¹Til söngstjórans. Á gittít. Asafs-sálmur.

¹Al Músico principal: sobre Gittith: Salmo de Asaph. CANTAD á Dios, fortaleza nuestra: Al Dios de Jacob celebrad con júbilo.

²Fagnið fyrir Guði, styrkleika vorum, látið gleðióp gjalla Guði Jakobs.

²Tomad la canción, y tañed el adufe, El arpa deliciosa con el salterio.

³Hefjið lofsöng og berjið bumbur, knýið hinar hugljúfu gígjur og hörpur.

³Tocad la trompeta en la nueva luna, En el día señalado, en el día de nuestra solemnidad.

⁴Þeytið lúðurinn á tunglkomudögum, við tunglfylling á hátíðisdegi vorum.

⁴Porque estatuto es de Israel, Ordenanza del Dios de Jacob.

⁵Því að þetta eru lög fyrir Ísrael, boðorð Jakobs Guðs.

⁵Por testimonio en José lo ha constituído, Cuando salió por la tierra de Egipto; Donde oí lenguaje que no entendía.

⁶Hann gjörði það að reglu í Jósef, þá er hann fór út í móti Egyptalandi. Ég heyri mál, sem ég þekki eigi:

⁶Aparté su hombro de debajo de la carga; Sus manos se quitaron de vasijas de barro.

⁷,,Ég hefi losað herðar hans við byrðina, hendur hans eru sloppnar við burðarkörfuna.

⁷En la calamidad clamaste, y yo te libré: Te respondí en el secreto del trueno; Te probé sobre las aguas de Meriba. (Selah.)

⁸Þú kallaðir í neyðinni, og ég frelsaði þig, ég bænheyrði þig í þrumuskýi, reyndi þig hjá Meríbavötnum. [Sela]

⁸Oye, pueblo mío y te protestaré. Israel, si me oyeres,

⁹Heyr, lýður minn, að ég megi áminna þig, ó, að þú, Ísrael, vildir heyra mig!

⁹No habrá en ti dios ajeno, Ni te encorvarás á dios extraño.

¹⁰Enginn annar guð má vera meðal þín, og engan útlendan guð mátt þú tilbiðja.

¹⁰Yo soy Jehová tu Dios, Que te hice subir de la tierra de Egipto: Ensancha tu boca, y henchirla he.

¹¹Ég er Drottinn, Guð þinn, sem leiddi þig út af Egyptalandi, opna munn þinn, að ég megi seðja þig.

¹¹Mas mi pueblo no oyó mi voz, E Israel no me quiso á mí.

¹²En lýður minn heyrði eigi raust mína, og Ísrael var mér eigi auðsveipur.

¹²Dejélos por tanto á la dureza de su corazón: Caminaron en sus consejos.

¹³Þá sleppti ég þeim í þrjósku hjartna þeirra, þeir fengu að ganga eftir eigin geðþótta.

¹³Oh, si me hubiera oído mi pueblo, Si en mis caminos hubiera Israel andado!

¹⁴Ó, að lýður minn vildi heyra mig, Ísrael ganga á mínum vegum,

¹⁴En una nada habría yo derribado sus enemigos, Y vuelto mi mano sobre sus adversarios.

¹⁵þá skyldi ég skjótt lægja óvini þeirra, og snúa hendi minni gegn fjendum þeirra.Hatursmenn Drottins skyldu hræsna fyrir honum og ógæfutími þeirra vara að eilífu. [ (Psalms 81:17) Ég skyldi gefa þér hið kjarnbesta hveiti að eta og seðja þig á hunangi úr klettunum.`` ]

¹⁵Los aborrecedores de Jehová se le hubieran sometido; Y el tiempo de ellos fuera para siempre.

¹⁶Hatursmenn Drottins skyldu hræsna fyrir honum og ógæfutími þeirra vara að eilífu. [ (Psalms 81:17) Ég skyldi gefa þér hið kjarnbesta hveiti að eta og seðja þig á hunangi úr klettunum.`` ]

¹⁶Y Dios lo hubiera mantenido de grosura de trigo: Y de miel de la piedra te hubiera saciado.