1Mér býður við lífi mínu, ég ætla því að gefa kveinstöfum mínum lausan tauminn, ætla að tala í sálarkvöl minni.
1“My soul is weary of my life. I will give free course to my complaint. I will speak in the bitterness of my soul.
2Ég segi við Guð: Sakfell mig ekki! lát mig vita, hvers vegna þú deilir við mig.
2I will tell God, ‘Do not condemn me. Show me why you contend with me.
3Er það ávinningur fyrir þig, að þú undirokar, að þú hafnar verki handa þinna, en lætur ljós skína yfir ráðagerð hinna óguðlegu?
3Is it good to you that you should oppress, that you should despise the work of your hands, and smile on the counsel of the wicked?
4Hefir þú holdleg augu, eða sér þú eins og menn sjá?
4Do you have eyes of flesh? Or do you see as man sees?
5Eru dagar þínir eins og dagar mannanna, eru ár þín eins og mannsævi,
5Are your days as the days of mortals, or your years as man’s years,
6er þú leitar að misgjörð minni og grennslast eftir synd minni,
6that you inquire after my iniquity, and search after my sin?
7þótt þú vitir, að ég er ekki sekur, og að enginn frelsar af þinni hendi?
7Although you know that I am not wicked, there is no one who can deliver out of your hand.
8Hendur þínar hafa skapað mig og myndað mig, allan í krók og kring, og samt ætlar þú að tortíma mér?
8“‘Your hands have framed me and fashioned me altogether, yet you destroy me.
9Minnstu þó þess, að þú myndaðir mig sem leir, og nú vilt þú aftur gjöra mig að dufti.
9Remember, I beg you, that you have fashioned me as clay. Will you bring me into dust again?
10Hefir þú ekki hellt mér sem mjólk og hleypt mig sem ost?
10Haven’t you poured me out like milk, and curdled me like cheese?
11Hörundi og holdi klæddir þú mig og ófst mig saman úr beinum og sinum.
11You have clothed me with skin and flesh, and knit me together with bones and sinews.
12Líf og náð veittir þú mér, og umsjá þín varðveitti andardrátt minn.
12You have granted me life and loving kindness. Your visitation has preserved my spirit.
13En þetta falst þú í hjarta þínu, ég veit þú hafðir slíkt í hyggju.
13Yet you hid these things in your heart. I know that this is with you:
14Ef ég syndgaði, þá ætlaðir þú að hafa gætur á mér og eigi sýkna mig af misgjörð minni.
14if I sin, then you mark me. You will not acquit me from my iniquity.
15Væri ég sekur, þá vei mér! Og þótt ég væri réttlátur, þá mundi ég samt ekki bera höfuð mitt hátt, mettur af smán og þjakaður af eymd.
15If I am wicked, woe to me. If I am righteous, I still shall not lift up my head, being filled with disgrace, and conscious of my affliction.
16Og ef ég reisti mig upp, þá mundir þú elta mig sem ljón, og ávallt að nýju sýna á mér undramátt þinn.
16If my head is held high, you hunt me like a lion. Again you show yourself powerful to me.
17Þú mundir leiða fram ný vitni á móti mér og herða á gremju þinni gegn mér, senda nýjan og nýjan kvalaher á hendur mér.
17You renew your witnesses against me, and increase your indignation on me. Changes and warfare are with me.
18Hvers vegna útleiddir þú mig þá af móðurlífi? Ég hefði átt að deyja, áður en nokkurt auga leit mig!
18“‘Why, then, have you brought me forth out of the womb? I wish I had given up the spirit, and no eye had seen me.
19Ég hefði átt að verða eins og ég hefði aldrei verið til, verið borinn frá móðurkviði til grafar!
19I should have been as though I had not been. I should have been carried from the womb to the grave.
20Eru ekki dagar mínir fáir? Slepptu mér, svo að ég megi gleðjast lítið eitt,
20Aren’t my days few? Cease then. Leave me alone, that I may find a little comfort,
21áður en ég fer burt og kem aldrei aftur, fer í land myrkurs og niðdimmu,land svartamyrkurs sem um hánótt, land niðdimmu og skipuleysis, þar sem birtan sjálf er sem svartnætti.
21before I go where I shall not return from, to the land of darkness and of the shadow of death;
22land svartamyrkurs sem um hánótt, land niðdimmu og skipuleysis, þar sem birtan sjálf er sem svartnætti.
22the land dark as midnight, of the shadow of death, without any order, where the light is as midnight.’”