¹Jakob, þjónn Guðs og Drottins Jesú Krists, heilsar þeim tólf kynkvíslum í dreifingunni.

¹James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ, to the twelve tribes which are in the Dispersion: Greetings.

²Álítið það, bræður mínir, eintómt gleðiefni, er þér ratið í ýmiss konar raunir.

²Count it all joy, my brothers The word for “brothers” here and where context allows may also be correctly translated “brothers and sisters” or “siblings.” , when you fall into various temptations,

³Þér vitið, að trúarstaðfesta yðar vekur þolgæði,

³knowing that the testing of your faith produces endurance.

⁴en þolgæðið á að birtast í fullkomnu verki, til þess að þér séuð fullkomnir og algjörir og yður sé í engu ábótavant.

⁴Let endurance have its perfect work, that you may be perfect and complete, lacking in nothing.

⁵Ef einhvern yðar brestur visku, þá biðji hann Guð, sem gefur öllum örlátlega og átölulaust, og honum mun gefast.

⁵But if any of you lacks wisdom, let him ask of God, who gives to all liberally and without reproach; and it will be given to him.

⁶En hann biðji í trú, án þess að efast. Sá sem efast er líkur sjávaröldu, er rís og hrekst fyrir vindi.

⁶But let him ask in faith, without any doubting, for he who doubts is like a wave of the sea, driven by the wind and tossed.

⁷Sá maður, tvílyndur og reikull á öllum vegum sínum, má eigi ætla,

⁷For let that man not think that he will receive anything from the Lord.

⁸að hann fái nokkuð hjá Drottni.

⁸He is a double-minded man, unstable in all his ways.

⁹Lágt settur bróðir hrósi sér af upphefð sinni,

⁹But let the brother in humble circumstances glory in his high position;

¹⁰en auðugur af lægingu sinni, því hann mun líða undir lok eins og blóm á engi.

¹⁰and the rich, in that he is made humble, because like the flower in the grass, he will pass away.

¹¹Sólin kemur upp með steikjandi hita og brennir grasið, og blóm þess dettur af og fegurð þess verður að engu. Þannig mun og hinn auðugi maður visna upp á vegum sínum.

¹¹For the sun arises with the scorching wind, and withers the grass, and the flower in it falls, and the beauty of its appearance perishes. So also will the rich man fade away in his pursuits.

¹²Sæll er sá maður, sem stenst freistingu, því að þegar hann hefur reynst hæfur mun hann öðlast kórónu lífsins, sem Guð hefur heitið þeim er elska hann.

¹²Blessed is the man who endures temptation, for when he has been approved, he will receive the crown of life, which the Lord promised to those who love him.

¹³Enginn má segja, er hann verður fyrir freistingu: ,,Guð freistar mín.`` Guð getur eigi orðið fyrir freistingu af hinu illa, enda freistar hann sjálfur einskis manns.

¹³Let no man say when he is tempted, “I am tempted by God,” for God can’t be tempted by evil, and he himself tempts no one.

¹⁴Það er eigin girnd, sem freistar sérhvers manns og dregur hann og tælir.

¹⁴But each one is tempted, when he is drawn away by his own lust, and enticed.

¹⁵Þegar girndin síðan er orðin þunguð, elur hún synd, og þegar syndin er orðin fullþroskuð, fæðir hún dauða.

¹⁵Then the lust, when it has conceived, bears sin; and the sin, when it is full grown, brings forth death.

¹⁶Villist ekki, bræður mínir elskaðir!

¹⁶Don’t be deceived, my beloved brothers.

¹⁷Sérhver góð gjöf og sérhver fullkomin gáfa er ofan að og kemur niður frá föður ljósanna. Hjá honum er engin umbreyting né skuggar, sem koma og fara.

¹⁷Every good gift and every perfect gift is from above, coming down from the Father of lights, with whom can be no variation, nor turning shadow.

¹⁸Eftir ráðsályktun sinni fæddi hann oss með orði sannleikans, til þess að vér skyldum vera frumgróði sköpunar hans.

¹⁸Of his own will he brought us forth by the word of truth, that we should be a kind of first fruits of his creatures.

¹⁹Vitið, bræður mínir elskaðir: Hver maður skal vera fljótur til að heyra, seinn til að tala, seinn til reiði.

¹⁹So, then, my beloved brothers, let every man be swift to hear, slow to speak, and slow to anger;

²⁰Því að reiði manns ávinnur ekki það, sem rétt er fyrir Guði.

²⁰for the anger of man doesn’t produce the righteousness of God.

²¹Leggið því af hvers konar saurugleik og alla vonsku og takið með hógværð á móti hinu gróðursetta orði, er frelsað getur sálir yðar.

²¹Therefore, putting away all filthiness and overflowing of wickedness, receive with humility the implanted word, which is able to save your souls or, preserve your life. .

²²Verðið gjörendur orðsins og eigi aðeins heyrendur þess, ella svíkið þér sjálfa yður.

²²But be doers of the word, and not only hearers, deluding your own selves.

²³Því að ef einhver er heyrandi orðsins og ekki gjörandi, þá er hann líkur manni, er skoðar andlit sitt í spegli.

²³For if anyone is a hearer of the word and not a doer, he is like a man looking at his natural face in a mirror;

²⁴Hann skoðar sjálfan sig, fer burt og gleymir jafnskjótt, hvernig hann var.

²⁴for he sees himself, and goes away, and immediately forgets what kind of man he was.

²⁵En sá sem skyggnist inn í hið fullkomna lögmál frelsisins og heldur sér við það og gleymir ekki því, sem hann heyrir, heldur framkvæmir það, hann mun sæll verða í verkum sínum.

²⁵But he who looks into the perfect law of freedom, and continues, not being a hearer who forgets, but a doer of the work, this man will be blessed in what he does.

²⁶Sá sem þykist vera guðrækinn, en hefur ekki taumhald á tungu sinni, blekkir sjálfan sig og guðrækni hans er fánýt.Hrein og flekklaus guðrækni fyrir Guði og föður er þetta, að vitja munaðarlausra og ekkna í þrengingu þeirra og varðveita sjálfan sig óflekkaðan af heiminum.

²⁶If anyone among you thinks himself to be religious while he doesn’t bridle his tongue, but deceives his heart, this man’s religion is worthless.

²⁷Hrein og flekklaus guðrækni fyrir Guði og föður er þetta, að vitja munaðarlausra og ekkna í þrengingu þeirra og varðveita sjálfan sig óflekkaðan af heiminum.

²⁷Pure religion and undefiled before our God and Father is this: to visit the fatherless and widows in their affliction, and to keep oneself unstained by the world.