1Þegar þú situr til borðs með valdsherra, þá gæt þess vel, hvern þú hefir fyrir framan þig,
1Bir önderle yemeğe oturduğundaÖnüne konulana dikkat et.
2og set þér hníf á barka, ef þú ert matmaður.
2İştahına yenilecek olursan,Daya bıçağı kendi boğazına.
3Lát þig ekki langa í kræsingar hans, því að þær eru svikul fæða.
3Onun lezzetli yemeklerini çekmesin canın,Böyle yemeğin ardında hile olabilir.
4Streist þú ekki við að verða ríkur, hættu að verja viti þínu til þess.
4Zengin olmak için didinip durma,Çıkar bunu aklından.
5Hvort skulu augu þín hvarfla til auðsins, sem er svo stopull? Því að sannlega gjörir hann sér vængi eins og örn, sem flýgur til himins.
5Servet göz açıp kapayana dek yok olur,Kanatlanıp kartal gibi göklere uçar.
6Et eigi brauð hjá nískum manni og lát þig ekki langa í kræsingar hans,
6Cimrinin verdiği yemeği yeme,Lezzetli yemeklerini çekmesin canın.
7því að hann er eins og maður, sem reiknar með sjálfum sér. ,,Et og drekk!`` segir hann við þig, en hjarta hans er eigi með þér.
7Çünkü yediğin her şeyin hesabını tutar,‹‹Ye, iç›› der sana,Ama yüreği senden yana değildir.
8Bitanum, sem þú hefir etið, verður þú að æla upp aftur, og blíðmælum þínum hefir þú á glæ kastað.
8Yediğin azıcık yemeği kusarsın,Söylediğin güzel sözler de boşa gider.
9Tala þú eigi fyrir eyrum heimskingjans, því að hann fyrirlítur hyggindi ræðu þinnar.
9Akılsıza öğüt vermeye kalkma,Çünkü senin sözlerindeki sağduyuyu küçümser.
10Fær þú eigi úr stað landamerki ekkjunnar og gakk þú eigi inn á akra munaðarleysingjanna,
10Eski sınır taşlarının yerini değiştirme,Öksüzlerin toprağına el sürme.
11því að lausnari þeirra er sterkur _ hann mun flytja mál þeirra gegn þér.
11Çünkü onların Velisi güçlüdürVe onların davasını sana karşı O yürütür. kurtarıcılığı vurguluyor.
12Snú þú hjarta þínu að umvöndun og eyrum þínum að vísdómsorðum.
12Uyarıları zihnine işle,Bilgi dolu sözlere kulak ver.
13Spara eigi aga við sveininn, því ekki deyr hann, þótt þú sláir hann með vendinum.
13Çocuğunu terbiye etmekten geri kalma,Onu değnekle dövsen de ölmez.
14Þú slær hann að sönnu með vendinum, en þú frelsar líf hans frá Helju.
14Onu değnekle döversen,Canını ölüler diyarından kurtarırsın.
15Son minn, þegar hjarta þitt verður viturt, þá gleðst ég líka í hjarta mínu,
15Oğlum, bilge yürekli olursan,Benim yüreğim de sevinir.
16og nýru mín fagna, er varir þínar mæla það sem rétt er.
16Dudakların doğru konuştuğundaGönlüm de coşar.
17Lát eigi hjarta þitt öfunda syndara, heldur ástunda guðsótta á degi hverjum,
17Günahkârlara imrenmektense,Sürekli RAB korkusunda yaşa.
18því að vissulega er enn framtíð fyrir hendi, og von þín mun eigi að engu verða.
18Böylece bir geleceğin olurVe umudun boşa çıkmaz.
19Heyr þú, son minn, og ver vitur og stýr hjarta þínu rétta leið.
19Oğlum, dinle ve bilge ol,Yüreğini doğru yolda tut.
20Ver þú ekki með drykkjurútum, með þeim, sem hvoma í sig kjöt,
20Aşırı şarap içenlerle,Ete düşkün oburlarla arkadaşlık etme.
21því að drykkjurútar og mathákar verða snauðir, og svefnmók klæðir í tötra.
21Çünkü ayyaş ve obur kişi yoksullaşır,Uyuşukluk da insana paçavra giydirir.
22Hlýð þú föður þínum, sem hefir getið þig, og fyrirlít ekki móður þína, þótt hún sé orðin gömul.
22Sana yaşam veren babanın sözlerine kulak ver,Yaşlandığı zaman anneni hor görme.
23Kaup þú sannleika, og sel hann ekki, visku, aga og hyggindi.
23Gerçeği satın al ve satma;Bilgeliği, terbiyeyi, aklı da.
24Faðir réttláts manns fagnar, og sá sem gat vitran son, gleðst af honum.
24Doğru kişinin babası coştukça coşar,Bilgece davranan oğulun babası sevinir.
25Gleðjist faðir þinn og móðir þín og fagni hún, sem fæddi þig.
25Annenle baban seninle coşsun,Seni doğuran sevinsin.
26Son minn, gef mér hjarta þitt, og lát vegu mína vera þér geðfellda.
26Oğlum, beni yürekten dinle,Gözünü gittiğim yoldan ayırma.
27Því að skækja er djúp gröf og léttúðardrós þröngur pyttur.
27Çünkü fahişe derin bir çukur,Ahlaksız kadın dar bir kuyudur.
28Já, hún liggur í leyni eins og ræningi og fjölgar hinum ótrúu meðal mannanna.
28Evet, soyguncu gibi pusuda beklerVe birçok erkeği yoldan çıkarır.
29Hver æjar? hver veinar? hver á í deilum? hver kvartar? hver fær sár að þarflausu? hver rauð augu?
29Ah çeken kim? Vah çeken kim?Kimdir çekişip duran?Yakınan kim? Boş yere yaralanan kim?Gözleri kanlı olan kim?
30Þeir sem sitja við vín fram á nætur, þeir sem koma saman til að bergja á krydduðum drykkjum.
30İçmeye oturup kalkamayanlar,Karışık şarapları denemeye gidenlerdir.
31Horf þú ekki á vínið, hve rautt það er, hversu það glóir í bikarnum og rennur ljúflega niður.
31Şarabın kızıl rengine,Kadehte ışımasına,Boğazdan aşağı süzülüvermesine bakma.
32Að síðustu bítur það sem höggormur og spýtir eitri sem naðra.
32Sonunda yılan gibi ısırır,Engerek gibi sokar.
33Augu þín munu sjá kynlega hluti, og hjarta þitt mun mæla fláræði.
33Gözlerin garip şeyler görür,Aklından ahlaksızlıklar geçer.
34Og þú munt vera eins og sá, sem liggur úti í miðju hafi, já, eins og sá, er liggur efst uppi á siglutré.,,Þeir hafa slegið mig, ég kenndi ekkert til, þeir hafa barið mig, ég varð þess ekki var. Hvenær mun ég vakna? Ég vil meira vín!``
34Kendini kâh denizin ortasında,Kâh gemi direğinin tepesinde yatıyor sanırsın.
35,,Þeir hafa slegið mig, ég kenndi ekkert til, þeir hafa barið mig, ég varð þess ekki var. Hvenær mun ég vakna? Ég vil meira vín!``
35‹‹Dövdüler beni ama incinmedim,Vurdular ama farketmedim›› dersin,‹‹Yeniden içmek için ne zaman ayılacağım?››