1Þá svaraði Job og sagði:
1Then Job answered,
2Hversu lengi ætlið þér að angra sál mína og mylja mig sundur með orðum?
2“How long will you torment me, and crush me with words?
3Þér hafið þegar smánað mig tíu sinnum, þér skammist yðar ekki fyrir að misþyrma mér.
3You have reproached me ten times. You aren’t ashamed that you attack me.
4Og hafi mér í raun og veru orðið á, þá varðar það mig einan.
4If it is true that I have erred, my error remains with myself.
5Ef þér í raun og veru ætlið að hrokast upp yfir mig, þá sannið mér svívirðing mína.
5If indeed you will magnify yourselves against me, and plead against me my reproach;
6Kannist þó við, að Guð hafi hallað rétti mínum og umkringt mig með neti sínu.
6know now that God has subverted me, and has surrounded me with his net.
7Sjá, ég kalla: Ofbeldi! og fæ ekkert svar, ég kalla á hjálp, en engan rétt er að fá.
7“Behold, I cry out of wrong, but I am not heard. I cry for help, but there is no justice.
8Guð hefir girt fyrir veg minn, svo að ég kemst ekki áfram, og stigu mína hylur hann myrkri.
8He has walled up my way so that I can’t pass, and has set darkness in my paths.
9Heiðri mínum hefir hann afklætt mig og tekið kórónuna af höfði mér.
9He has stripped me of my glory, and taken the crown from my head.
10Hann brýtur mig niður á allar hliðar, svo að ég fari burt, og slítur upp von mína eins og tré.
10He has broken me down on every side, and I am gone. My hope he has plucked up like a tree.
11Hann lætur reiði sína bálast gegn mér og telur mig óvin sinn.
11He has also kindled his wrath against me. He counts me among his adversaries.
12Skarar hans koma allir saman og leggja braut sína gegn mér og setja herbúðir sínar kringum tjald mitt.
12His troops come on together, build a siege ramp against me, and encamp around my tent.
13Bræður mína hefir hann gjört mér fráhverfa, og vinir mínir vilja eigi framar við mér líta.
13“He has put my brothers far from me. My acquaintances are wholly estranged from me.
14Skyldmenni mín láta ekki sjá sig, og kunningjar mínir hafa gleymt mér.
14My relatives have gone away. My familiar friends have forgotten me.
15Skjólstæðingar húss míns og þernur mínar álíta mig aðkomumann, og ég er orðinn útlendingur í augum þeirra.
15Those who dwell in my house, and my maids, count me for a stranger. I am an alien in their sight.
16Kalli ég á þjón minn, svarar hann ekki, ég verð að sárbæna hann með munni mínum.
16I call to my servant, and he gives me no answer. I beg him with my mouth.
17Andi minn er konu minni framandlegur, og bræður mínir forðast mig.
17My breath is offensive to my wife. I am loathsome to the children of my own mother.
18Jafnvel börnin fyrirlíta mig, standi ég upp, spotta þau mig.
18Even young children despise me. If I arise, they speak against me.
19Alla mína alúðarvini stuggar við mér, og þeir sem ég elskaði, hafa snúist á móti mér.
19All my familiar friends abhor me. They whom I loved have turned against me.
20Bein mín límast við hörund mitt og hold, og ég hefi sloppið með tannholdið eitt.
20My bones stick to my skin and to my flesh. I have escaped by the skin of my teeth.
21Aumkið mig, aumkið mig, vinir mínir, því að hönd Guðs hefir lostið mig.
21“Have pity on me, have pity on me, you my friends; for the hand of God has touched me.
22Hví ofsækið þér mig eins og Guð og verðið eigi saddir á holdi mínu?
22Why do you persecute me as God, and are not satisfied with my flesh?
23Ó að orð mín væru skrifuð upp, ó að þau væru skráð í bók
23“Oh that my words were now written! Oh that they were inscribed in a book!
24með járnstíl og blýi, að eilífu höggvin í klett!
24That with an iron pen and lead they were engraved in the rock forever!
25Ég veit, að lausnari minn lifir, og hann mun síðastur ganga fram á foldu.
25But as for me, I know that my Redeemer lives. In the end, he will stand upon the earth.
26Og eftir að þessi húð mín er sundurtætt og allt hold er af mér, mun ég líta Guð.
26After my skin is destroyed, then in my flesh shall I see God,
27Ég mun líta hann mér til góðs, já, augu mín sjá hann, og það eigi sem andstæðing, _ hjartað brennur af þrá í brjósti mér!
27Whom I, even I, shall see on my side. My eyes shall see, and not as a stranger. “My heart is consumed within me.
28Þegar þér segið: ,,Vér skulum ofsækja hann, rót ógæfunnar er hjá honum sjálfum að finna!``þá hræðist ógn sverðsins, því að sverðið er refsing syndar. Þá munuð þér komast að raun um, að til er dómur.
28If you say, ‘How we will persecute him!’ because the root of the matter is found in me,
29þá hræðist ógn sverðsins, því að sverðið er refsing syndar. Þá munuð þér komast að raun um, að til er dómur.
29be afraid of the sword, for wrath brings the punishments of the sword, that you may know there is a judgment.”