¹Viska kvennanna reisir húsið, en fíflskan rífur það niður með höndum sínum.

¹Bilge kadın evini yapar,Ahmak kadın evini kendi eliyle yıkar.

²Sá sem framgengur í hreinskilni sinni, óttast Drottin, en sá sem fer krókaleiðir, fyrirlítur hann.

²Doğru yolda yürüyen, RABden korkar,Yoldan sapan, RABbi hor görür.

³Í munni afglapans er vöndur á hroka hans, en varir hinna vitru varðveita þá.

³Ahmağın sözleri sırtına kötektir,Ama bilgenin dudakları kendisini korur.

⁴Þar sem engin naut eru, þar er jatan tóm, en fyrir kraft uxans fæst mikill ágóði.

⁴Öküz yoksa yemlik boş kalır,Çünkü bol ürünü sağlayan öküzün gücüdür.

⁵Sannorður vottur lýgur ekki, en falsvottur fer með lygar.

⁵Güvenilir tanık yalan söylemez,Yalancı tanıksa yalan solur.

⁶Spottarinn leitar visku, en finnur ekki, en hyggnum manni er þekkingin auðfengin.

⁶Alaycı bilgeliği arasa da bulamaz,Akıllı içinse bilgi edinmek kolaydır.

⁷Gakk þú burt frá heimskum manni, og þú hefir ekki kynnst þekkingar-vörum.

⁷Akılsız kişiden uzak dur,Çünkü sana öğretecek bir şeyi yok.

⁸Viska hins kæna er í því fólgin, að hann skilur veg sinn, en fíflska heimskingjanna er svik.

⁸İhtiyatlı kişinin bilgeliği, ne yapacağını bilmektir,Akılsızların ahmaklığıysa aldanmaktır.

⁹Afglaparnir gjöra gys að sektarfórnum, en meðal hreinskilinna er velþóknun.

⁹Ahmaklar suç sunusuyla alay eder,Dürüstler ise iyi niyetlidir.

¹⁰Hjartað eitt þekkir kvöl sína, og jafnvel í gleði þess getur enginn annar blandað sér.

¹⁰Yürek kendi acısını bilir,Sevinciniyse kimse paylaşmaz.

¹¹Hús óguðlegra mun eyðileggjast, en tjald hreinskilinna mun blómgast.

¹¹Kötü kişinin evi yerle bir edilecek,Doğru kişinin konutuysa bayındır olacak.

¹²Margur vegurinn virðist greiðfær, en endar þó á helslóðum.

¹²Öyle yol var ki, insana düz gibi görünür,Ama sonu ölümdür.

¹³Jafnvel þótt hlegið sé, kennir hjartað til, og endir gleðinnar er tregi.

¹³Gülerken bile yürek sızlayabilir,Sevinç bitince acı yine görünebilir.

¹⁴Rangsnúið hjarta mettast af vegum sínum svo og góður maður af verkum sínum.

¹⁴Yüreği dönek olan tuttuğu yolun,İyi kişi de yaptıklarının ödülünü alacaktır.

¹⁵Einfaldur maður trúir öllu, en kænn maður athugar fótmál sín.

¹⁵Saf kişi her söze inanır,İhtiyatlı olansa attığı her adımı hesaplar.

¹⁶Vitur maður óttast hið illa og forðast það, en heimskinginn er framhleypinn og ugglaus.

¹⁶Bilge kişi korktuğu için kötülükten uzaklaşır,Akılsızsa büyüklük taslayıp kendine güvenir.

¹⁷Uppstökkur maður fremur fíflsku, en hrekkvís maður verður hataður.

¹⁷Çabuk öfkelenen ahmakça davranır,Düzenbazdan herkes nefret eder.

¹⁸Einfeldningarnir erfa fíflsku, en vitrir menn krýnast þekkingu.

¹⁸Saf kişilerin mirası akılsızlıktır,İhtiyatlı kişilerin tacı ise bilgidir.

¹⁹Hinir vondu verða að lúta hinum góðu, og hinir óguðlegu að standa við dyr réttlátra.

¹⁹Alçaklar iyilerin önünde,Kötüler doğruların kapısında eğilirler.

²⁰Fátæklingurinn verður hvimleiður jafnvel vini sínum, en ríkismanninn elska margir.

²⁰Komşusu bile yoksulu sevmez,Oysa zenginin dostu çoktur.

²¹Sá sem fyrirlítur vin sinn, drýgir synd, en sæll er sá, sem miskunnar sig yfir hina voluðu.

²¹Komşuyu hor görmek günahtır,Ne mutlu mazluma lütfedene!

²²Vissulega villast þeir, er ástunda illt, en ást og trúfesti ávinna þeir sér, er gott stunda.

²²Kötülük tasarlayan yolunu şaşırmaz mı?Oysa iyilik tasarlayan sevgi ve sadakat kazanır.

²³Af öllu striti fæst ágóði, en munnfleiprið eitt leiðir aðeins til skorts.

²³Her emek kazanç getirir,Ama boş lakırdı yoksulluğa götürür.

²⁴Vitrum mönnum er auður þeirra kóróna, en fíflska heimskingjanna er og verður fíflska.

²⁴Bilgelerin tacı servetleridir,Akılsızlarsa ahmaklıklarıyla tanınır. ‹‹Akılsızların çelengiyse ahmaklıktır››.

²⁵Sannorður vottur frelsar líf, en sá sem fer með lygar, er svikari.

²⁵Dürüst tanık can kurtarır,Yalancı tanık aldatıcıdır.

²⁶Í ótta Drottins er öruggt traust, og synir slíks manns munu athvarf eiga.

²⁶RABden korkan tam güvenliktedir,RAB onun çocuklarına da sığınak olacaktır.

²⁷Ótti Drottins er lífslind til þess að forðast snörur dauðans.

²⁷RAB korkusu yaşam kaynağıdır,İnsanı ölüm tuzaklarından uzaklaştırır.

²⁸Fólksmergðin er prýði konungsins, en mannaskorturinn steypir höfðingjanum.

²⁸Kralın yüceliği halkının çokluğuna bağlıdır,Halk yok olursa hükümdar da mahvolur.

²⁹Sá sem er seinn til reiði, er ríkur að skynsemd, en hinn bráðlyndi sýnir mikla fíflsku.

²⁹Geç öfkelenen akıllıdır,Çabuk sinirlenen ahmaklığını gösterir.

³⁰Rósamt hjarta er líf líkamans, en ástríða er eitur í beinum.

³⁰Huzurlu yürek bedenin yaşam kaynağıdır,Hırs ise insanı için için yer bitirir.

³¹Sá sem kúgar snauðan mann, óvirðir þann er skóp hann, en sá heiðrar hann, er miskunnar sig yfir fátækan.

³¹Muhtacı ezen, Yaradanını hor görüyor demektir.Yoksula acıyansa Yaradanı yüceltir.

³²Hinn óguðlegi fellur á illsku sinni, en hinum réttláta er ráðvendnin athvarf.

³²Kötü kişi uğradığı felaketle yıkılır,Doğru insanın ölümde bile sığınacak yeri var.

³³Í hjarta hyggins manns heldur viskan kyrru fyrir, en á meðal heimskingja gerir hún vart við sig.

³³Bilgelik akıllı kişinin yüreğinde barınır,Akılsızlar arasında bile kendini belli eder.

³⁴Réttlætið hefur upp lýðinn, en syndin er þjóðanna skömm.Vitur þjónn hlýtur hylli konungsins, en sá hefir reiði hans, sem skammarlega breytir.

³⁴Doğruluk bir ulusu yüceltir,Oysa günah herhangi bir halk için utançtır.

³⁵Vitur þjónn hlýtur hylli konungsins, en sá hefir reiði hans, sem skammarlega breytir.

³⁵Kral sağduyulu kulunu beğenir,Utanç getirene öfkelenir.