¹Spekin hefir reist sér hús, höggvið til sjö stólpa sína.

¹Bilgelik kendi evini yaptı,Yedi direğini yonttu.

²Hún hefir slátrað sláturfé sínu, byrlað vín sitt, já, hún hefir þegar búið borð sitt.

²Hayvanlarını kesti,Şarabını hazırlayıp sofrasını kurdu.

³Hún hefir sent út þernur sínar, hún kallar á háum stöðum í borginni:

³Kentin en yüksek noktalarına gönderdiğiHizmetçileri aracılığıyla herkesi çağırıyor:

⁴,,Hver, sem óreyndur er, komi hingað!`` Við þann, sem óvitur er, segir hún:

⁴‹‹Kim safsa buraya gelsin›› diyor.Sağduyudan yoksun olanlara da,‹‹Gelin, yiyeceklerimi yiyin,Hazırladığım şaraptan için›› diyor.

⁵,,Komið, etið mat minn og drekkið vínið, sem ég hefi byrlað.

⁶‹‹Saflığı bırakın da yaşayın,Aklın yolunu izleyin.

⁶Látið af heimskunni, þá munuð þér lifa, og fetið veg hyggindanna.``

⁷‹‹Alaycıyı paylayan aşağılanmayı hak eder,Kötü kişiyi azarlayan hakarete uğrar.

⁷Sá sem áminnir spottara, bakar sér smán, og þeim sem ávítar óguðlegan, verður það til vansa.

⁸Alaycıyı azarlama, yoksa senden nefret eder.Bilge kişiyi azarlarsan, seni sever.

⁸Ávíta eigi spottarann, svo að hann hati þig eigi, ávíta hinn vitra, og hann mun elska þig.

⁹Bilge kişiyi eğitirsenDaha bilge olur,Doğru kişiye öğretirsen bilgisini artırır.

⁹Gef hinum vitra, þá verður hann að vitrari, fræð hinn réttláta, og hann mun auka lærdóm sinn.

¹⁰RAB korkusudur bilgeliğin temeli.Akıl Kutsal Olanı tanımaktır.

¹⁰Ótti Drottins er upphaf viskunnar og að þekkja Hinn heilaga eru hyggindi.

¹¹Benim sayemde günlerin çoğalacak,Ömrüne yıllar katılacak.

¹¹Því að fyrir mitt fulltingi munu dagar þínir verða margir og ár lífs þíns aukast.

¹²Bilgeysen, bilgeliğinin yararı sanadır,Alaycı olursan acısını yalnız sen çekersin.››

¹²Sért þú vitur, þá ert þú vitur þér til góðs, en sért þú spottari, þá mun það bitna á þér einum.

¹³Akılsız kadın yaygaracıVe saftır, hiçbir şey bilmez.

¹³Frú Heimska er óhemja, einföld og veit ekkert.

¹⁴Evinin kapısında,Kentin en yüksek yerinde bir iskemleye oturur;Yoldan geçenleri,Kendi yollarından gidenleri çağırmak için,

¹⁴Hún situr úti fyrir húsdyrum sínum, á stól uppi á háu stöðunum í borginni

¹⁶‹‹Kim safsa buraya gelsin›› der.Sağduyudan yoksun olanlara da,

¹⁵til þess að kalla á þá, sem um veginn fara, þá er ganga beint áfram leið sína:

¹⁷‹‹Çalıntı su tatlı,Gizlice yenen yemek lezzetlidir›› der.

¹⁶,,Hver sem óreyndur er, komi hingað!`` og við þann sem óvitur er, segir hún:

¹⁸Ne var ki, evine girenler ölüme gittiklerini,Ona konuk olanlarÖlüler diyarının dibine indiklerini bilmezler.

¹⁷,,Stolið vatn er sætt, og lostætt er launetið brauð.``Og hann veit ekki, að þar eru hinir framliðnu, að þeir sem hún hefir boðið heim, eru í djúpum Heljar.

¹⁸Og hann veit ekki, að þar eru hinir framliðnu, að þeir sem hún hefir boðið heim, eru í djúpum Heljar.