði á Hafið rauða, svo að það þornaði upp, og lét þá ganga um djúpin eins og um eyðimörk.
9Y reprendió al mar Bermejo, y secólo; E hízoles ir por el abismo, como por un desierto.
10Hann frelsaði þá af hendi hatursmanna þeirra og leysti þá af hendi óvinanna.
10Y salvólos de mano del enemigo, Y rescatólos de mano del adversario.
11Vötnin huldu fjendur þeirra, ekki einn af þeim komst undan.
11Y cubrieron las aguas á sus enemigos: No quedó uno de ellos.
12Þá trúðu þeir orðum hans, sungu honum lof.
12Entonces creyeron á sus palabras, Y cantaron su alabanza.
13En þeir gleymdu fljótt verkum hans, treystu eigi á ráð hans.
13Apresuráronse, olvidáronse de sus obras; No esperaron en su consejo.
14Þeir fylltust lysting í eyðimörkinni og freistuðu Guðs í öræfunum.
14Y desearon con ansia en el desierto; Y tentaron á Dios en la soledad.
15Þá veitti hann þeim bæn þeirra og sendi þeim megurð.
15Y él les dió lo que pidieron; Mas envió flaqueza en sus almas.
16Þá öfunduðust þeir við Móse í herbúðunum, við Aron, hinn heilaga Drottins.
16Tomaron después celo contra Moisés en el campo, Y contra Aarón el santo de Jehová.
17Jörðin opnaðist og svalg Datan og huldi flokk Abírams,
17Abrióse la tierra, y tragó á Dathán, Y cubrió la compañía de Abiram.
18eldur kviknaði í flokki þeirra, loginn brenndi hina óguðlegu.
18Y encendióse el fuego en su junta; La llama quemó los impíos.
19Þeir bjuggu til kálf hjá Hóreb og lutu steyptu líkneski,
19Hicieron becerro en Horeb, Y encorváronse á un vaciadizo.
20og létu vegsemd sína í skiptum fyrir mynd af uxa, er gras etur.
20Así trocaron su gloria Por la imagen de un buey que come hierba.
21Þeir gleymdu Guði, frelsara sínum, þeim er stórvirki gjörði í Egyptalandi,
21Olvidaron al Dios de su salud, Que había hecho grandezas en Egipto;
22dásemdarverk í landi Kams, óttaleg verk við Hafið rauða.
22Maravillas en la tierra de Châm, Cosas formidables sobre el mar Bermejo.
23Þá hugði hann á að tortíma þeim, ef Móse, hans útvaldi, hefði eigi gengið fram fyrir hann og borið af blakið, til þess að afstýra reiði hans, svo að hann skyldi eigi tortíma.
23Y trató de destruirlos, A no haberse puesto Moisés su escogido al portillo delante de él, A fin de apartar su ira, para que no los destruyese.
24Þeir fyrirlitu hið unaðslega land og trúðu eigi orðum hans.
24Empero aborrecieron la tierra deseable: No creyeron á su palabra;
25Þeir mögluðu í tjöldum sínum og hlýddu eigi á raust Drottins.
25Antes murmuraron en sus tiendas, Y no oyeron la voz de Jehová.
26Þá lyfti hann hendi sinni gegn þeim og sór að láta þá falla í eyðimörkinni,
26Por lo que alzó su mano á ellos, En orden á postrarlos en el desierto,
27tvístra niðjum þeirra meðal þjóðanna og dreifa þeim um löndin.
27Y humillar su simiente entre las gentes, Y esparcirlos por las tierras.
28Þeir dýrkuðu Baal Peór og átu fórnir dauðra skurðgoða.
28Allegáronse asimismo á Baalpeor, Y comieron los sacrificios de los muertos.
29Þeir egndu hann til reiði með athæfi sínu, og braust því út plága meðal þeirra.
29Y ensañaron á Dios con sus obras, Y desarrollóse la mortandad en ellos.
30En Pínehas gekk fram og skar úr, og þá staðnaði plágan.
30Entonces se levantó Phinees, é hizo juicio; Y se detuvo la plaga.
31Og honum var reiknað það til réttlætis, frá kyni til kyns, að eilífu.
31Y fuéle contado á justicia De generación en generación para siempre.
32Þeir reittu hann til reiði hjá Meríba-vötnum, þá fór illa fyrir Móse þeirra vegna,
32También le irritaron en las aguas de Meriba: E hizo mal á Moisés por causa de ellos;
33því að þeir sýndu þrjósku anda hans, og honum hrutu ógætnisorð af vörum.
33Porque hicieron se rebelase su espíritu, Como lo expresó con sus labios.
34Þeir eyddu eigi þjóðunum, er Drottinn hafði boðið þeim,
34No destruyeron los pueblos Que Jehová les dijo;
35heldur lögðu þeir lag sitt við heiðingjana og lærðu athæfi þeirra.
35Antes se mezclaron con las gentes, Y aprendieron sus obras.
36Þeir dýrkuðu skurðgoð þeirra, og þau urðu þeim að snöru,
36Y sirvieron á sus ídolos; Los cuales les fueron por ruina.
37þeir færðu að fórnum sonu sína og dætur sínar illum vættum
37Y sacrificaron sus hijos y sus hijas á los demonios;
38og úthelltu saklausu blóði, blóði sona sinna og dætra, er þeir fórnfærðu skurðgoðum Kanaans, svo að landið vanhelgaðist af blóðskuldinni.
38Y derramaron la sangre inocente, la sangre de sus hijos y de sus hijas, Que sacrificaron á los ídolos de Canaán: Y la tierra fué contaminada con sangre.
39Þeir saurguðust af verkum sínum og frömdu tryggðrof með athæfi sínu.
39Contamináronse así con sus obras, Y fornicaron con sus hechos.
40Þá upptendraðist reiði Drottins gegn lýð hans, og hann fékk viðbjóð á arfleifð sinni.
40Encendióse por tanto el furor de Jehová sobre su pueblo, Y abominó su heredad:
41Hann gaf þá á vald heiðingjum, og hatursmenn þeirra drottnuðu yfir þeim.
41Y entrególos en poder de las gentes, Y enseñoreáronse de ellos los que los aborrecían.
42Óvinir þeirra þjökuðu þá, og þeir urðu að beygja sig undir vald þeirra.
42Y sus enemigos los oprimieron, Y fueron quebrantados debajo de su mano.
43Mörgum sinnum bjargaði hann þeim, en þeir sýndu þrjósku í ráði sínu og urðu að lúta sakir misgjörðar sinnar.
43Muchas veces los libró; Mas ellos se rebelaron á su consejo, Y fueron humillados por su maldad.
44Samt leit hann á neyð þeirra, er hann heyrði kvein þeirra.
44El con todo, miraba cuando estaban en angustia, Y oía su clamor:
45Hann minntist sáttmála síns við þá og aumkaðist yfir þá sakir sinnar miklu miskunnar
45Y acordábase de su pacto con ellos, Y arrepentíase conforme á la muchedumbre de sus miseraciones.
46og lét þá finna miskunn hjá öllum þeim er höfðu haft þá burt hernumda.
46Hizo asimismo tuviesen de ellos misericordia todos los que los tenían cautivos.
47Hjálpa þú oss, Drottinn, Guð vor, og safna oss saman frá þjóðunum, að vér megum lofa þitt heilaga nafn, víðfrægja lofstír þinn.Lofaður sé Drottinn, Ísraels Guð, frá eilífð til eilífðar. Og allur lýðurinn segi: Amen! Halelúja.
47Sálvanos, Jehová Dios nuestro, Y júntanos de entre las gentes, Para que loemos tu santo nombre, Para que nos gloriemos en tus alabanzas.
48Lofaður sé Drottinn, Ísraels Guð, frá eilífð til eilífðar. Og allur lýðurinn segi: Amen! Halelúja.
48Bendito Jehová Dios de Israel, Desde el siglo y hasta el siglo: Y diga todo el pueblo, Amén. Aleluya.