¹Asafs-sálmur. Guð stendur á guðaþingi, heldur dóm mitt á meðal guðanna:

¹Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda,Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:

²,,Hversu lengi ætlið þér að dæma með rangsleitni og draga taum hinna óguðlegu? [Sela]

²‹‹Ne zamana dek haksız karar verecek,Kötüleri kayıracaksınız? |iSela

³Rekið réttar bágstaddra og föðurlausra, látið hinn þjáða og fátæka ná rétti sínum,

³Zayıfın, öksüzün davasını savunun,Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.

⁴bjargið bágstöddum og snauðum, frelsið þá af hendi óguðlegra.``

⁴Zayıfı, düşkünü kurtarın,Onları kötülerin elinden özgür kılın.››

⁵Þeir hafa eigi skyn né skilning, þeir ráfa í myrkri, allar undirstöður jarðarinnar riða.

⁵Bilmiyor, anlamıyorlar,Karanlıkta dolaşıyorlar. Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.

⁶Ég hefi sagt: ,,Þér eruð guðir og allir saman synir Hins hæsta,

⁶‹‹ ‹Siz ilahlarsınız› diyorum,‹Yüceler Yücesinin oğullarısınız hepiniz!›

⁷en sannlega skuluð þér deyja sem menn, falla sem einn af höfðingjunum.``Rís upp, ó Guð, dæm þú jörðina, því að þú ert erfðahöfðingi yfir öllum þjóðum.

⁷Yine de insanlar gibi öleceksiniz,Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!››

⁸Rís upp, ó Guð, dæm þú jörðina, því að þú ert erfðahöfðingi yfir öllum þjóðum.

⁸Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü!Çünkü bütün uluslar senindir.