¹Ég ákalla Drottin í nauðum mínum, og hann bænheyrir mig.

¹Sıkıntıya düşünce RABbe seslendim;Yanıtladı beni.

²Drottinn, frelsa sál mína frá ljúgandi vörum, frá tælandi tungu.

²Ya RAB, kurtar canımı yalancı dudaklardan,Aldatıcı dillerden! için Yeruşalime çıkarken söylenen ezgi.

³Hversu mun fara fyrir þér nú og síðar, þú tælandi tunga?

³Ey aldatıcı dil,RAB ne verecek sana,Daha ne verecek?

⁴Örvar harðstjórans eru hvesstar með glóandi viðarkolum.

⁴Yiğidin sivri oklarıylaRetem çalısından alevli korlar!

⁵Vei mér, að ég dvel hjá Mesek, bý hjá tjöldum Kedars.

⁵Vay bana, Meşekte garip kaldım sanki,Kedar çadırları arasında oturdum.

⁶Nógu lengi hefir sál mín búið hjá þeim er friðinn hata.Þótt ég tali friðlega, vilja þeir ófrið.

⁶Fazla kaldımBarıştan nefret edenler arasında.

⁷Þótt ég tali friðlega, vilja þeir ófrið.

⁷Ben barış yanlısıyım,Ama söze başladığımda,Onlar savaşa kalkıyor!