¹Orð Agúrs Jakesonar. Guðmælið. Maðurinn segir: Ég hefi streitst, ó Guð, ég hefi streitst, ó Guð, og er að þrotum kominn.

¹Massalı Yake oğlu Agurun sözleri:Bu adam şöyle diyor:‹‹Yoruldum, ey Tanrım, yoruldum ve tükendim. ve tükendim› ›› ya da ‹‹Bu adam İtiele, İtiele ve Ukkala şöyle diyor››.

²Því að ég er of heimskur til að geta talist maður, og ég hefi eigi mannsvit,

²Gerçekten ben insanların en cahiliyim,Bende insan aklı yok.

³ég hefi eigi lært speki, svo að ég hafi þekking á Hinum heilaga.

³Bilgeliği öğrenmedim,Kutsal Olana ilişkin bilgiden de yoksunum.

⁴Hver hefir stigið upp til himna og komið niður? Hver hefir safnað vindinum í greipar sínar? Hver hefir bundið vatnið í skikkju sína? Hver hefir reist öll endimörk jarðar? Hvað heitir hann og hvað heitir sonur hans _ fyrst þú veist það?

⁴Kim göklere çıkıp indi?Kim yeli avuçlarında topladı?Suları giysisiyle sarıp sarmalayan kim?Kim belirledi dünyanın sınırlarını?Adı nedir, oğlunun adı nedir, biliyorsan söyle!

⁵Sérhvert orð Guðs er hreint, hann er skjöldur þeim, er leita hælis hjá honum.

⁵Tanrının her sözü güvenilirdir,O kendisine sığınan herkese kalkandır.

⁶Bæt engu við orð hans, til þess að hann ávíti þig eigi og þú standir sem lygari.

⁶Onun sözüne bir şey katma,Yoksa seni azarlar, yalancı çıkarsın.

⁷Um tvennt bið ég þig, synja mér þess eigi, áður en ég dey:

⁷Ey Tanrı, iki şey diledim senden:Ben ölmeden bunları esirgeme benden.

⁸Lát fals og lygaorð vera fjarri mér, gef mér hvorki fátækt né auðæfi, en veit mér minn deildan verð.

⁸Sahtekârlığı, yalanı benden uzak tut,Bana ne yoksulluk ne de zenginlik ver;Payıma düşen ekmeği ver, yeter.

⁹Ég kynni annars að verða of saddur og afneita og segja: ,,Hver er Drottinn?`` eða ef ég yrði fátækur, kynni ég að stela og misbjóða nafni Guðs míns.

⁹Yoksa bolluktan, ‹Kimmiş RAB?› diye seni yadsır,Ya da yoksulluktan çalarVe Tanrımın adını lekelemiş olurum.

¹⁰Ræg eigi þjóninn við húsbónda hans, svo að hann biðji þér ekki óbæna og þú verðir að gjalda.

¹⁰‹‹Köleyi efendisine çekiştirme,Yoksa sana lanet eder, sen de suçlu çıkarsın.

¹¹Til er það kyn, sem bölvar föður sínum og blessar ekki móður sína,

¹¹Öyleleri var ki, babalarına lanet eder,Annelerine değer vermezler.

¹²kyn, sem þykist vera hreint og hefir þó eigi þvegið af sér saurinn

¹²Öyleleri var ki, kendilerini tertemiz sanırlar,Oysa kötülüklerinden arınmış değiller.

¹³kyn, sem lyftir hátt augunum og sperrir upp augnahárin,

¹³Öyleleri var ki, kendilerinden üstün kimse yok sanır,Herkese tepeden bakarlar.

¹⁴kyn, sem hefir sverð að tönnum og hnífa að jöxlum til þess að uppeta hina voluðu úr landinu og hina fátæku burt frá mönnunum.

¹⁴Öyleleri var ki, dişleri kılıç, çeneleri bıçaktır,Mazlumlarla yoksulları yutup yeryüzünden yok ederler.

¹⁵Blóðsugan á tvær dætur, sem heita Gefðu! Gefðu! Þrennt er til, sem er óseðjandi, fernt, sem aldrei segir: ,,Það er nóg!`` _

¹⁵Sülüğün iki kızı vardır, adları ‹Ver, ver›dir.Hiç doymayan üç şey,‹Yeter› demeyen dört şey vardır:

¹⁶Helja og móðurlíf óbyrjunnar, jörðin, sem aldrei seðst af vatni, og eldurinn, sem aldrei segir: ,,Það er nóg!``

¹⁶Ölüler diyarı, kısır rahim,Suya doymayan toprak ve ‹Yeter› demeyen ateş.

¹⁷Það auga, sem gjörir gys að föður sínum og fyrirlítur hlýðni við móður sína, mega hrafnarnir við lækinn kroppa út og arnarungarnir eta.

¹⁷Babasıyla alay edenin, annesinin sözünü hor göreninGözünü vadideki kargalar oyacak;O akbabalara yem olacak.

¹⁸Þrennt er, sem mér virðist undursamlegt, og fernt, sem ég skil eigi:

¹⁸Aklımın ermediği üç şey,Anlamadığım dört şey var:

¹⁹vegur arnarins um loftið, vegur höggormsins yfir klettinn, vegur skipsins um reginhaf og vegur manns hjá konu.

¹⁹Kartalın gökyüzünde,Yılanın kayada,Geminin denizde izlediği yolVe erkeğin genç kızla tuttuğu yol.

²⁰Þannig er atferli hórkonunnar: Hún neytir, þurrkar sér um munninn og segir: ,,Ég hefi ekkert rangt gjört.``

²⁰Zina eden kadının yolu da şöyledir:Yer, ağzını siler,Sonra da, ‹Suç işlemedim› der.

²¹Undan þrennu nötrar jörðin, og undir fernu getur hún ekki risið:

²¹Yeryüzü üç şeyin altında sarsılır;Katlanamadığı dört şey vardır:

²²undir þræli, þegar hann verður konungur, og guðlausum manni, þegar hann mettast brauði,

²²Kölenin kral olması,Budalanın doyması,

²³undir smáðri konu, þegar hún giftist, og þernu, þegar hún bolar burt húsmóður sinni.

²³Nefret edilen kadının evlenmesiVe hizmetçinin hanımının yerine geçmesi.

²⁴Fjórir eru smáir á jörðinni, og þó eru þeir vitrir spekingar:

²⁴‹‹Dünyada dört küçük yaratık var ki,Çok bilgece davranırlar:

²⁵Maurarnir eru kraftlítil þjóð, og þó afla þeir sér fæðunnar á sumrin.

²⁵Karıncalar güçlü olmayan bir topluluktur,Ama yiyeceklerini yazdan biriktirirler.

²⁶Stökkhérarnir eru þróttlítil þjóð, og þó gjöra þeir sér híbýli í klettunum.

²⁶Kaya tavşanları da güçsüz bir topluluktur,Ama yuvalarını kaya kovuklarında yaparlar.

²⁷Engispretturnar hafa engan konung, og þó fer allur hópurinn út í röð og reglu.

²⁷Çekirgelerin kralı yoktur,Ama bölük bölük ilerlerler.

²⁸Ferfætlunni getur þú náð með tómum höndunum, og þó er hún í konungahöllum.

²⁸Kertenkele elle bile yakalanır,Ama kral saraylarında bulunur.

²⁹Þrír eru þeir, sem tigulegir eru á velli, og fjórir, sem tigulegir eru í gangi:

²⁹‹‹Yürüyüşü gösterişli üç yaratık,Davranışı gösterişli dört yaratık var:

³⁰ljónið, hetjan meðal dýranna, er eigi hopar fyrir neinni skepnu,

³⁰Hayvanların en güçlüsü olanVe hiçbir şeyin önünde pes etmeyen aslan,

³¹lendgyrtur hesturinn og geithafurinn og konungur, er enginn fær móti staðið.

³¹Tazıfş, tekeVe ordusunun başındaki kral. sözcüğün anlamı tam bilinmiyor.

³²Hafir þú heimskast til að upphefja sjálfan þig, eða hafir þú gjört það af ásettu ráði, þá legg höndina á munninn!Því að þrýstingur á mjólk framleiðir smjör, og þrýstingur á nasir framleiðir blóð, og þrýstingur á reiði framleiðir deilu.

³²‹‹Eğer budala gibi kendini yücelttinseYa da kötülük tasarladınsa,Dur ve düşün!

³³Því að þrýstingur á mjólk framleiðir smjör, og þrýstingur á nasir framleiðir blóð, og þrýstingur á reiði framleiðir deilu.

³³Çünkü nasıl sütü dövünce tereyağı,Burnu sıkınca kan çıkarsa,Öfkeyi kurcalayınca da kavga çıkar.››