¹Til söngstjórans. Fyrir Jedútún. Asafs-sálmur.

¹Al Músico principal: para Jeduthún: Salmo de Asaph. CON mi voz clamé á Dios, A Dios clamé, y él me escuchará.

²Ég kalla til Guðs og hrópa, kalla til Guðs, að hann megi heyra til mín.

²Al Señor busqué en el día de mi angustia: Mi mal corría de noche y no cesaba: Mi alma rehusaba consuelo.

³Þegar ég er í nauðum, leita ég Drottins, rétti út hendur mínar um nætur og þreytist ekki, sál mín er óhuggandi.

³Acordábame de Dios, y gritaba: Quejábame, y desmayaba mi espíritu. (Selah.)

⁴Ég minnist Guðs og kveina, ég styn, og andi minn örmagnast. [Sela]

⁴Tenías los párpados de mis ojos: Estaba yo quebrantado, y no hablaba.

⁵Þú heldur uppi augnalokum mínum, mér er órótt og ég má eigi mæla.

⁵Consideraba los días desde el principio, Los años de los siglos.

⁶Ég íhuga fyrri daga, ár þau sem löngu eru liðin,

⁶Acordábame de mis canciones de noche; Meditaba con mi corazón, Y mi espíritu inquiría.

⁷ég minnist strengjaleiks míns um nætur, ég hugleiði í hjarta mínu, og andi minn rannsakar.

⁷¿Desechará el Señor para siempre, Y no volverá más á amar?

⁸Mun Drottinn þá útskúfa um eilífð og aldrei framar vera náðugur?

⁸¿Hase acabado para siempre su misericordia? ¿Hase acabado la palabra suya para generación y generación?

⁹Er miskunn hans lokið um eilífð, fyrirheit hans þrotin um aldir alda?

⁹¿Ha olvidado Dios el tener misericordia? ¿Ha encerrado con ira sus piedades? (Selah.)

¹⁰Hefir Guð gleymt að sýna líkn, byrgt miskunn sína með reiði? [Sela]

¹⁰Y dije: Enfermedad mía es esta; Traeré pues á la memoria los años de la diestra del Altísimo.

¹¹Þá sagði ég: ,,Þetta er kvöl mín, að hægri hönd Hins hæsta hefir brugðist.``

¹¹Acordaréme de las obras de JAH: Sí, haré yo memoria de tus maravillas antiguas.

¹²Ég víðfrægi stórvirki Drottins, ég vil minnast furðuverka þinna frá fyrri tíðum,

¹²Y meditaré en todas tus obras, Y hablaré de tus hechos.

¹³ég íhuga allar athafnir þínar, athuga stórvirki þín.

¹³Oh Dios, en santidad es tu camino: ¿Qué Dios grande como el Dios nuestro?

¹⁴Guð, helgur er vegur þinn, hver er svo mikill Guð sem Drottinn?

¹⁴Tú eres el Dios que hace maravillas: Tú hiciste notoria en los pueblos tu fortaleza.

¹⁵Þú ert Guð, sá er furðuverk gjörir, þú hefir kunngjört mátt þinn meðal þjóðanna.

¹⁵Con tu brazo redimiste á tu pueblo, A los hijos de Jacob y de José. (Selah.)

¹⁶Með máttugum armlegg frelsaðir þú lýð þinn, sonu Jakobs og Jósefs. [Sela]

¹⁶Viéronte las aguas, oh Dios; Viéronte las aguas, temieron; Y temblaron los abismos.

¹⁷Vötnin sáu þig, ó Guð, vötnin sáu þig og skelfdust, og undirdjúpin skulfu.

¹⁷Las nubes echaron inundaciones de aguas; Tronaron los cielos, Y discurrieron tus rayos.

¹⁸Vatnið streymdi úr skýjunum, þrumuraust drundi úr skýþykkninu, og örvar þínar flugu.

¹⁸Anduvo en derredor el sonido de tus truenos; Los relámpagos alumbraron el mundo; Estremecióse y tembló la tierra.

¹⁹Reiðarþrumur þínar kváðu við, leiftur lýstu um jarðríki, jörðin skalf og nötraði.Leið þín lá gegnum hafið, stígar þínir gegnum mikil vötn, og spor þín urðu eigi rakin. [ (Psalms 77:21) Þú leiddir lýð þinn eins og hjörð fyrir Móse og Aron. ]

¹⁹En la mar fué tu camino, Y tus sendas en las muchas aguas; Y tus pisadas no fueron conocidas.

²⁰Leið þín lá gegnum hafið, stígar þínir gegnum mikil vötn, og spor þín urðu eigi rakin. [ (Psalms 77:21) Þú leiddir lýð þinn eins og hjörð fyrir Móse og Aron. ]

²⁰Condujiste á tu pueblo como ovejas, Por mano de Moisés y de Aarón.