¹Son minn, varðveit þú orð mín og geym þú hjá þér boðorð mín.

¹Oğlum, sözlerimi yerine getir,Aklında tut buyruklarımı.

²Varðveit þú boðorð mín, og þá munt þú lifa, og áminning mína eins og sjáaldur auga þíns.

²Buyruklarımı yerine getir ki, yaşayasın.Öğrettiklerimi gözünün bebeği gibi koru.

³Bind þau á fingur þína, skrifa þau á spjald hjarta þíns.

³Onları yüzük gibi parmaklarına geçir,Yüreğinin levhasına yaz.

⁴Seg við spekina: ,,Þú ert systir mín!`` og kallaðu skynsemina vinkonu,

⁴Bilgeliğe, ‹‹Sen kızkardeşimsin››,Akla, ‹‹Akrabamsın›› de.

⁵svo að þær varðveiti þig fyrir léttúðarkonu, fyrir blíðmálugri konu sem annar á.

⁵Zina eden kadından,Yaltaklanan ahlaksız kadından seni koruyacak olan bunlardır.

⁶Út um gluggann á húsi mínu, út um grindurnar skimaði ég

⁶Evimin penceresinden,Kafesin ardından dışarıyı seyrederken,

⁷og sá þar meðal sveinanna ungan og vitstola mann.

⁷Bir sürü toy gencin arasında,Sağduyudan yoksun bir delikanlı çarptı gözüme.

⁸Hann gekk á strætinu nálægt horni einu og fetaði leiðina að húsi hennar,

⁸Akşamüzeri, alaca karanlıkta,Akşam karanlığı çökerken,O kadının oturduğu sokağa saptığını,Onun evine yöneldiğini gördüm.

⁹í rökkrinu, að kveldi dags, um miðja nótt og í niðdimmu.

¹⁰Derken kadın onu karşıladı,Fahişe kılığıyla sinsice.

¹⁰Gekk þá kona í móti honum, búin sem portkona og undirförul í hjarta _

¹¹Yaygaracı, dik başlı biriydi kadın.Bir an bile durmaz evde.

¹¹hávær er hún og óhemjuleg, fætur hennar tolla aldrei heima,

¹²Kâh sokakta, kâh meydanlardadır.Sokak başlarında pusuya yatar.

¹²hún er ýmist á götunum eða á torgunum, og situr um menn hjá hverju horni _,

¹³Delikanlıyı tutup öptü,Yüzü kızarmadan ona şöyle dedi:

¹³hún þrífur í hann og kyssir hann og segir við hann, ósvífin í bragði:

¹⁴‹‹Esenlik kurbanlarımı kesmek zorundaydım,Adak sözümü bugün yerine getirdim.

¹⁴,,Ég átti að greiða heillafórn, í dag hefi ég goldið heit mitt.

¹⁵Bunun için seni karşılamaya, seni aramaya çıktım,İşte buldum seni!

¹⁵Fyrir því fór ég út til móts við þig, til þess að leita þín, og hefi nú fundið þig.

¹⁶Döşeğime Mısır ipliğinden dokunmuşRenkli örtüler serdim.

¹⁶Ég hefi búið rúm mitt ábreiðum, marglitum ábreiðum úr egypsku líni.

¹⁷Yatağıma mür, ödVe tarçın serptim.

¹⁷Myrru, alóe og kanel hefi ég stökkt á hvílu mína.

¹⁸Haydi gel, sabaha dek doya doya sevişelim,Aşktan zevk alalım.

¹⁸Kom þú, við skulum drekka okkur ástdrukkin fram á morgun, gamna okkur með blíðuhótum.

¹⁹Kocam evde değil,Uzun bir yolculuğa çıktı.

¹⁹Því að maðurinn minn er ekki heima, hann er farinn í langferð.

²⁰Yanına para torbasını aldı,Dolunaydan önce eve dönmeyecek.››

²⁰Peningapyngjuna tók hann með sér, hann kemur ekki heim fyrr en í tunglfylling.``

²¹Onu bir sürü çekici sözlerle baştan çıkardı,Tatlı diliyle peşinden sürükledi.

²¹Hún tældi hann með sínum áköfu fortölum, ginnti hann með kjassmælum sínum.

²²Kesimevine götürülen öküz gibiHemen izledi onu delikanlı;Tuzağa düşen geyik gibi,

²²Hann fer rakleiðis á eftir henni, eins og naut gengur fram á blóðvöllinn, og eins og hjörtur, sem anar í netið,

²³Ciğerini bir ok delene kadar;Kapana koşan bir kuş gibi,Bunun yaşamına mal olacağını bilmeden.

²³uns örin fer í gegnum lifur hans, eins og fuglinn hraðar sér í snöruna, og veit ekki, að líf hans er í veði.

²⁴Çocuklarım, şimdi dinleyin beni,Kulak verin söylediklerime,

²⁴Og nú, þér yngismenn, hlýðið á mig og gefið gaum að orðum munns míns.

²⁵Sakın o kadına gönül vermeyin,Onun yolundan gitmeyin.

²⁵Lát eigi hjarta þitt teygjast á vegu hennar, villst eigi inn á stigu hennar.

²⁶Yere serdiği bir sürü kurbanı var,Öldürdüğü kişilerin sayısı pek çok.

²⁶Því að margir eru þeir, sem hún hefir sært til ólífis, og mesti grúi allir þeir, sem hún hefir myrt.Hús hennar er helvegur, er liggur niður til heimkynna dauðans.

²⁷Ölüler diyarına giden yoldur onun evi,Ölüm odalarına götürür.

²⁷Hús hennar er helvegur, er liggur niður til heimkynna dauðans.