1Til söngstjórans. Lag: Hind morgunroðans. Davíðssálmur.
1Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?Niçin bana yardım etmekten,Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?
2Guð minn, Guð minn, hví hefir þú yfirgefið mig? Ég hrópa, en hjálp mín er fjarlæg.
2Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun,Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
3,,Guð minn!`` hrópa ég um daga, en þú svarar ekki, og um nætur, en ég finn enga fró.
3Oysa sen kutsalsın,İsrailin övgüleri üzerine taht kuran sensin.
4Og samt ert þú Hinn heilagi, sá er ríkir uppi yfir lofsöngvum Ísraels.
4Sana güvendiler atalarımız,Sana dayandılar, onları kurtardın.
5Þér treystu feður vorir, þeir treystu þér, og þú hjálpaðir þeim,
5Sana yakarıp kurtuldular,Sana güvendiler, aldanmadılar.
6til þín hrópuðu þeir, og þeim var bjargað, þér treystu þeir og urðu ekki til skammar.
6Ama ben insan değil, toprak kurduyum,İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.
7En ég er maðkur og eigi maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn af lýðnum.
7Beni gören herkes alay ediyor,Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,
8Allir þeir er sjá mig gjöra gys að mér, bregða grönum og hrista höfuðið.
8‹‹Sırtını RABbe dayadı, kurtarsın bakalım onu,Madem onu seviyor, yardım etsin!››
9,,Hann fól málefni sitt Drottni. Hann hjálpi honum! hann frelsi hann, því að hann hefir þóknun á honum!``
9Oysa beni ana rahminden çıkaran,Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.
10Já, þú leiddir mig fram af móðurlífi, lést mig liggja öruggan við brjóst móður minnar.
10Doğuşumdan beri sana teslim edildim,Ana rahminden beri Tanrım sensin.
11Til þín var mér varpað frá móðurskauti, frá móðurlífi ert þú Guð minn.
11Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda,Yardım edecek kimse yok.
12Ver eigi fjarri mér, því að neyðin er nærri, og enginn hjálpar.
12Boğalar kuşatıyor beni,Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.
13Sterk naut umkringja mig, Basans uxar slá hring um mig.
13Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibiAğızlarını açıyorlar bana.
14Þeir glenna upp ginið í móti mér sem bráðsólgið, öskrandi ljón.
14Su gibi dökülüyorum,Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.
15Mér er hellt út sem vatni, og öll bein mín eru gliðnuð sundur; hjarta mitt er sem vax, bráðnað sundur í brjósti mér;
15Gücüm çömlek parçası gibi kurudu,Dilim damağıma yapışıyor;Beni ölüm toprağına yatırdın.
16gómur minn er þurr sem brenndur leir, og tungan loðir föst í munni mér. Og í duft dauðans leggur þú mig.
16Köpekler kuşatıyor beni,Kötüler sürüsü çevremi sarıyor,Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.
17Því að hundar umkringja mig, hópur illvirkja slær hring um mig, hendur mínar og fætur hafa þeir gegnumstungið.
17Bütün kemiklerimi sayar oldum,Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.
18Ég get talið öll mín bein _ þeir horfa á og hafa mig að augnagamni,
18Giysilerimi aralarında paylaşıyor,Elbisem için kura çekiyorlar.
19þeir skipta með sér klæðum mínum og kasta hlut um kyrtil minn.
19Ama sen, ya RAB, uzak durma;Ey gücüm benim, yardımıma koş!
20En þú, ó Drottinn, ver eigi fjarri! þú styrkur minn, skunda mér til hjálpar,
20Canımı kılıçtan,Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!
21frelsa líf mitt undan sverðinu og sál mína undan hundunum.
21Kurtar beni aslanın ağzından,Yaban öküzlerinin boynuzundan.Yanıt ver bana!
22Frelsa mig úr gini ljónsins, frá hornum vísundarins. Þú hefir bænheyrt mig!
22Adını kardeşlerime duyurayım,Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:
23Ég vil kunngjöra bræðrum mínum nafn þitt, í söfnuðinum vil ég lofa þig!
23Ey sizler, RABden korkanlar, Ona övgüler sunun!Ey Yakup soyu, Onu yüceltin!Ey İsrail soyu, Ona saygı gösterin!
24Þér sem óttist Drottin, lofið hann! Tignið hann, allir niðjar Jakobs! Dýrkið hann, allir niðjar Ísraels!
24Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı,Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi;Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.
25Því að hann hefir eigi fyrirlitið né virt að vettugi neyð hins hrjáða og eigi hulið auglit sitt fyrir honum, heldur heyrt, er hann hrópaði til hans.
25Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta,Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.
26Frá þér kemur lofsöngur minn í stórum söfnuði, heit mín vil ég efna frammi fyrir þeim er óttast hann.
26Yoksullar yiyip doyacak,RABbe yönelenler Ona övgü sunacak.Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!
27Snauðir munu eta og verða mettir, þeir er leita Drottins munu lofa hann. Hjörtu yðar lifni við að eilífu.
27Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RABbe dönecek,Ulusların bütün soyları Onun önünde yere kapanacak.
28Endimörk jarðar munu minnast þess og hverfa aftur til Drottins og allar ættir þjóðanna falla fram fyrir augliti hans.
28Çünkü egemenlik RABbindir,Ulusları O yönetir.
29Því að ríkið heyrir Drottni, og hann er drottnari yfir þjóðunum.
29Yeryüzündeki bütün zenginler doyacakVe Onun önünde yere kapanacak,Toprağa gidenler,Ölümlerine engel olamayanlar,Eğilecekler Onun önünde.
30Já, fyrir honum munu öll stórmenni jarðar falla fram, fyrir honum munu beygja sig allir þeir er hníga í duftið. En ég vil lifa honum,niðjar mínir munu þjóna honum. Komandi kynslóðum mun sagt verða frá Drottni, [ (Psalms 22:32) og lýð sem enn er ófæddur mun boðað réttlæti hans, að hann hefir framkvæmt það. ]
30Gelecek kuşaklar Ona kulluk edecek,Rab yeni kuşaklara anlatılacak.
31niðjar mínir munu þjóna honum. Komandi kynslóðum mun sagt verða frá Drottni, [ (Psalms 22:32) og lýð sem enn er ófæddur mun boðað réttlæti hans, að hann hefir framkvæmt það. ]
31O'nun kurtarışını,‹‹Rab yaptı bunları›› diyerek,Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.