¹En heyr þú, Job, ræðu mína, og hlýð þú á öll orð mín.

¹‹‹Ama şimdi lütfen sözümü dinle, Eyüp,Söyleyeceğim her şeye kulak ver.

²Sjá, ég opna munn minn, og tunga mín talar í gómi mínum.

²Ağzımı açtım açacağım,Söyleyeceklerim dilimin ucunda.

³Orð mín eru hjartans hreinskilni, og það sem varir mínar vita, mæla þær í einlægni.

³Sözlerim temiz bir yürekten çıkıyor,Dudaklarım bildiklerini içtenlikle söylüyor.

⁴Andi Guðs hefir skapað mig, og andblástur hins Almáttka gefur mér líf.

⁴Beni Tanrının Ruhu yarattı,Her Şeye Gücü Yetenin soluğu yaşam veriyor bana.

⁵Ef þú getur, þá svara þú mér, bú þig út í móti mér og gakk fram.

⁵Elinden gelirse beni yanıtla,Kendini hazırla, karşımda dur.

⁶Sjá, ég stend eins og þú gagnvart Guði, ég er og myndaður af leiri.

⁶Tanrının önünde ben de tıpkı senin gibiyim,Ben de balçıktan yaratıldım.

⁷Sjá, hræðsla við mig þarf eigi að skelfa þig og þungi minn eigi þrýsta þér niður.

⁷Onun için dehşetim seni yıldırmasın,Baskım sana ağır gelmesin.

⁸En þú hefir sagt í eyru mér, og ég heyrði hljóm orðanna:

⁸‹‹Sesin hâlâ kulaklarımda,Şöyle demiştin:

⁹,,Hreinn er ég, laus við afbrot, saklaus er ég, og hjá mér er engin misgjörð.

⁹‹Ben kusursuz ve günahsızım,Temiz ve suçsuzum.

¹⁰En Guð reynir að finna tilefni til fjandskapar við mig og ætlar að ég sé óvinur hans.

¹⁰Yine de Tanrı bana karşı bahane arıyor,Beni düşman görüyor.

¹¹Hann setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína.``

¹¹Ayaklarımı tomruğa vuruyor,Yollarımı gözetliyor.›

¹²Sjá, í þessu hefir þú rangt fyrir þér, svara ég þér, því að Guð er meiri en maður.

¹²‹‹Ama sana şunu söyleyeyim,Bu konuda haksızsın.Çünkü Tanrı insandan büyüktür.

¹³Hví hefir þú þráttað við hann, að hann svaraði engu öllum orðum þínum?

¹³İnsanın hiçbir sözünü yanıtlamıyor diyeNiçin Onunla çekişiyorsun?

¹⁴Því að vissulega talar Guð einu sinni, já, tvisvar, en menn gefa því ekki gaum.

¹⁴Çünkü insan anlamasa da,Tanrı şu ya da bu yolla konuşur.

¹⁵Í draumi, í nætursýn, þá er þungur svefnhöfgi er fallinn yfir mennina, í blundi á hvílubeði,

¹⁵Rüyada, geceleyin görümde,İnsanları ağır uyku basınca,Yatakta yatarlarken,

¹⁶opnar hann eyru mannanna og innsiglar viðvörunina til þeirra

¹⁶Kulaklarına konuşur,Uyarısıyla onları korkutur;

¹⁷til þess að fá manninn til þess að láta af gjörðum sínum og forða manninum við drambsemi.

¹⁷Onları yaptıkları kötülükten döndürmek,Gururdan uzak tutmak,

¹⁸Hann hlífir sálu hans við gröfinni og lífi hans frá því að farast fyrir skotvopni.

¹⁸Canlarını çukurdan,Hayatlarını ölümden kurtarmak için.

¹⁹Maðurinn er og agaður með kvölum á sæng sinni, og stríðið geisar stöðuglega í beinum hans.

¹⁹İnsan yatağında acılarla,Kemiklerinde dinmez sızılarla yola getirilir.

²⁰Þá vekur lífshvötin óbeit hjá honum á brauðinu og sál hans á uppáhaldsfæðunni.

²⁰Öyle ki, içi yemek kaldırmaz,En lezzetli yiyecekten tiksinir.

²¹Hold hans eyðist og verður óásjálegt, og beinin, sem sáust ekki áður, verða ber,

²¹Eti erir, görünmez olur,Gözükmeyen kemikleri ortaya çıkar.

²²svo að sál hans nálgast gröfina og líf hans engla dauðans.

²²Canı çukura,Hayatı ölüm meleklerine yaklaşır.

²³En ef þar er hjá honum árnaðarengill, talsmaður, einn af þúsund til þess að boða manninum skyldu hans,

²³‹‹Yine de insana doğruyu bildirmek içinYanında bir melek, bin melekten biriArabulucu olarak bulunursa,

²⁴og miskunni hann sig yfir hann og segi: ,,Endurleys hann og lát hann eigi stíga niður í gröfina, ég hefi fundið lausnargjaldið,``

²⁴Ona lütfeder de,‹Onu ölüm çukuruna inmekten kurtar,Ben fidyeyi buldum› derse,

²⁵þá svellur hold hans af æskuþrótti, hann snýr aftur til æskudaga sinna.

²⁵Eti çocuk eti gibi yenilenir,Gençlik günlerine döner.

²⁶Hann biður til Guðs, og Guð miskunnar honum, lætur hann líta auglit sitt með fögnuði og veitir manninum aftur réttlæti hans.

²⁶Dua ettiğinde Tanrı ondan hoşnut kalır,O da Tanrının yüzünü görüp sevinir.Tanrı onun durumunu düzeltir.

²⁷Hann syngur frammi fyrir mönnum og segir: ,,Ég hafði syndgað og gjört hið beina bogið, og þó var mér ekki goldið líku líkt.

²⁷Sonra insanların önünde türkü çağırır:‹Günah işleyip doğru yoldan saptım,Ama Tanrı hak ettiğim cezayı vermedi bana,

²⁸Guð hefir leyst sálu mína frá því að fara ofan í gröfina, og líf mitt gleður sig við ljósið.``

²⁸Canımı çukura inmekten O kurtardı,Işığı görmek için yaşayacağım.›

²⁹Sjá, allt þetta gjörir Guð tvisvar eða þrisvar við manninn

²⁹‹‹İşte, insanın canını çukurdan çıkarmak,Onu yaşam ışığıyla aydınlatmak içinTanrı bütün bunları iki kez,Hatta üç kez yapar.

³⁰til þess að hrífa sál hans frá gröfinni, til þess að lífsins ljós megi leika um hann.

³¹‹‹İyi dinle, Eyüp, kulak ver,Sen sus, ben konuşacağım.

³¹Hlýð á, Job, heyr þú mig, ver þú hljóður og lát mig tala.

³²Söyleyeceğin bir şey varsa söyle,Çünkü seni haklı çıkarmak isterim.

³²Hafir þú eitthvað að segja, þá svara mér, tala þú, því að gjarnan vildi ég, að þú reyndist réttlátur.Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.

³³Yoksa, beni dinle,Sus da sana bilgelik öğreteyim.››

³³Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.