¹Og Job hélt áfram að flytja ræðu sína og mælti:

¹Eyüp anlatmaya devam etti:

²Svo sannarlega sem Guð lifir, sá er svipt hefir mig rétti mínum, og hinn Almáttki, er hryggt hefir sálu mína:

²‹‹Hakkımı elimden alan Tanrının varlığı hakkı için,Bana acı çektiren Her Şeye Gücü Yetenin hakkı için,

³meðan lífsönd er í mér og andi Guðs í nösum mínum,

³İçimde yaşam belirtisi olduğu sürece,Tanrının soluğu burnumda olduğu sürece,

⁴skulu varir mínar ekki tala ranglæti og tunga mín ekki mæla svik.

⁴Ağzımdan kötü söz çıkmayacak,Dilimden yalan dökülmeyecek.

⁵Fjarri sé mér að játa, að þér hafið rétt að mæla. Þar til er ég gef upp andann, læt ég ekki taka frá mér sakleysi mitt.

⁵Size asla hak vermeyecek,Son soluğumu verene dek suçsuz olduğumu söyleyeceğim.

⁶Ég held fast í réttlæti mitt og sleppi því ekki, hjarta mitt átelur mig ekki fyrir neinn daga minna.

⁶Doğruluğuma sarılacak, onu bırakmayacağım,Yaşadığım sürece vicdanım beni suçlamayacak.

⁷Fyrir óvini mínum fari eins og hinum óguðlega og fyrir mótstöðumanni mínum eins og hinum rangláta.

⁷‹‹Düşmanlarım kötüler gibi,Bana saldıranlar haksızlar gibi cezalandırılsın.

⁸Því að hvaða von hefir guðlaus maður, þegar skorið er á þráðinn, þá er Guð hrífur burt líf hans?

⁸Tanrısız insanın umudu nedirTanrı onu yok ettiğinde, canını aldığında?

⁹Ætli Guð heyri óp hans, þá er neyð kemur yfir hann?

⁹Başına sıkıntı geldiğinde,Tanrı feryadını duyar mı?

¹⁰Eða getur hann haft yndi af hinum Almáttka, hrópað til Guðs, hvenær sem vera skal?

¹⁰Her Şeye Gücü Yetenden zevk alır mı?Her zaman Tanrıya yakarır mı?

¹¹Ég vil fræða yður um hönd Guðs, eigi leyna því, er hinn Almáttki hefir í hyggju.

¹¹‹‹Tanrının gücünü size öğreteceğim,Her Şeye Gücü Yetenin tasarısını gizlemeyeceğim.

¹²Sjá, þér hafið allir séð það sjálfir, hví farið þér þá með slíka heimsku?

¹²Aslında siz, hepiniz gördünüz bunu,Öyleyse ne diye boş boş konuşuyorsunuz?

¹³Þetta er hlutskipti óguðlegs manns hjá Guði, arfleifð ofbeldismanns, sú er hann fær frá hinum Almáttka:

¹³‹‹Kötünün Tanrıdan alacağı pay,Zorbanın Her Şeye Gücü Yetenden alacağı miras şudur:

¹⁴Eignist hann mörg börn, þá er það handa sverðinu, og afkvæmi hans mettast eigi af brauði.

¹⁴Çocukları ne kadar çok olursa olsun, kılıçla öldürülecek,Soyu yeterince ekmek bulamayacaktır.

¹⁵Þeir af fólki hans er af komast, verða jarðaðir af drepsóttinni, og ekkjur þeirra halda engan harmagrát.

¹⁵Sağ kalanlar hastalıktan ölüp gömülecek,Dul karıları ağlamayacaktır.

¹⁶Þegar hann hrúgar saman silfri eins og sandi og hleður saman klæðum sem leir,

¹⁶Kötü insan kum gibi gümüş yığsa,Yığınla giysi biriktirse,

¹⁷þá hleður hann þeim saman, en hinn réttláti klæðist þeim, og silfrinu deilir hinn saklausi.

¹⁷Onun biriktirdiğini doğru insan giyecek,Gümüşü suçsuz paylaşacak.

¹⁸Hann hefir byggt hús sitt eins og köngulló og svo sem skála, er varðmaður reisir sér.

¹⁸Evini güve kozası gibi inşa eder,Bekçinin kurduğu çardak gibi.

¹⁹Ríkur leggst hann til hvíldar _ hann gjörir það eigi oftar, hann lýkur upp augunum, og þá er allt farið.

¹⁹Zengin olarak yatar, ama bu öyle sürmez,Gözlerini açtığında hepsi yok olup gitmiştir.

²⁰Skelfingar ná honum eins og vatnaflaumur, um nótt hrífur stormurinn hann burt.

²⁰Dehşet onu sel gibi basar,Kasırga gece kapar götürür.

²¹Austanvindurinn hefur hann á loft, svo að hann þýtur áfram, og feykir honum burt af stað hans.

²¹Doğu rüzgarı onu uçurup götürür,Yerinden silip süpürür.

²²Vægðarlaust sendir hann skeyti sín á hann, fyrir hendi hans flýr hann í skyndi _þá skella menn saman lófum yfir honum og blístra hann burt frá bústað hans.

²²Acımasızca üzerine eser,Elinden kaçmaya çalışırken.

²³þá skella menn saman lófum yfir honum og blístra hann burt frá bústað hans.

²³Onunla alay ederek el çırpar,Yerinden ıslık çalar.›› sözleridir.