Icelandic

Turkish

Job

34

1Og Elíhú tók aftur til máls og sagði:
1Elihu konuşmasına şöyle devam etti:
2Heyrið, þér vitrir menn, orð mín, og þér fróðir menn, hlustið á mig.
2‹‹Ey bilgeler, sözlerimi dinleyin,Kulak verin bana, ey bilgi sahipleri.
3Því að eyrað prófar orðin, eins og gómurinn smakkar matinn.
3Çünkü damak nasıl yemeği tadarsa,Kulak da sözleri sınar.
4Vér skulum rannsaka, hvað rétt er, komast að því hver með öðrum, hvað gott er.
4Gelin, doğruyu seçelim,İyiyi birlikte öğrenelim.
5Því að Job hefir sagt: ,,Ég er saklaus, en Guð hefir svipt mig rétti mínum.
5‹‹Çünkü Eyüp, ‹Ben suçsuzum› diyor,‹Tanrı hakkımı elimden aldı.
6Þótt ég hafi rétt fyrir mér, stend ég sem lygari, banvæn ör hefir hitt mig, þótt ég hafi í engu brotið.``
6Haklı olduğum halde yalancı sayılıyorum,Suçsuz olduğum halde okunla yaraladın beni.›
7Hvaða maður er eins og Job, sem drekkur guðlast eins og vatn
7Eyüp gibisi var mı?Alayı su gibi içiyor!
8og gefur sig í félagsskap við þá, sem illt fremja, og er í fylgi við óguðlega menn?
8Kötülük yapanlarla dostluk edip geziyor,Kötülerle aynı yolda yürüyor.
9Því að hann hefir sagt: ,,Maðurinn hefir ekkert gagn af því að vera í vinfengi við Guð.``
9Çünkü, ‹Tanrıyı hoşnut etmeye çalışmakİnsana yarar getirmez› diyor.
10Fyrir því, skynsamir menn, heyrið mig! Fjarri fer því, að Guð aðhafist illt og hinn Almáttki fremji ranglæti.
10‹‹Bu yüzden, ey sağduyulu insanlar, beni dinleyin!Tanrı kötülük yapar mı,Her Şeye Gücü Yeten haksızlık eder mi? Asla!
11Nei, hann geldur manninum verk hans og lætur manninum farnast eftir breytni hans.
11Çünkü O herkese yaptığının karşılığını öder,Hak ettiğini başına getirir.
12Já, vissulega fremur Guð ekki ranglæti, og hinn Almáttki hallar ekki réttinum.
12Tanrı kesinlikle kötülük etmez,Her Şeye Gücü Yeten adaleti saptırmaz.
13Hver hefir fengið honum jörðina til varðveislu, og hver hefir grundvallað allan heiminn?
13Kim yeryüzünü Ona emanet etti?Kim Onu bütün dünyanın başına atadı?
14Ef hann hugsaði aðeins um sjálfan sig, ef hann drægi til sín anda sinn og andardrátt,
14Eğer niyet eder deRuhunu ve soluğunu geri çekerse,
15þá mundi allt hold gefa upp andann og maðurinn aftur verða að dufti.
15Bütün insanlık bir anda yok olur,İnsan yine toprağa döner.
16Hafir þú vit, þá heyr þú þetta, hlusta þú á hljóm orða minna.
16‹‹Aklın varsa dinle,Kulak ver sözlerime.
17Getur sá stjórnað, sem hatar réttinn? Eða vilt þú dæma hinn réttláta, volduga?
17Adaletten nefret eden hiç hüküm sürebilir mi?Adil ve güçlü olanı suçlayacak mısın?
18þann sem segir við konunginn: ,,Þú varmenni!`` við tignarmanninn: ,,Þú níðingur!``
18Krallara, ‹Değersizsiniz›,Soylulara, ‹Kötüsünüz› diyen,
19sem ekki dregur taum höfðingjanna og gjörir ekki ríkum hærra undir höfði en fátækum, því að handaverk hans eru þeir allir.
19Önderlere ayrıcalık tanımayan,Zengini yoksuldan çok önemsemeyen O değil mi?Çünkü hepsi Onun ellerinin işidir.
20Skyndilega deyja þeir, og það um miðja nótt, fólkið verður skelkað, og þeir hverfa, og hinn sterki er hrifinn burt, en eigi af manns hendi.
20Gece yarısı bir anda ölürler,Herkes sarsılır, ölüp gider,Güçlüler de insan eli değmeden alınıp götürülür.
21Því að augu Guðs hvíla yfir vegum hvers manns, og hann sér öll spor hans.
21‹‹Tanrının gözleri insanların yolundan ayrılmaz,Attıkları her adımı görür.
22Ekkert það myrkur er til eða sú niðdimma, að illgjörðamenn geti falið sig þar.
22Kötülük yapanların gizlenebileceğiNe karanlık bir yer vardır, ne de ölüm gölgesi.
23Því að Guð þarf ekki fyrst að gefa manni gaum, til þess að hann komi fyrir dóm hans.
23Yargılanmak için önüne gelsinler diye,Tanrı insanları sorgulamaya pek gerek duymaz.
24Hann brýtur hina voldugu sundur rannsóknarlaust og setur aðra í þeirra stað.
24Araştırmadan güçlü insanları kırar,Onların yerine başkalarını diker.
25Þannig þekkir hann verk þeirra og steypir þeim um nótt, og þeir verða marðir sundur.
25Çünkü ne yaptıklarını bilir,Gece onları deviriverir, ezilirler.
26Hann hirtir þá sem misgjörðamenn í augsýn allra manna,
26Herkesin gözü önündeKötülükleri yüzünden onları cezalandırır;
27vegna þess að þeir hafa frá honum vikið og vanrækt alla vegu hans
27Artık Onun ardından gitmedikleri,Yollarının hiçbirini dikkate almadıkları için.
28og látið kvein hins fátæka berast til hans, en hann heyrði kvein hinna voluðu.
28Yoksulun feryadını Ona duyurdular;Düşkünlerin feryadını işitti.
29Haldi hann kyrru fyrir, hver vill þá sakfella hann? og byrgi hann auglitið, hver fær þá séð hann? Þó vakir hann yfir þjóð og einstaklingi,
29Ama Tanrı sessiz kalırsa kim Onu suçlayabilir?Yüzünü gizlerse kim Onu görebilir?Bir ulusa karşı da bir insana karşı da O hep aynıdır,
30til þess að guðlausir menn skuli ekki drottna, til þess að þeir séu ekki snörur lýðsins.
30Tanrısız insan krallık etmesin,Halka tuzak kurmasın diye.
31Því að segir nokkur við Guð: ,,Mér hefir verið hegnt og breyti þó ekki illa.
31‹‹Kimse Tanrıya,‹Suçluyum, artık kötülük yapmayacağım› dedi mi,
32Kenn þú mér það, sem ég sé ekki. Hafi ég framið ranglæti, skal ég eigi gjöra það framar``?
32‹Göremediğimi sen bana öğret,Haksızlık ettimse, bir daha etmem?›
33Á hann að endurgjalda eftir geðþótta þínum, af því að þú hafnar? því að þú átt að velja, en ekki ég. Og seg nú fram það, er þú veist!
33Onu reddettiğin halde,Senin keyfince mi seni ödüllendirmeli?Çünkü karar verecek olan sensin, ben değil,Öyleyse anlat bana bildiğini.
34Skynsamir menn munu segja við mig, og vitur maður, sem á mig hlýðir:
34‹‹Sağduyulu insanlar,Beni dinleyen bilgeler diyecekler ki,
35,,Job talar ekki hyggilega, og orð hans eru ekki skynsamleg.``
35‹Eyüp bilgisizce konuşuyor,Sözlerinin değeri yok.›
36Ó að Job mætti reyndur verða æ að nýju, af því að hann svarar eins og illir menn svara.Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.
36Kötü biri gibi yanıtladığı içinKeşke Eyüpün sınanması sonsuza dek sürse!
37Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.
37Çünkü günahına isyan da ekliyor,Önümüzde alay edercesine el çırpıyor,Tanrı'ya karşı konuştukça konuşuyor.››