¹Eins og snjór um sumar og eins og regn um uppskeru, eins illa á sæmd við heimskan mann.

¹Yaz ortasında kar, hasatta yağmur uygun olmadığı gibi,Akılsıza da onur yakışmaz.

²Eins og spörfugl flögrar, eins og svala flýgur, eins er um óverðskuldaða formæling _ hún verður eigi að áhrínsorðum.

²Öteye beriye uçuşan serçeVe kırlangıç gibi,Hak edilmemiş lanet de tutmaz.

³Svipan hæfir hestinum og taumurinn asnanum _ en vöndurinn baki heimskingjanna.

³Ata kırbaç, eşeğe gem,Akılsızın sırtına da değnek gerek.

⁴Svara þú ekki heimskingjanum eftir fíflsku hans, svo að þú verðir ekki honum jafn.

⁴Akılsıza ahmaklığına göre karşılık verme,Yoksa sen de onun düzeyine inersin.

⁵Svara þú heimskingjanum eftir fíflsku hans, svo að hann haldi ekki, að hann sé vitur.

⁵Akılsıza ahmaklığına uygun karşılık ver,Yoksa kendini bilge sanır.

⁶Sá höggur af sér fæturna og fær að súpa á ranglæti, sem sendir orð með heimskingja.

⁶Akılsızın eliyle haber gönderen,Kendi ayaklarını kesen biri gibi,Kendine zarar verir.

⁷Eins og lærleggir hins lama hanga máttlausir, svo er spakmæli í munni heimskingjanna.

⁷Akılsızın ağzında özdeyiş,Kötürümün sarkan bacakları gibidir.

⁸Sá sem sýnir heimskum manni sæmd, honum fer eins og þeim, er bindur stein í slöngvu.

⁸Akılsızı onurlandırmak,Taşı sapana bağlamak gibidir.

⁹Eins og þyrnir, sem stingst upp í höndina á drukknum manni, svo er spakmæli í munni heimskingjanna.

⁹Sarhoşun elindeki dikenli dal ne ise,Akılsızın ağzında özdeyiş de odur.

¹⁰Eins og skytta, sem hæfir allt, svo er sá sem leigir heimskingja, og sá er leigir vegfarendur.

¹⁰Oklarını gelişigüzel fırlatan okçu neyse,Yoldan geçen akılsızı ya da sarhoşu ücretle tutan da öyledir.

¹¹Eins og hundur, sem snýr aftur til spýju sinnar, svo er heimskingi, sem endurtekur fíflsku sína.

¹¹Ahmaklığını tekrarlayan akılsız,Kusmuğuna dönen köpek gibidir.

¹²Sjáir þú mann, sem þykist vitur, þá er meiri von um heimskingja en hann.

¹²Kendini bilge gören birini tanıyor musun?Akılsız bile ondan daha umut vericidir.

¹³Letinginn segir: ,,Óargadýr er á veginum, ljón á götunum.``

¹³Tembel, ‹‹Yolda aslan var,Sokaklarda aslan dolaşıyor›› der.

¹⁴Hurðin snýst á hjörunum og letinginn í hvílu sinni.

¹⁴Menteşeleri üzerinde dönen kapı gibi,Tembel de yatağında döner durur.

¹⁵Latur maður dýfir hendinni ofan í skálina, en honum verður þungt um að bera hana aftur upp að munninum.

¹⁵Tembel elini sahana daldırır,Yeniden ağzına götürmeye üşenir.

¹⁶Latur maður þykist vitrari en sjö, sem svara hyggilega.

¹⁶Tembel kendini,Akıllıca yanıt veren yedi kişiden daha bilge sanır.

¹⁷Sá, sem kemst í æsing út af deilu, sem honum kemur ekki við, hann er eins og sá, sem tekur um eyrun á hundi, er hleypur fram hjá.

¹⁷Kendini ilgilendirmeyen bir kavgaya bulaşan kişi,Yoldan geçen köpeği kulaklarından tutana benzer.

¹⁸Eins og óður maður, sem kastar tundurörvum, banvænum skeytum,

¹⁸Ateşli ve öldürücü oklar savuran bir deli neyse,Komşusunu aldatıp, ‹‹Şaka yapıyordum››Diyen de öyledir.

¹⁹eins er sá maður, er svikið hefir náunga sinn og segir síðan: ,,Ég er bara að gjöra að gamni mínu.``

²⁰Odun bitince ateş söner,Dedikoducu yok olunca kavga diner.

²⁰Þegar eldsneytið þrýtur, slokknar eldurinn, og þegar enginn er rógberinn, stöðvast deilurnar.

²¹Kor için kömür, ateş için odun neyse,Çekişmeyi alevlendirmek için kavgacı da öyledir.

²¹Eins og kol þarf til glóða og við til elds, svo þarf þrætugjarnan mann til að kveikja deilur.

²²Dedikodu tatlı lokma gibidir,İnsanın ta içine işler.

²²Orð rógberans eru eins og sælgæti, og þau læsa sig inn í innstu fylgsni hjartans.

²³Okşayıcı dudaklarla kötü yürek,Sırlanmış toprak kaba benzer.

²³Eldheitir kossar og illt hjarta, það er sem sorasilfur utan af leirbroti.

²⁴Yüreği nefret dolu kişi sözleriyle niyetini gizlemeye çalışır,Ama içi hile doludur.

²⁴Með vörum sínum gjörir hatursmaðurinn sér upp vinalæti, en í hjarta sínu hyggur hann á svik.

²⁵Güzel sözlerine kanma,Çünkü yüreğinde yedi iğrenç şey vardır.

²⁵Þegar hann mælir fagurt, þá trú þú honum ekki, því að sjö andstyggðir eru í hjarta hans.

²⁶Nefretini hileyle örtse bile,Kötülüğü toplumun önünde ortaya çıkar.

²⁶Þótt hatrið hylji sig hræsni, þá verður þó illska þess opinber á dómþinginu.

²⁷Başkasının kuyusunu kazan içine kendi düşer,Taşı yuvarlayan altında kalır.

²⁷Sá sem grefur gröf, fellur í hana, og steinninn fellur aftur í fang þeim, er veltir honum.Lygin tunga hatar þá, er hún hefir sundur marið, og smjaðrandi munnur veldur glötun.

²⁸Yalancı dil incittiği kişilerden nefret eder,Yaltaklanan ağızdan yıkım gelir.

²⁸Lygin tunga hatar þá, er hún hefir sundur marið, og smjaðrandi munnur veldur glötun.