¹Andi minn er bugaður, dagar mínir þrotnir, gröfin bíður mín.

¹“My spirit is consumed. My days are extinct, And the grave is ready for me.

²Vissulega eru þeir enn að gjöra gys að mér! Auga mitt verður að horfa upp á móðganir þeirra!

²Surely there are mockers with me. My eye dwells on their provocation.

³Set veð, gakk í ábyrgð fyrir mig hjá þér, Guð, hver mun annars taka í hönd mér?

³“Now give a pledge, be collateral for me with yourself. Who is there who will strike hands with me?

⁴Því að hjörtum þeirra hefir þú varnað vits, fyrir því munt þú ekki láta þá sigri hrósa.

⁴For you have hidden their heart from understanding, Therefore you shall not exalt them.

⁵Hver sem með svikum framselur vini sína að herfangi, _ augu barna hans munu daprast.

⁵He who denounces his friends for a prey, Even the eyes of his children shall fail.

⁶Hann hefir gjört mig að orðskviði meðal manna, og ég verð að láta hrækja í andlit mitt.

⁶“But he has made me a byword of the people. They spit in my face.

⁷Fyrir því dapraðist auga mitt af harmi, og limir mínir eru allir orðnir sem skuggi.

⁷My eye also is dim by reason of sorrow. All my members are as a shadow.

⁸Réttvísir menn skelfast yfir því, og hinn saklausi fárast yfir hinum óguðlega.

⁸Upright men shall be astonished at this. The innocent shall stir up himself against the godless.

⁹En hinn réttláti heldur fast við sína leið, og sá sem hefir hreinar hendur, verður enn styrkari.

⁹Yet shall the righteous hold on his way. He who has clean hands shall grow stronger and stronger.

¹⁰En komið þér allir hingað aftur, og ég mun ekki finna neinn vitran mann meðal yðar.

¹⁰But as for you all, come on now again; I shall not find a wise man among you.

¹¹Dagar mínir eru liðnir, fyrirætlanir mínar sundurtættar, _ hin dýrasta eign hjarta míns.

¹¹My days are past, my plans are broken off, as are the thoughts of my heart.

¹²Nóttina gjöra þeir að degi, ljósið á að vera nær mér en myrkrið.

¹²They change the night into day, saying ‘The light is near’ in the presence of darkness.

¹³Þegar ég vonast eftir að dánarheimar verði híbýli mitt, bý mér hvílu í myrkrinu,

¹³If I look for Sheol Sheol is the place of the dead. as my house, if I have spread my couch in the darkness,

¹⁴þegar ég kalla gröfina ,,föður minn``, ormana ,,móður mína og systur`` _

¹⁴If I have said to corruption, ‘You are my father;’ to the worm, ‘My mother,’ and ‘my sister;’

¹⁵hvar er þá von mín, já, von mín _ hver eygir hana?Að slagbröndum Heljar stígur hún niður, þá er ég um leið fæ hvíld í moldu.

¹⁵where then is my hope? as for my hope, who shall see it?

¹⁶Að slagbröndum Heljar stígur hún niður, þá er ég um leið fæ hvíld í moldu.

¹⁶Shall it go down with me to the gates of Sheol Sheol is the place of the dead. , or descend together into the dust?”