¹Þá svaraði Job og sagði:

¹Eyüp şöyle yanıtladı:

²Já, vissulega, miklir menn eruð þér, og með yður mun spekin deyja út!

²‹‹Kendinizi birşey sandığınız belli,Ama bilgelik de sizinle birlikte ölecek!

³En ég hefi vit eins og þér, ekki stend ég yður að baki, og hver er sá, er eigi viti slíkt!

³Sizin kadar benim de aklım var,Sizden aşağı kalmam.Kim bilmez bunları?

⁴Athlægi vinar síns _ það má ég vera, ég sem kallaði til Guðs, og hann svaraði mér, _ ég, hinn réttláti, hreinlyndi, er að athlægi!

⁴‹‹Gülünç oldum dostlarıma,Ben ki, Tanrıya yakarırdım, yanıtlardı beni.Doğru ve kusursuz adam gülünç oldu.

⁵,,Ógæfan er fyrirlitleg`` _ segir hinn öruggi, ,,hún hæfir þeim, sem skrikar fótur.``

⁵Kaygısızlar felaketi küçümser,Ayağı kayanı umursamaz.

⁶Tjöld spellvirkjanna standa ósködduð, og þeir lifa áhyggjulausir, sem egna Guð til reiði, og sá sem þykist bera Guð í hendi sér.

⁶Soyguncuların çadırlarında rahatlık var,Tanrıyı gazaba getirenler güvenlik içinde,Tanrıya değil, kendi bileklerine güveniyorlar.

⁷En spyr þú skepnurnar, og þær munu kenna þér, fugla loftsins, og þeir munu fræða þig,

⁷‹‹Ama şimdi sor hayvanlara, sana öğretsinler,Gökte uçan kuşlara sor, sana anlatsınlar,

⁸eða villidýrin, og þau munu kenna þér, og fiskar hafsins munu kunngjöra þér.

⁸Toprağa söyle, sana öğretsin,Denizdeki balıklara sor, sana bilgi versinler.

⁹Hver þeirra veit ekki að hönd Drottins hefir gjört þetta?

⁹Hangisi bilmezBunu RABbin yaptığını?

¹⁰Í hans hendi er líf alls hins lifanda og andi sérhvers mannslíkama.

¹⁰Her yaratığın canı,Bütün insanlığın soluğu Onun elindedir.

¹¹Prófar eyrað ekki orðin, eins og gómurinn smakkar matinn?

¹¹Damağın yemeği tattığı gibiKulak da sözleri denemez mi?

¹²Hjá öldruðum mönnum er speki, og langir lífdagar veita hyggindi.

¹²Bilgelik yaşlılarda,Akıl uzun yaşamdadır.

¹³Hjá Guði er speki og máttur, hans eru ráð og hyggindi.

¹³‹‹Bilgelik ve güç Tanrıya özgüdür,Ondadır öğüt ve akıl.

¹⁴Þegar hann rífur niður, þá verður eigi byggt upp aftur, þegar hann setur einhvern í fangelsi, þá verður ekki lokið upp.

¹⁴Onun yıktığı onarılamaz,Onun hapsettiği kişi özgür olamaz.

¹⁵Þegar hann stíflar vötnin, þá þorna þau upp, þegar hann hleypir þeim, þá umturna þau jörðinni.

¹⁵Suları tutarsa, kuraklık olur,Salıverirse dünyayı sel götürür.

¹⁶Hjá honum er máttur og viska, á valdi hans er sá er villist, og sá er í villu leiðir.

¹⁶Güç ve zafer Ona aittir,Aldanan da aldatan da Onundur.

¹⁷Hann leiðir ráðherra burt nakta og gjörir dómara að fíflum.

¹⁷Danışmanları çaresiz kılar,Yargıçları çıldırtır.

¹⁸Hann leysir fjötra konunganna og bindur reipi um lendar sjálfra þeirra.

¹⁸Kralların bağladığı bağı çözer,Bellerine kuşak bağlar.

¹⁹Hann leiðir presta burt nakta og steypir þeim, sem sitja fastir í sessi.

¹⁹Kâhinleri çaresiz kılar,Koltuklarında yıllananları devirir.

²⁰Hann rænir reynda menn málinu og sviptir öldungana dómgreind.

²⁰Güvenilir danışmanları susturur,Yaşlıların aklını alır.

²¹Hann hellir fyrirlitning yfir tignarmennin og gjörir slakt belti hinna sterku.

²¹Rezalet saçar soylular üzerine,Güçlülerin kuşağını gevşetir.

²²Hann grefur hið hulda fram úr myrkrinu og dregur niðdimmuna fram í birtuna.

²²Karanlıkların derin sırlarını açar,Ölüm gölgesini aydınlığa çıkarır.

²³Hann veitir þjóðunum vöxt og eyðir þeim, útbreiðir þjóðirnar og leiðir þær burt.

²³Ulusları büyütür, ulusları yok eder,Ulusları genişletir, ulusları sürgün eder.

²⁴Hann firrir þjóðhöfðingja landsins viti og lætur þá villast um veglaus öræfi.Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.

²⁴Dünya önderlerinin aklını başından alır,Yolu izi belirsiz bir çölde dolaştırır onları.

²⁵Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.

²⁵Karanlıkta el yordamıyla yürür, ışık yüzü görmezler;Sarhoş gibi dolaştırır onları.