¹Þá svaraði Elífas frá Teman og sagði:

¹Then Eliphaz the Temanite answered,

²Skyldi vitur maður svara með vindkenndri visku og fylla brjóst sitt austanstormi _

²“Should a wise man answer with vain knowledge, and fill himself with the east wind?

³sanna mál sitt með orðum, sem ekkert gagna, og ræðum, sem engu fá áorkað?

³Should he reason with unprofitable talk, or with speeches with which he can do no good?

⁴Auk þess rífur þú niður guðsóttann og veikir lotninguna, sem Guði ber.

⁴Yes, you do away with fear, and hinder devotion before God.

⁵Því að misgjörð þín leggur þér orð í munn og þú velur þér lævísra tungu.

⁵For your iniquity teaches your mouth, and you choose the language of the crafty.

⁶Þinn eigin munnur sakfellir þig, ekki ég, og varir þínar vitna í gegn þér.

⁶Your own mouth condemns you, and not I. Yes, your own lips testify against you.

⁷Fæddist þú fyrstur manna og ert þú í heiminn borinn fyrr en hæðirnar?

⁷“Are you the first man who was born? Or were you brought forth before the hills?

⁸Hefir þú hlustað í ráði Guðs og hrifsað til þín spekina?

⁸Have you heard the secret counsel of God? Do you limit wisdom to yourself?

⁹Hvað veist þú, er vér eigi vissum, hvað skilur þú, er oss væri ókunnugt?

⁹What do you know, that we don’t know? What do you understand, which is not in us?

¹⁰Til eru og öldungar, gráhærðir menn, vor á meðal, auðgari að ævidögum en faðir þinn.

¹⁰With us are both the gray-headed and the very aged men, much elder than your father.

¹¹Er huggun Guðs þér lítils virði og mildileg orðin sem þú heyrir?

¹¹Are the consolations of God too small for you, even the word that is gentle toward you?

¹²Hvers vegna hrífur gremjan þig og hví ranghvolfast augu þín,

¹²Why does your heart carry you away? Why do your eyes flash,

¹³er þú snýr reiði þinni gegn Guði og lætur þér slík orð um munn fara?

¹³That you turn your spirit against God, and let such words go out of your mouth?

¹⁴Hvað er maðurinn, að hann geti verið hreinn, og sá verið réttlátur, sem af konu er fæddur?

¹⁴What is man, that he should be clean? What is he who is born of a woman, that he should be righteous?

¹⁵Sjá, sínum heilögu treystir Hann ekki, og himinninn er ekki hreinn í augum hans,

¹⁵Behold, he puts no trust in his holy ones. Yes, the heavens are not clean in his sight;

¹⁶hvað þá hinn andstyggilegi og spillti, maðurinn, sem drekkur ranglætið eins og vatn.

¹⁶how much less one who is abominable and corrupt, a man who drinks iniquity like water!

¹⁷Ég vil fræða þig, heyr þú mig, og það sem ég hefi séð, frá því vil ég segja,

¹⁷“I will show you, listen to me; that which I have seen I will declare:

¹⁸því er vitringarnir kunngjörðu _ og duldu ekki _ svo sem arfsögn frá feðrum sínum,

¹⁸(Which wise men have told by their fathers, and have not hidden it;

¹⁹en þeim einum var landið gefið, og enginn útlendingur hafði enn farið um meðal þeirra.

¹⁹to whom alone the land was given, and no stranger passed among them):

²⁰Alla ævi sína kvelst hinn óguðlegi og öll þau ár, sem geymd eru ofbeldismanninum.

²⁰the wicked man writhes in pain all his days, even the number of years that are laid up for the oppressor.

²¹Skelfingarhljóð óma í eyrum honum, á friðartímum ræðst eyðandinn á hann.

²¹A sound of terrors is in his ears. In prosperity the destroyer shall come on him.

²²Hann trúir því ekki, að hann komist út úr myrkrinu, og hann er kjörinn undir sverðið.

²²He doesn’t believe that he shall return out of darkness. He is waited for by the sword.

²³Hann reikar um til þess að leita sér brauðs _ hvar er það? _ hann veit að ógæfudagurinn bíður hans.

²³He wanders abroad for bread, saying, ‘Where is it?’ He knows that the day of darkness is ready at his hand.

²⁴Neyð og angist skelfa hann, hún ber hann ofurliði eins og konungur, sem búinn er til atlögu,

²⁴Distress and anguish make him afraid. They prevail against him, as a king ready to the battle.

²⁵af því hann útrétti hönd sína gegn Guði og reis þrjóskur í móti hinum Almáttka,

²⁵Because he has stretched out his hand against God, and behaves himself proudly against the Almighty;

²⁶rann í móti honum illvígur undir þykkum bungum skjalda sinna.

²⁶he runs at him with a stiff neck, with the thick shields of his bucklers;

²⁷Hann þakti andlit sitt spiki og safnaði fitu á lendar sér,

²⁷because he has covered his face with his fatness, and gathered fat on his thighs.

²⁸settist að í eyddum borgum, í húsum, er enginn átti í að búa og ákveðið var, að verða skyldu að rústum.

²⁸He has lived in desolate cities, in houses which no one inhabited, which were ready to become heaps.

²⁹Hann verður ekki ríkur, og eigur hans haldast ekki við, og kornöx hans svigna ekki til jarðar.

²⁹He shall not be rich, neither shall his substance continue, neither shall their possessions be extended on the earth.

³⁰Hann kemst eigi undan myrkrinu, frjóanga hans mun loginn svíða, og fyrir reiðiblæstri hans ferst hann.

³⁰He shall not depart out of darkness. The flame shall dry up his branches. By the breath of God’s mouth shall he go away.

³¹Hann skyldi ekki reiða sig á hégóma; hann villist, því að hégómi verður umbun hans.

³¹Let him not trust in emptiness, deceiving himself; for emptiness shall be his reward.

³²Það rætist fyrir skapadægur hans, og pálmagrein hans grænkar eigi.

³²It shall be accomplished before his time. His branch shall not be green.

³³Hann hristir af sér súr berin eins og vínviðurinn og varpar af sér blómunum eins og olíutréð.

³³He shall shake off his unripe grape as the vine, and shall cast off his flower as the olive tree.

³⁴Því að sveit hinna óguðlegu er ófrjó, og eldur eyðir tjöldum mútugjafanna.Þeir ganga þungaðir með mæðu og ala ógæfu, og kviður þeirra undirbýr svik.

³⁴For the company of the godless shall be barren, and fire shall consume the tents of bribery.

³⁵Þeir ganga þungaðir með mæðu og ala ógæfu, og kviður þeirra undirbýr svik.

³⁵They conceive mischief, and bring forth iniquity. Their heart prepares deceit.”