¹Ljóð. Kóraíta-sálmur. Til söngstjórans. Syngist með Makalat-lagi. Hemans-maskíl Esraíta.

¹Canción: Salmo para los hijos de Coré: al Músico principal: para cantar sobre Mahalath; Masquil de Hemán Ezrahita. OH Jehová, Dios de mi salud, Día y noche clamo delante de ti.

²Drottinn, Guð minn, ég kalla um daga, um nætur hrópa ég frammi fyrir þér.

²Entre mi oración en tu presencia: Inclina tu oído á mi clamor.

³Lát bæn mína koma fyrir þig, hneig eyra að hrópi mínu,

³Porque mi alma está harta de males, Y mi vida cercana al sepulcro.

⁴því að sál mín er mett orðin af böli, og líf mitt nálægist Hel.

⁴Soy contado con los que descienden al hoyo, Soy como hombre sin fuerza:

⁵Ég er talinn með þeim, sem gengnir eru til grafar, ég er sem magnþrota maður.

⁵Libre entre los muertos, Como los matados que yacen en el sepulcro, Que no te acuerdas más de ellos, Y que son cortados de tu mano.

⁶Mér er fenginn bústaður með framliðnum, eins og vegnum mönnum, er liggja í gröfinni, er þú minnist eigi framar, því að þeir eru hrifnir burt úr hendi þinni.

⁶Hasme puesto en el hoyo profundo, En tinieblas, en honduras.

⁷Þú hefir lagt mig í gryfju undirheima, í myrkrið niðri í djúpinu.

⁷Sobre mí se ha acostado tu ira, Y me has afligido con todas tus ondas. (Selah.)

⁸Reiði þín hvílir á mér, og alla boða þína hefir þú látið skella á mér. [Sela]

⁸Has alejado de mí mis conocidos: Hasme puesto por abominación á ellos: Encerrado estoy, y no puedo salir.

⁹Þú hefir fjarlægt frá mér kunningja mína, gjört mig að andstyggð í augum þeirra. Ég er byrgður inni og kemst ekki út,

⁹Mis ojos enfermaron á causa de mi aflicción: Hete llamado, oh Jehová, cada día; He extendido á ti mis manos.

¹⁰augu mín eru döpruð af eymd. Ég ákalla þig, Drottinn, dag hvern, breiði út hendurnar í móti þér.

¹⁰¿Harás tú milagro á los muertos? ¿Levantaránse los muertos para alabarte? (Selah.)

¹¹Gjörir þú furðuverk vegna framliðinna, eða munu hinir dauðu rísa upp til þess að lofa þig? [Sela]

¹¹¿Será contada en el sepulcro tu misericordia, O tu verdad en la perdición?

¹²Er sagt frá miskunn þinni í gröfinni, frá trúfesti þinni í undirdjúpunum?

¹²¿Será conocida en las tinieblas tu maravilla, Ni tu justicia en la tierra del olvido?

¹³Eru furðuverk þín kunngjörð í myrkrinu eða réttlæti þitt í landi gleymskunnar?

¹³Mas yo á ti he clamado, oh Jehová; Y de mañana mi oración te previno.

¹⁴En ég hrópa til þín, Drottinn, og á morgnana kemur bæn mín fyrir þig.

¹⁴¿Por qué, oh Jehová, desechas mi alma? ¿Por qué escondes de mí tu rostro?

¹⁵Hví útskúfar þú, Drottinn, sálu minni, hylur auglit þitt fyrir mér?

¹⁵Yo soy afligido y menesteroso: Desde la mocedad he llevado tus terrores, he estado medroso.

¹⁶Ég er hrjáður og aðþrengdur frá æsku, ég ber skelfingar þínar og er ráðþrota.

¹⁶Sobre mí han pasado tus iras; Tus espantos me han cortado.

¹⁷Reiðiblossar þínir ganga yfir mig, ógnir þínar eyða mér.Þær umkringja mig eins og vötn allan liðlangan daginn, lykja um mig allar saman. [ (Psalms 88:19) Þú hefir fjarlægt frá mér ástvini og félaga og gjört myrkrið að kunningja mínum. ]

¹⁷Hanme rodeado como aguas de continuo; Hanme cercado á una.

¹⁸Þær umkringja mig eins og vötn allan liðlangan daginn, lykja um mig allar saman. [ (Psalms 88:19) Þú hefir fjarlægt frá mér ástvini og félaga og gjört myrkrið að kunningja mínum. ]

¹⁸Has alejado de mí el enemigo y el compañero; Y mis conocidos se esconden en la tiniebla.