¹Þakkið Drottni, því að hann er góður, því að miskunn hans varir að eilífu.

¹ALABAD á Jehová, porque es bueno; Porque para siempre es su misericordia.

²Svo skulu hinir endurleystu Drottins segja, þeir er hann hefir leyst úr nauðum

²Digan lo los redimidos de Jehová, Los que ha redimido del poder del enemigo,

³og safnað saman úr löndunum, frá austri og vestri, frá norðri og suðri.

³Y los ha congregado de las tierras, Del oriente y del occidente, Del aquilón y de la mar.

⁴Þeir reikuðu um eyðimörkina, um veglaus öræfin, og fundu eigi byggilegar borgir,

⁴Anduvieron perdidos por el desierto, por la soledad sin camino, No hallando ciudad de población.

⁵þá hungraði og þyrsti, sál þeirra vanmegnaðist í þeim.

⁵Hambrientos y sedientos, Su alma desfallecía en ellos.

⁶Þá hrópuðu þeir til Drottins í neyð sinni, hann bjargaði þeim úr angist þeirra

⁶Habiendo empero clamado á Jehová en su angustia, Librólos de sus aflicciones:

⁷og leiddi þá um slétta leið, svo að þeir komust til byggilegrar borgar.

⁷Y dirigiólos por camino derecho, Para que viniesen á ciudad de población.

⁸Þeir skulu þakka Drottni miskunn hans og dásemdarverk hans við mannanna börn,

⁸Alaben la misericordia de Jehová, Y sus maravillas para con los hijos de los hombres.

⁹því að hann mettaði magnþrota sál og fyllti hungraða sál gæðum.

⁹Porque sació al alma menesterosa, Y llenó de bien al alma hambrienta.

¹⁰Þeir sem sátu í myrkri og niðdimmu, bundnir eymd og járnum,

¹⁰Los que moraban en tinieblas y sombra de muerte, Aprisionados en aflicción y en hierros;

¹¹af því að þeir höfðu þrjóskast við orðum Guðs og fyrirlitið ráð Hins hæsta,

¹¹Por cuanto fueron rebeldes á las palabras de Jehová, Y aborrecieron el consejo del Altísimo.

¹²svo að hann beygði hug þeirra með mæðu, þeir hrösuðu, og enginn liðsinnti þeim.

¹²Por lo que quebrantó él con trabajo sus corazones, Cayeron y no hubo quien los ayudase;

¹³Þá hrópuðu þeir til Drottins í neyð sinni, hann frelsaði þá úr angist þeirra,

¹³Luego que clamaron á Jehová en su angustia, Librólos de sus aflicciones.

¹⁴hann leiddi þá út úr myrkrinu og niðdimmunni og braut sundur fjötra þeirra.

¹⁴Sacólos de las tinieblas y de la sombra de muerte, Y rompió sus prisiones.

¹⁵Þeir skulu þakka Drottni miskunn hans og dásemdarverk hans við mannanna börn,

¹⁵Alaben la misericordia de Jehová, Y sus maravillas para con los hijos de los hombres.

¹⁶því að hann braut eirhliðin og mölvaði járnslárnar.

¹⁶Porque quebrantó las puertas de bronce, Y desmenuzó los cerrojos de hierro.

¹⁷Heimskingjar, er vegna sinnar syndsamlegu breytni og vegna misgjörða sinna voru þjáðir,

¹⁷Los insensatos, á causa del camino de su rebelión Y á causa de sus maldades, fueron afligidos.

¹⁸þeim bauð við hverri fæðu og voru komnir nálægt hliðum dauðans.

¹⁸Su alma abominó toda vianda, Y llegaron hasta las puertas de la muerte.

¹⁹Þá hrópuðu þeir til Drottins í neyð sinni, hann frelsaði þá úr angist þeirra,

¹⁹Mas clamaron á Jehová en su angustia, Y salvólos de sus aflicciones.

²⁰hann sendi út orð sitt og læknaði þá og bjargaði þeim frá gröfinni.

²⁰Envió su palabra, y curólos, Y librólos de su ruina.

²¹Þeir skulu þakka Drottni miskunn hans og dásemdarverk hans við mannanna börn,

²¹Alaben la misericordia de Jehová, Y sus maravillas para con los hijos de los hombres:

²²og færa þakkarfórnir og kunngjöra verk hans með fögnuði.

²²Y sacrifiquen sacrificios de alabanza, Y publiquen sus obras con júbilo.

²³Þeir sem fóru um hafið á skipum, ráku verslun á hinum miklu vötnum,

²³Los que descienden á la mar en navíos, Y hacen negocio en las muchas aguas,

²⁴þeir hafa séð verk Drottins og dásemdir hans á djúpinu.

²⁴Ellos han visto las obras de Jehová, Y sus maravillas en el profundo.

²⁵Því að hann bauð og þá kom stormviðri, sem hóf upp bylgjur þess.

²⁵El dijo, é hizo saltar el viento de la tempestad, Que levanta sus ondas.

²⁶Þeir hófust til himins, sigu niður í djúpið, þeim féllst hugur í neyðinni.

²⁶Suben á los cielos, descienden á los abismos: Sus almas se derriten con el mal.

²⁷Þeir römbuðu og skjögruðu eins og drukkinn maður, og öll kunnátta þeirra var þrotin.

²⁷Tiemblan, y titubean como borrachos, Y toda su ciencia es perdida.

²⁸Þá hrópuðu þeir til Drottins í neyð sinni, og hann leiddi þá úr angist þeirra.

²⁸Claman empero á Jehová en su angustia, Y líbralos de sus aflicciones.

²⁹Hann breytti stormviðrinu í blíðan blæ, svo að bylgjur hafsins urðu hljóðar.

²⁹Hace parar la tempestad en sosiego, Y se apaciguan sus ondas.

³⁰Þá glöddust þeir, af því að þær kyrrðust, og hann lét þá komast í höfn þá, er þeir þráðu.

³⁰Alégranse luego porque se reposaron; Y él los guía al puerto que deseaban.

³¹Þeir skulu þakka Drottni miskunn hans og dásemdarverk hans við mannanna börn,

³¹Alaben la misericordia de Jehová, Y sus maravillas para con los hijos de los hombres.

³²vegsama hann á þjóðarsamkomunni og lofa hann í hóp öldunganna.

³²Y ensálcenlo en la congregación del pueblo; Y en consistorio de ancianos lo alaben.

³³Hann gjörir fljótin að eyðimörk og uppsprettur að þurrum lendum,

³³El vuelve los ríos en desierto, Y los manantiales de las aguas en secadales;

³⁴frjósamt land að saltsléttu sakir illsku íbúanna.

³⁴La tierra fructífera en salados, Por la maldad de los que la habitan.

³⁵Hann gjörir eyðimörkina að vatnstjörnum og þurrlendið að uppsprettum

³⁵Vuelve el desierto en estanques de aguas, Y la tierra seca en manantiales.

³⁶og lætur hungraða menn búa þar, að þeir megi grundvalla byggilega borg,

³⁶Y allí aposenta á los hambrientos, Y disponen ciudad para habitación;

³⁷sá akra og planta víngarða og afla afurða.

³⁷Y siembran campos, y plantan viñas, Y rinden crecido fruto.

³⁸Og hann blessar þá, svo að þeir margfaldast stórum og fénað þeirra lætur hann eigi fækka.

³⁸Y los bendice, y se multiplican en gran manera; Y no disminuye sus bestias.

³⁹Og þótt þeir fækki og hnígi niður sakir þrengingar af böli og harmi,

³⁹Y luego son menoscabados y abatidos A causa de tiranía, de males y congojas.

⁴⁰þá hellir hann fyrirlitning yfir tignarmenn og lætur þá villast um veglaus öræfi,

⁴⁰El derrama menosprecio sobre los príncipes, Y les hace andar errados, vagabundos, sin camino:

⁴¹en bjargar aumingjanum úr eymdinni og gjörir ættirnar sem hjarðir.

⁴¹Y levanta al pobre de la miseria, Y hace multiplicar las familias como rebaños de ovejas.

⁴²Hinir réttvísu sjá það og gleðjast, og öll illska lokar munni sínum.Hver sem er vitur, gefi gætur að þessu, og menn taki eftir náðarverkum Drottins.

⁴²Vean los rectos, y alégrense; Y toda maldad cierre su boca.

⁴³Hver sem er vitur, gefi gætur að þessu, og menn taki eftir náðarverkum Drottins.

⁴³¿Quién es sabio y guardará estas cosas, Y entenderá las misericordias de Jehová?