1Heyrið, synir, áminning föður yðar og hlýðið til, svo að þér lærið hyggindi!
1Çocuklarım, babanızın uyarılarına kulak verin.Dikkat edin ki anlayışlı olasınız.
2Því að góðan lærdóm gef ég yður, hafnið eigi kenning minni!
2Çünkü size iyi ders veriyorum,Ayrılmayın öğrettiğimden.
3Þegar ég var sonur í föðurhúsum, viðkvæmt einkabarn heima hjá móður minni,
3Ben bir çocukken babamın evinde,Annemin körpecik tek yavrusuyken,
4þá kenndi faðir minn mér og sagði við mig: ,,Hjarta þitt haldi fast orðum mínum, varðveit þú boðorð mín, og muntu lifa!
4Babam bana şunu öğretti:‹‹Söylediklerime yürekten sarıl,Buyruklarımı yerine getir ki yaşayasın.
5Afla þér visku, afla þér hygginda! Gleym eigi og vík eigi frá orðum munns míns!
5Bilgeliği ve aklı sahiplen,Söylediklerimi unutma, onlardan sapma.
6Hafna henni eigi, þá mun hún varðveita þig, elska hana, þá mun hún vernda þig.
6Bilgelikten ayrılma, o seni korur.Sev onu, seni gözetir.
7Upphaf viskunnar er: afla þér visku, afla þér hygginda fyrir allar eigur þínar!
7Bilgeliğe ilk adım onu sahiplenmektir.Bütün servetine mal olsa da akla sahip çık.
8Haf hana í hávegum, þá mun hún hefja þig, hún mun koma þér til vegs, ef þú umfaðmar hana.
8Onu el üstünde tut, o da seni yüceltecek,Ona sarılırsan seni onurlandıracak.
9Hún mun setja yndislegan sveig á höfuð þér, sæma þig prýðilegri kórónu.``
9Başına zarif bir çelenk,Görkemli bir taç giydirecektir.››
10Heyr þú, son minn, og veit viðtöku orðum mínum, þá munu æviár þín mörg verða.
10Dinle oğlum, sözlerimi benimse ki,Uzasın ömrün.
11Ég vísa þér veg spekinnar, leiði þig á brautir ráðvendninnar.
11Seni bilgelik yolunda eğitir,Doğru yollara yöneltirim.
12Gangir þú þær, skal leið þín ekki verða þröng, og hlaupir þú, skalt þú ekki hrasa.
12Ayakların takılmadan yürür,Sürçmeden koşarsın.
13Haltu fast í agann, slepptu honum ekki, varðveittu hann, því að hann er líf þitt.
13Aldığın terbiyeye sarıl, bırakma,Onu uygula, çünkü odur yaşamın.
14Kom þú eigi á götu óguðlegra og gakk eigi á vegi vondra manna.
14Kötülerin yoluna ayak basma,Yürüme alçakların yolunda,
15Sneið hjá honum, farðu hann ekki, snú þú frá honum og farðu fram hjá.
15O yoldan sakın, yakınından bile geçme,Yönünü değiştirip geç.
16Því að þeir geta ekki sofið, nema þeir hafi gjört illt, og þeim kemur ekki dúr á auga, nema þeir hafi fellt einhvern.
16Çünkü kötülük etmedikçe uyuyamaz onlar,Uykuları kaçar saptırmadıkça birilerini.
17Því að þeir eta glæpabrauð og drekka ofbeldisvín.
17Yedikleri ekmek kötülük,İçtikleri şarap zorbalık ürünüdür.
18Gata réttlátra er eins og bjartur árdagsljómi, sem verður æ skærari fram á hádegi.
18Oysa doğruların yolu şafak ışığı gibidir,Giderek öğle güneşinin parlaklığına erişir.
19Vegur óguðlegra er eins og niðamyrkur, þeir vita ekki, um hvað þeir hrasa.
19Kötülerin yoluysa zifiri karanlık gibidir,Neden tökezlediklerini bilmezler.
20Son minn, gef gaum að ræðu minni, hneig eyra þitt að orðum mínum.
20Oğlum, sözlerime dikkat et,Dediklerime kulak ver.
21Lát þau eigi víkja frá augum þínum, varðveit þau innst í hjarta þínu.
21Aklından çıkmasın bunlar,Onları yüreğinde sakla.
22Því að þau eru líf þeirra, er öðlast þau, og lækning fyrir allan líkama þeirra.
22Çünkü onları bulan için yaşam,Bedeni için şifadır bunlar.
23Varðveit hjarta þitt framar öllu öðru, því að þar eru uppsprettur lífsins.
23Her şeyden önce de yüreğini koru,Çünkü yaşam ondan kaynaklanır.
24Haltu fláræði munnsins burt frá þér og lát fals varanna vera fjarri þér.
24Yalan çıkmasın ağzından,Uzak tut dudaklarını sapık sözlerden.
25Augu þín líti beint fram og augnalok þín horfi beint fram undan þér.
25Gözlerin hep ileriye baksın,Dosdoğru önüne!
26Gjör braut fóta þinna slétta, og allir vegir þínir séu staðfastir.Vík hvorki til hægri né vinstri, haltu fæti þínum burt frá illu.
26Gideceğin yolu düzle,O zaman bütün işlerin sağlam olur.
27Vík hvorki til hægri né vinstri, haltu fæti þínum burt frá illu.
27Sapma sağa sola,Ayağını kötülükten uzak tut.