¹Þá svaraði Sófar frá Naama og sagði:

¹Then Zophar, the Naamathite, answered,

²Á ekki að svara orðagjálfrinu, og á málskrafsmaðurinn að hafa rétt fyrir sér?

²“Shouldn’t the multitude of words be answered? Should a man full of talk be justified?

³Ættu stóryrði þín að koma mönnum til að þegja, og ættir þú að spotta og enginn sneypa þig,

³Should your boastings make men hold their peace? When you mock, shall no man make you ashamed?

⁴þar sem þú segir: ,,Kenning mín er rétt, og ég er hreinn í augum Guðs``?

⁴For you say, ‘My doctrine is pure. I am clean in your eyes.’

⁵En _ ó að Guð vildi tala og ljúka upp vörum sínum í móti þér

⁵But oh that God would speak, and open his lips against you,

⁶og kunngjöra þér leyndardóma spekinnar, að í þeim felast margföld hyggindi, þá mundir þú kannast við, að Guð hegnir ekki til fulls misgjörð þinni.

⁶that he would show you the secrets of wisdom! For true wisdom has two sides. Know therefore that God exacts of you less than your iniquity deserves.

⁷Getur þú náð til botns í Guði eða komist til ystu takmarka hins Almáttka?

⁷“Can you fathom the mystery of God? Or can you probe the limits of the Almighty?

⁸Himinhá er speki hans _ hvað fær þú gjört? dýpri en undirheimar _ hvað fær þú vitað?

⁸They are high as heaven. What can you do? They are deeper than Sheol Sheol is the place of the dead. . What can you know?

⁹Hún er lengri en jörðin að víðáttu og breiðari en hafið.

⁹Its measure is longer than the earth, and broader than the sea.

¹⁰Ef hann ryðst fram og hneppir í varðhald og stefnir dómþing _ hver aftrar honum?

¹⁰If he passes by, or confines, or convenes a court, then who can oppose him?

¹¹Því að hann þekkir varmennin og sér ranglætið, þótt hann sé ekki að veita því athygli.

¹¹For he knows false men. He sees iniquity also, even though he doesn’t consider it.

¹²Verður óvitur maður hygginn? og fæðist skógarösnu-folald sem maður?

¹²An empty-headed man becomes wise when a man is born as a wild donkey’s colt.

¹³Ef þú undirbýr hjarta þitt og breiðir út lófa þína til hans,

¹³“If you set your heart aright, stretch out your hands toward him.

¹⁴_ ef misgjörð er í hendi þinni, þá fjarlæg hana, og lát eigi órétt búa í tjöldum þínum _

¹⁴If iniquity is in your hand, put it far away. Don’t let unrighteousness dwell in your tents.

¹⁵já, þá munt þú flekklaus hefja höfuð þitt, munt standa fastur og eigi þurfa að óttast.

¹⁵Surely then you shall lift up your face without spot; Yes, you shall be steadfast, and shall not fear:

¹⁶Já, þá munt þú gleyma mæðu þinni, þú munt minnast hennar sem vatns, er runnið er fram hjá.

¹⁶for you shall forget your misery. You shall remember it as waters that are passed away.

¹⁷Og lífið mun renna upp bjartara en hádegið, þótt dimmi, þá mun það verða sem morgunn.

¹⁷Life shall be clearer than the noonday. Though there is darkness, it shall be as the morning.

¹⁸Og þú munt vera öruggur, því að enn er von, og skyggnist þú um, getur þú lagst óhultur til hvíldar.

¹⁸You shall be secure, because there is hope. Yes, you shall search, and shall take your rest in safety.

¹⁹Og þú hvílist, og enginn hræðir þig, og margir munu reyna að koma sér í mjúkinn hjá þér.En augu hinna óguðlegu daprast, fyrir þá er fokið í öll skjól, og þeirra eina von er að gefa upp andann.

¹⁹Also you shall lie down, and none shall make you afraid. Yes, many shall court your favor.

²⁰En augu hinna óguðlegu daprast, fyrir þá er fokið í öll skjól, og þeirra eina von er að gefa upp andann.

²⁰But the eyes of the wicked shall fail. They shall have no way to flee. Their hope shall be the giving up of the spirit.”