1Davíðssálmur. Lofa þú Drottin, sála mín, og allt sem í mér er, hans heilaga nafn,
1RABbe övgüler sun, ey gönlüm!Onun kutsal adına övgüler sun, ey bütün varlığım!
2lofa þú Drottin, sála mín, og gleym eigi neinum velgjörðum hans.
2RABbe övgüler sun, ey canım!İyiliklerinin hiçbirini unutma!
3Hann fyrirgefur allar misgjörðir þínar, læknar öll þín mein,
3Bütün suçlarını bağışlayan,Bütün hastalıklarını iyileştiren,
4leysir líf þitt frá gröfinni, krýnir þig náð og miskunn.
4Canını ölüm çukurundan kurtaran,Sana sevgi ve sevecenlik tacı giydiren,
5Hann mettar þig gæðum, þú yngist upp sem örninn.
5Yaşam boyu seni iyiliklerle doyuran Odur,Bu nedenle gençliğin kartalınki gibi tazelenir.
6Drottinn fremur réttlæti og veitir rétt öllum kúguðum.
6RAB bütün düşkünlereHak ve adalet sağlar.
7Hann gjörði Móse vegu sína kunna og Ísraelsbörnum stórvirki sín.
7Kendi yöntemlerini Musaya,İşlerini İsraillilere açıkladı.
8Náðugur og miskunnsamur er Drottinn, þolinmóður og mjög gæskuríkur.
8RAB sevecen ve lütfedendir,Tez öfkelenmez, sevgisi engindir.
9Hann þreytir eigi deilur um aldur og er eigi eilíflega reiður.
9Sürekli suçlamaz,Öfkesini sonsuza dek sürdürmez.
10Hann hefir eigi breytt við oss eftir syndum vorum og eigi goldið oss eftir misgjörðum vorum,
10Bize günahlarımıza göre davranmaz,Suçlarımızın karşılığını vermez.
11heldur svo hár sem himinninn er yfir jörðunni, svo voldug er miskunn hans við þá er óttast hann.
11Çünkü gökler yeryüzünden ne kadar yüksekse,Kendisinden korkanlara karşı sevgisi de o kadar büyüktür.
12Svo langt sem austrið er frá vestrinu, svo langt hefir hann fjarlægt afbrot vor frá oss.
12Doğu batıdan ne kadar uzaksa,O kadar uzaklaştırdı bizden isyanlarımızı.
13Eins og faðir sýnir miskunn börnum sínum, eins hefir Drottinn sýnt miskunn þeim er óttast hann.
13Bir baba çocuklarına nasıl sevecen davranırsa,RAB de kendisinden korkanlara öyle sevecen davranır.
14Því að hann þekkir eðli vort, minnist þess að vér erum mold.
14Çünkü mayamızı bilir,Toprak olduğumuzu anımsar.
15Dagar mannsins eru sem grasið, hann blómgast sem blómið á mörkinni,
15İnsana gelince, ota benzer ömrü,Kır çiçeği gibi serpilir;
16þegar vindur blæs á hann er hann horfinn, og staður hans þekkir hann ekki framar.
16Rüzgar üzerine esince yok olur gider,Bulunduğu yer onu tanımaz.
17En miskunn Drottins við þá er óttast hann varir frá eilífð til eilífðar, og réttlæti hans nær til barnabarnanna,
17Ama RAB kendisinden korkanları sonsuza dek sever,Antlaşmasına uyanVe buyruklarına uymayı anımsayan soylarına adil davranır.
18þeirra er varðveita sáttmála hans og muna að breyta eftir boðum hans.
19RAB tahtını göklere kurmuştur,Onun egemenliği her yeri kapsar.
19Drottinn hefir reist hásæti sitt á himnum, og konungdómur hans drottnar yfir alheimi.
20RABbe övgüler sunun, ey sizler, Onun melekleri,Onun sözünü dinleyen,Söylediklerini yerine getiren güç sahipleri!
20Lofið Drottin, þér englar hans, þér voldugu hetjur, er framkvæmið boð hans, er þér heyrið hljóminn af orði hans.
21RABbe övgüler sunun, ey sizler,Onun bütün göksel orduları,İsteğini yerine getiren kulları!
21Lofið Drottin, allar hersveitir hans, þjónar hans, er framkvæmið vilja hans.Lofið Drottin, öll verk hans, á hverjum stað í ríki hans. Lofa þú Drottin, sála mín.
22RAB'be övgüler sunun,Ey O'nun egemen olduğu yerlerdeki bütün yaratıklar!RAB'be övgüler sun, ey gönlüm!
22Lofið Drottin, öll verk hans, á hverjum stað í ríki hans. Lofa þú Drottin, sála mín.