¹Hinir óguðlegu flýja, þótt enginn elti þá, en hinir réttlátu eru öruggir eins og ungt ljón.

¹Kötü kişi kendisini kovalayan olmasa bile kaçar,Doğrularsa genç aslan gibi yüreklidir.

²Þegar land gengur undan drottnara sínum, gjörast þar margir höfðingjar, en meðal skynsamra og hygginna manna mun góð skipan lengi standa.

²Ayaklanan ülke çok başlı olur,Ama akıllı, bilgili kişi düzeni sağlar.

³Maður sem er fátækur og kúgar snauða, er eins og regn, sem skolar burt korninu, en veitir ekkert brauð.

³Yoksulu ezen yoksul,Ürünü harap eden sağanak yağmur gibidir.

⁴Þeir sem yfirgefa lögmálið, hrósa óguðlegum, en þeir sem varðveita lögmálið, eru æfir út af þeim.

⁴Yasayı terk eden kötüyü över,Yerine getirense kötüye karşı çıkar.

⁵Illmenni skilja ekki hvað rétt er, en þeir sem leita Drottins, skilja allt.

⁵Kötüler adaletten anlamaz,RABbe yönelenlerse her yönüyle anlar.

⁶Betri er fátækur maður, sem framgengur í ráðvendni sinni, heldur en sá, sem beitir undirferli og er þó ríkur.

⁶Dürüst bir yoksul olmak,Yolsuzlukla zengin olmaktan yeğdir.

⁷Sá sem varðveitir lögmálið, er hygginn sonur, en sá sem leggur lag sitt við óhófsmenn, gjörir föður sínum smán.

⁷Kutsal Yasayı yerine getiren çocuk akıllıdır,Oburlarla arkadaşlık edense babasını utandırır.

⁸Sá sem eykur auð sinn með fjárleigu og okri, safnar honum handa þeim, sem líknsamur er við fátæka.

⁸Faiz ve tefecilikle malına mal katan kişi,Bunu yoksullara acıyan için biriktirir.

⁹Sá sem snýr eyra sínu frá til þess að heyra ekki lögmálið, _ jafnvel bæn hans er andstyggð.

⁹Yasaya kulağını tıkayanınDuası da iğrençtir.

¹⁰Sá sem tælir falslausa menn út á vonda leið, hann fellur sjálfur í gröf sína, en ráðvandir munu hljóta góða arfleifð.

¹⁰Dürüst kişileri kötü yola saptıranKendi kazdığı çukura düşer.İyiliği, özü sözü bir olanlar miras alacak.

¹¹Ríkur maður þykist vitur, en snauður maður, sem er hygginn, sér við honum.

¹¹Zengin kendini bilge sanır,Ama akıllı yoksul onun içini okur.

¹²Þegar hinir réttlátu fagna, er mikið um dýrðir, en þegar óguðlegir komast upp, fela menn sig.

¹²Doğruların zaferi coşkuyla kutlanır,Ama kötüler egemen olunca insan kaçacak yer arar.

¹³Sá sem dylur yfirsjónir sínar, verður ekki lángefinn, en sá sem játar þær og lætur af þeim, mun miskunn hljóta.

¹³Günahlarını gizleyen başarılı olmaz,İtiraf edip bırakansa merhamet bulur.

¹⁴Sæll er sá maður, sem ávallt er var um sig, en sá sem herðir hjarta sitt, fellur í ógæfu.

¹⁴Günahtan çekinen ne mutludur!İnatçılık edense belaya düşer.

¹⁵Eins og grenjandi ljón og gráðugur björn, svo er óguðlegur drottnari yfir lítilsigldum lýð.

¹⁵Yoksul halkı yöneten kötü kişiKükreyen aslan, saldırgan ayı gibidir.

¹⁶Höfðingi, sem hefir litlar tekjur, er ríkur að kúgun, sá sem hatar rangfenginn ávinning, mun langlífur verða.

¹⁶Gaddar önderin aklı kıttır;Haksız kazançtan nefret edense uzun ömürlü olur.

¹⁷Sá maður, sem blóðsök hvílir þungt á, er á flótta fram á grafarbarminn; enginn dvelji hann.

¹⁷Adam öldürmekten vicdan azabı çeken, mezara dek kaçacaktır;Kimse ona yardım etmesin.

¹⁸Sá sem breytir ráðvandlega, mun frelsast, en sá sem beitir undirferli, fellur í gryfju.

¹⁸Alnı ak yaşayan kurtulur,Yolsuzluk yapan ansızın yıkıma uğrar.

¹⁹Sá sem yrkir land sitt, mettast af brauði, en sá sem sækist eftir hégómlegum hlutum, mettast af fátækt.

¹⁹Toprağını işleyenin ekmeği bol olur,Hayal peşinde koşansa yoksulluğa doyar.

²⁰Áreiðanlegur maður blessast ríkulega, en sá sem fljótt vill verða ríkur, sleppur ekki við refsingu.

²⁰Güvenilir kişi bolluğa erer,Zengin olmaya can atansa beladan kurtulamaz.

²¹Hlutdrægni er ljót, en þó fremja menn ranglæti fyrir einn brauðbita.

²¹Hatır gözetmek iyi değildir,Çünkü insan bir lokma ekmek için bile suç işler.

²²Öfundsjúkur maður flýtir sér að safna auði og veit ekki að örbirgð muni yfir hann koma.

²²Cimri servet peşinde koşar,Yoksulluğa uğrayacağını düşünmez.

²³Sá sem ávítar mann, mun á síðan öðlast meiri hylli heldur er tungumjúkur smjaðrari.

²³Başkasını azarlayan sonundaPohpohlayandan daha çok beğeni kazanır.

²⁴Sá sem rænir foreldra sína og segir: ,,Það er engin synd!`` hann er stallbróðir eyðandans.

²⁴Annesini ya da babasını soymayı günah saymayan,Haydutla birdir.

²⁵Ágjarn maður vekur deilur, en sá sem treystir Drottni, mettast ríkulega.

²⁵Açgözlü kavga çıkarır,RABbe güvenense bolluk içinde yaşar.

²⁶Sá sem treystir eigin hyggjuviti, er heimskingi, en sá sem breytir viturlega, mun undan komast.

²⁶Kendine güvenen akılsızdır,Bilgece davranan güvenlikte olur.

²⁷Sá sem gefur fátækum, líður engan skort, en þeim sem byrgir augu sín, koma margar óbænir.Þegar hinir óguðlegu komast upp, fela menn sig, en þegar þeir tortímast, fjölgar réttlátum.

²⁷Yoksula verenin eksiği olmaz,Yoksulu görmezden gelense bir sürü lanete uğrar.

²⁸Þegar hinir óguðlegu komast upp, fela menn sig, en þegar þeir tortímast, fjölgar réttlátum.

²⁸Kötüler egemen olunca insan kaçacak yer arar,Ama kötüler yok olunca doğrular çoğalır.