1Son minn, hafir þú gengið í ábyrgð fyrir náunga þinn, hafir þú gengið til handsala fyrir annan mann,
1Oğlum, eğer birine kefil oldunsa,Onun borcunu yüklendinse,
2hafir þú ánetjað þig með orðum munns þíns, látið veiðast með orðum munns þíns,
2Düştünse tuzağa kendi sözlerinle,Ağzının sözleriyle yakalandınsa,
3þá gjör þetta, son minn, til að losa þig _ því að þú ert kominn á vald náunga þíns _ far þú, varpa þér niður og legg að náunga þínum.
3O kişinin eline düştün demektir.Oğlum, şunu yap ve kendini kurtar:Git, yere kapan onun önünde,Ona yalvar yakar.
4Lát þér eigi koma dúr á auga, né blund á brá.
4Gözlerine uyku girmesin,Ağırlaşmasın göz kapakların.
5Losa þig eins og skógargeit úr höndum hans, eins og fugl úr höndum fuglarans.
5Avcının elinden ceylan gibi,Kuşbazın elinden kuş gibi kurtar kendini.
6Far þú til maursins, letingi! skoða háttu hans og verð hygginn.
6Ey tembel kişi, git, karıncalara bak,Onların yaşamından bilgelik öğren.
7Þótt hann hafi engan höfðingja, engan yfirboðara eða valdsherra,
7Başkanları, önderleri ya da yöneticileri olmadığı halde,
8þá aflar hann sér samt vista á sumrin og dregur saman fæðu sína um uppskerutímann.
8Yazın erzaklarını biriktirirler,Yiyeceklerini toplarlar biçim mevsiminde.
9Hversu lengi ætlar þú, letingi, að hvílast? hvenær ætlar þú að rísa af svefni?
9Ne zamana dek yatacaksın, ey tembel kişi?Ne zaman kalkacaksın uykundan?
10Sofa ögn enn, blunda ögn enn, leggja saman hendurnar ögn enn til að hvílast!
10‹‹Biraz kestireyim, biraz uyuklayayım,Ellerimi kavuşturup şöyle bir uyuyayım›› demeye kalmadan,
11Þá kemur fátæktin yfir þig eins og ræningi og skorturinn eins og vopnaður maður.
11Yokluk bir haydut gibi,Yoksulluk bir akıncı gibi gelir üzerine.
12Varmenni, illmenni er sá, sem gengur um með fláttskap í munni,
12Ağzında yalanla dolaşan kişi,Soysuz ve fesatçıdır.
13sem deplar augunum, gefur merki með fótunum, bendir með fingrunum,
13Göz kırpar, bir sürü ayak oyunu,El kol hareketleri yapar,
14elur fláræði í hjarta sínu, upphugsar ávallt illt, kveikir illdeilur.
14Ahlaksız yüreğinde kötülük tasarlar,Çekişmeler yaratır durmadan.
15Fyrir því mun ógæfa skyndilega yfir hann koma, snögglega mun hann sundurmolast og engin lækning fást.
15Bu yüzden ansızın yıkıma uğrayacak,Birdenbire çaresizce yok olacak.
16Sex hluti hatar Drottinn og sjö eru sálu hans andstyggð:
16RABbin nefret ettiği altı şey,İğrendiği yedi şey vardır:
17drembileg augu, lygin tunga og hendur sem úthella saklausu blóði,
17Gururlu gözler,Yalancı dil,Suçsuz kanı döken eller,
18hjarta sem bruggar glæpsamleg ráð, fætur sem fráir eru til illverka,
18Düzenbaz yürek,Kötülüğe seğirten ayaklar,
19ljúgvottur sem lygar mælir, og sá er kveikir illdeilur meðal bræðra.
19Yalan soluyan yalancı tanıkVe kardeşler arasında çekişme yaratan kişi.
20Varðveit þú, son minn, boðorð föður þíns og hafna eigi viðvörun móður þinnar.
20Oğlum, babanın buyruklarına uy,Annenin öğrettiklerinden ayrılma.
21Fest þau á hjarta þitt stöðuglega, bind þau um háls þinn.
21Bunlar sürekli yüreğinin bağı olsun,Tak onları boynuna.
22Þegar þú ert á gangi, þá leiði þau þig, þegar þú hvílist, vaki þau yfir þér, og þegar þú vaknar, þá ræði þau við þig.
22Yolunda sana rehber olacak,Seni koruyacaklar yattığın zaman;Söyleşecekler seninle uyandığında.
23Því að boðorð er lampi og viðvörun ljós og agandi áminningar leið til lífsins,
23Bu buyruklar sana çıra,Öğretilenler ışıktır.Eğitici uyarılar yaşam yolunu gösterir.
24með því að þær varðveita þig fyrir vondri konu, fyrir hálli tungu hinnar lauslátu.
24Seni kötü kadından,Başka birinin karısının yaltaklanan dilindenKoruyacak olan bunlardır.
25Girnst eigi fríðleik hennar í hjarta þínu og lát hana eigi töfra þig með augnahárum sínum.
25Böyle kadınların güzelliği seni ayartmasın,Bakışları seni tutsak etmesin.
26Því að skækja fæst fyrir einn brauðhleif, og hórkona sækist eftir dýru lífi.
26Çünkü fahişe yüzünden insan bir lokma ekmeğe muhtaç kalır,Başkasının karısıyla yatmak da kişinin canına mal olur. kalır›› ya da ‹‹Çünkü fahişenin ücreti ancak bir somun ekmektir››.
27Getur nokkur borið svo eld í barmi sínum, að föt hans sviðni ekki?
27İnsan koynuna ateş alır da,Giysisi yanmaz mı?
28Eða getur nokkur gengið á glóðum án þess að brenna sig á fótunum?
28Korlar üzerinde yürür de,Ayakları kavrulmaz mı?
29Svo fer þeim, sem hefir mök við konu náunga síns, enginn sá kemst klakklaust af, sem hana snertir.
29Başkasının karısıyla yatan adamın durumu budur.Böyle bir ilişkiye giren cezasız kalmaz.
30Fyrirlíta menn eigi þjófinn, þó að hann steli til þess að seðja hungur sitt?
30Aç hırsız karnını doyurmak için çalıyorsa,Kimse onu hor görmez.
31Og náist hann, verður hann að borga sjöfalt, verður að láta allar eigur húss síns.
31Ama yakalanırsa, çaldığının yedi katını ödemek zorunda;Varını yoğunu vermek anlamına gelse bile.
32En sá sem drýgir hór með giftri konu, er vitstola, sá einn gjörir slíkt, er tortíma vill sjálfum sér.
32Zina eden adam sağduyudan yoksundur.Yaptıklarıyla kendini yok eder.
33Högg og smán mun hann hljóta, og skömm hans mun aldrei afmáð verða.
33Payına düşen dayak ve onursuzluktur,Asla kurtulamaz utançtan.
34Því að afbrýði er karlmanns-reiði, og hann hlífir ekki á hefndarinnar degi.Hann lítur ekki við neinum bótum og friðast eigi, þótt þú ryðjir í hann gjöfum.
34Çünkü kıskançlık kocanın öfkesini azdırır,Öç alırken acımasız olur.
35Hann lítur ekki við neinum bótum og friðast eigi, þótt þú ryðjir í hann gjöfum.
35Hiçbir fidye kabul etmez,Gönlünü alamazsın armağanların çokluğuyla.