1Þá svaraði Job og sagði:
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2Ó að gremja mín væri vegin og ógæfa mín lögð á vogarskálar!
2‹‹Keşke üzüntüm tartılabilse,Acım teraziye konabilseydi!
3Hún er þyngri en sandur hafsins, fyrir því hefi ég eigi taumhald á tungu minni.
3Denizlerin kumundan ağır gelirdi,Bu yüzden abuk sabuk konuştum.
4Því að örvar hins Almáttka sitja fastar í mér, og andi minn drekkur í sig eitur þeirra. Ógnir Guðs steðja að mér.
4Çünkü Her Şeye Gücü Yetenin okları içimde,Ruhum onların zehirini içiyor,Tanrının dehşetleri karşıma dizildi.
5Rymur skógarasninn yfir grængresinu, eða öskrar nautið yfir fóðri sínu?
5Otu olan yaban eşeği anırır mı,Yemi olan öküz böğürür mü?
6Verður hið bragðlausa etið saltlaust, eða er gott bragð að hvítunni í egginu?
6Tatsız bir şey tuzsuz yenir mi,Yumurta akında tat bulunur mu?
7Matur minn fær mér ógleði, mig velgir við að snerta hann.
7Böyle yiyeceklere dokunmak istemiyorum,Beni hasta ediyorlar.
8Ó að ósk mín uppfylltist, og Guð léti von mína rætast!
8‹‹Keşke dileğim yerine gelse,Tanrı özlediğimi bana verse!
9Ég vildi að Guði þóknaðist að merja mig sundur, rétta út höndina og skera lífsþráð minn sundur!
9Kerem edip beni ezse,Elini çabuk tutup yaşam bağımı kesse!
10Þá væri það þó enn huggun mín _ og ég skyldi hoppa af gleði í vægðarlausri kvölinni _ að ég hefi aldrei afneitað orðum hins Heilaga.
10Yine avunur,Amansız derdime karşın sevinirdim,Çünkü Kutsal Olanın sözlerini yadsımadım.
11Hver er kraftur minn, að ég skyldi þreyja, og hver verða endalok mín, að ég skyldi vera þolinmóður?
11Gücüm nedir ki, bekleyeyim?Sonum nedir ki, sabredeyim?
12Er þá kraftur minn kletta kraftur, eða er líkami minn af eiri?
12Taş kadar güçlü müyüm,Etim tunçtan mı?
13Er ég ekki með öllu hjálparvana og öll frelsun frá mér hrakin?
13Çaresiz kalıncaKendimi kurtaracak gücüm mü olur?
14Hrelldur maður á heimting á meðaumkun hjá vini sínum, enda þótt hann hætti að óttast hinn Almáttka.
14‹‹Kederli insana dost sevgisi gerekir,Her Şeye Gücü Yetenden korkmaktan vaz geçse bile.
15Bræður mínir brugðust eins og lækur, eins og farvegur lækja, sem flóa yfir,
15Kardeşlerim kuru bir dere gibi beni aldattı;Hani gürül gürül akan dereler vardır,
16sem gruggugir eru af ís og snjórinn hverfur ofan í.
16Eriyen buzlarla taşan,Kar sularıyla beslenen,
17Jafnskjótt og þeir bakast af sólinni, þorna þeir upp, þegar hitnar, hverfa þeir burt af stað sínum.
17Ama kurak mevsimde akmayan,Sıcakta yataklarında tükenen dereler...İşte öyle aldattılar beni.
18Kaupmannalestirnar beygja af leið sinni, halda upp í eyðimörkina og farast.
18O dereler için kervanlar yolundan sapar,Çöle çıkıp yok olurlar.Temanın kervanları su arar,Sabadan gelen yolcular umutla bakar.
19Kaupmannalestir frá Tema skyggndust eftir þeim, ferðamannahópar frá Saba reiddu sig á þá.
20Ama oraya varınca umut bağladıkları için utanır,Hayal kırıklığına uğrarlar.
20Þeir urðu sér til skammar fyrir vonina, þeir komu þangað og urðu sneyptir.
21Artık siz de bir hiç oldunuz,Dehşete kapılıp korkuyorsunuz.
21Þannig eruð þér nú orðnir fyrir mér, þér sáuð skelfing og skelfdust.
22‹Benim için bir şey verin›Ya da, ‹Rüşvet veripBeni düşmanın elinden kurtarın,Acımasızların elinden alın› dedim mi?
22Hefi ég sagt: ,,Færið mér eitthvað og borgið af eigum yðar fyrir mig,
24‹‹Bana öğretin, susayım,Yanlışımı gösterin.
23frelsið mig úr höndum óvinarins og leysið mig undan valdi kúgarans``?
25Doğru söz acıdır!Ama tartışmalarınız neyi kanıtlıyor?
24Fræðið mig, og ég skal þegja, og sýnið mér, í hverju mér hefir á orðið.
26Sözlerimi düzeltmek mi istiyorsunuz?Çaresizin sözlerini boş laf mı sayıyorsunuz?
25Hversu áhrifamikil eru einlægninnar orð, en hvað sanna átölur yðar?
27Öksüzün üzerine kura çeker,Arkadaşınızın üzerine pazarlık ederdiniz.
26Hafið þér í hyggju að ásaka orð? Ummæli örvilnaðs manns hverfa út í vindinn.
28‹‹Şimdi lütfedip bana bakın,Yüzünüze karşı yalan söyleyecek değilim ya.
27Þér munduð jafnvel hluta um föðurleysingjann og selja vin yðar.
29Bırakın artık, haksızlık etmeyin,Bir daha düşünün, davamda haklıyım.
28Og nú _ ó að yður mætti þóknast að líta á mig, ég mun vissulega ekki ljúga upp í opið geðið á yður.
30Ağzımdan haksız bir söz çıkıyor mu,Damağım kötü niyeti ayırt edemiyor mu?
29Snúið við, fremjið eigi ranglæti, já, snúið við, enn þá hefi ég rétt fyrir mér.Er ranglæti á minni tungu, eða ætli gómur minn greini ekki hvað illt er?
30Er ranglæti á minni tungu, eða ætli gómur minn greini ekki hvað illt er?