1Þakkið Drottni, ákallið nafn hans, gjörið máttarverk hans kunn meðal þjóðanna!
1RABbe şükredin, Onu adıyla çağırın,Halklara duyurun yaptıklarını!
2Syngið fyrir honum, leikið fyrir honum, talið um öll hans dásemdarverk.
2Onu ezgilerle, ilahilerle övün,Bütün harikalarını anlatın!
3Hrósið yður af hans helga nafni, hjarta þeirra er leita Drottins gleðjist.
3Kutsal adıyla övünün,Sevinsin RABbe yönelenler!
4Leitið Drottins og máttar hans, stundið sífellt eftir augliti hans.
4RABbe ve Onun gücüne bakın,Durmadan Onun yüzünü arayın!
5Minnist dásemdarverka hans, þeirra er hann gjörði, tákna hans og refsidóma munns hans,
5Ey sizler, kulu İbrahimin soyu,Seçtiği Yakupoğulları,Onun yaptığı harikaları,Olağanüstü işleriniVe ağzından çıkan yargıları anımsayın!
6þér niðjar Abrahams, þjónar hans, þér synir Jakobs, hans útvöldu.
7Tanrımız RAB Odur,Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.
7Hann er Drottinn, vor Guð, um víða veröld ganga dómar hans.
8O antlaşmasını,Bin kuşak için verdiği sözü,İbrahimle yaptığı antlaşmayı,İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsar.
8Hann minnist að eilífu sáttmála síns, orðs þess, er hann hefir gefið þúsundum kynslóða,
10‹‹Hakkınıza düşen mülk olarakKenan ülkesini size vereceğim›› diyerek,Bunu Yakup için bir kural,İsraille sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı.
9sáttmálans, er hann gjörði við Abraham, og eiðs síns við Ísak,
12O zaman bir avuç insandılar,Sayıca az ve ülkeye yabancıydılar.
10þess er hann setti sem lög fyrir Jakob, eilífan sáttmála fyrir Ísrael,
13Bir ulustan öbürüne,Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular.
11þá er hann mælti: Þér mun ég gefa Kanaanland sem erfðahlut yðar.
14RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi,Onlar için kralları bile payladı:
12Þegar þeir voru fámennur hópur, örfáir og bjuggu þar útlendingar,
15‹‹Meshettiklerime dokunmayın,Peygamberlerime kötülük etmeyin!›› dedi.
13þá fóru þeir frá einni þjóð til annarrar og frá einu konungsríki til annars lýðs.
16Ülkeye kıtlık gönderdi,Bütün yiyeceklerini yok etti.
14Hann leið engum að kúga þá og hegndi konungum þeirra vegna.
17Önlerinden bir adam göndermişti,Köle olarak satılan Yusuftu bu.
15,,Snertið eigi við mínum smurðu og gjörið eigi spámönnum mínum mein.``
18Zincir vurup incittiler ayaklarını,Demir halka geçirdiler boynuna,
16Þá er hann kallaði hallæri yfir landið, braut í sundur hverja stoð brauðsins,
19Söyledikleri gerçekleşinceye dek,RABbin sözü onu sınadı.
17þá sendi hann mann á undan þeim, Jósef var seldur sem þræll.
20Kral adam gönderip Yusufu salıverdi,Halklara egemen olan onu özgür kıldı.
18Þeir þjáðu fætur hans með fjötrum, hann var lagður í járn,
21Onu kendi sarayının efendisi,Bütün varlığının sorumlusu yaptı;
19allt þar til er orð hans rættust, og orð Drottins létu hann standast raunina.
22Önderlerini istediği gibi eğitsin,İleri gelenlerine akıl versin diye.
20Konungur sendi boð og lét hann lausan, drottnari þjóðanna leysti fjötra hans.
23O zaman İsrail Mısıra gitti,Yakup Ham ülkesine yerleşti.
21Hann gjörði hann að herra yfir húsi sínu og að drottnara yfir öllum eigum sínum,
24RAB halkını alabildiğine çoğalttı,Düşmanlarından sayıca artırdı onları.
22að hann gæti fjötrað höfðingja eftir vild og kennt öldungum hans speki.
25Sonunda tutumunu değiştirdi düşmanlarının:Halkından tiksindiler,Kullarına kurnazca davrandılar.
23Síðan kom Ísrael til Egyptalands, Jakob var gestur í landi Kams.
26Kulu Musayı,Seçtiği Harunu gönderdi aralarına.
24Og Guð gjörði lýð sinn mjög mannmargan og lét þá verða fleiri en fjendur þeirra.
27Onlar gösterdiler RABbin belirtilerini,Ham ülkesinde şaşılası işlerini.
25Hann sneri hjörtum Egypta til haturs við lýð sinn, til lævísi við þjóna sína.
28Karanlık gönderip ülkeyi karanlığa bürüdü RAB,Çünkü Mısırlılar Onun sözlerine karşı gelmişti.
26Hann sendi Móse, þjón sinn, og Aron, er hann hafði útvalið,
29Kana çevirdi sularını,Öldürdü balıklarını.
27hann gjörði tákn sín á þeim og undur í landi Kams.
30Ülkede kurbağalar kaynaştıKrallarının odalarına kadar.
28Hann sendi sorta og myrkvaði landið, en þeir gáfu orðum hans engan gaum,
31RAB buyurunca sinek sürüleri,Sivrisinekler üşüştü ülkenin her yanına.
29hann breytti vötnum þeirra í blóð og lét fiska þeirra deyja,
32Dolu yağdırdı yağmur yerine,Şimşekler çaktırdı ülkelerinde.
30land þeirra varð kvikt af froskum, alla leið inn í svefnherbergi konungs,
33Bağlarını, incir ağaçlarını vurdu,Parçaladı ülkenin ağaçlarını.
31hann bauð, þá komu flugur, mývargur um öll héruð þeirra,
34O buyurunca çekirgeler,Sayısız yavrular kaynadı.
32hann gaf þeim hagl fyrir regn, bálandi eld í land þeirra,
35Ülkenin bütün bitkilerini yediler,Toprağın ürününü yiyip bitirdiler.
33hann laust vínvið þeirra og fíkjutré og braut sundur trén í héruðum þeirra,
36RAB ülkede ilk doğanların hepsini,İlk çocuklarını öldürdü.
34hann bauð, þá kom jarðvargur og óteljandi engisprettur,
37İsraillileri ülkeden altın ve gümüşle çıkardı,Oymaklarından tek kişi bile tökezlemedi.
35sem átu upp allar jurtir í landi þeirra og átu upp ávöxtinn af jörð þeirra,
38Onlar gidince Mısır sevindi,Çünkü İsrail korkusu çökmüştü Mısırın üzerine.
36hann laust alla frumburði í landi þeirra, frumgróða alls styrkleiks þeirra.
39RAB bulutu bir örtü gibi yaydı üzerlerine,Gece ateş verdi yollarını aydınlatsın diye.
37Síðan leiddi hann þá út með silfri og gulli, enginn hrasaði af kynkvíslum hans.
40İstediler, bıldırcın gönderdi,Göksel ekmekle doyurdu karınlarını.
38Egyptaland gladdist yfir burtför þeirra, því að ótti við þá var fallinn yfir þá.
41Kayayı yardı, sular fışkırdı,Çorak topraklarda bir ırmak gibi aktı.
39Hann breiddi út ský sem hlíf og eld til þess að lýsa um nætur.
42Çünkü kutsal sözünü,Kulu İbrahime verdiği sözü anımsadı.
40Þeir báðu, þá lét hann lynghæns koma og mettaði þá með himnabrauði.
43Halkını sevinç içinde,Seçtiklerini sevinç çığlıklarıyla ülkeden çıkardı.
41Hann opnaði klett, svo að vatn vall upp, rann sem fljót um eyðimörkina.
44Ulusların topraklarını verdi onlara.Halkların emeğini miras aldılar;
42Hann minntist síns heilaga heits við Abraham þjón sinn
45Kurallarını yerine getirsinler,Yasalarına uysunlar diye.RAB'be övgüler sunun!
43og leiddi lýð sinn út með gleði, sína útvöldu með fögnuði.
44Og hann gaf þeim lönd þjóðanna, það sem þjóðirnar höfðu aflað með striti, fengu þeir til eignar,til þess að þeir skyldu halda lög hans og varðveita lögmál hans. Halelúja.
45til þess að þeir skyldu halda lög hans og varðveita lögmál hans. Halelúja.