¹Þá svaraði Job og sagði:

¹Then Job answered,

²Hlustið gaumgæfilega á mál mitt, og látið það vera huggun af yðar hendi.

²“Listen diligently to my speech. Let this be your consolation.

³Unnið mér þess, að ég tali, og þegar ég hefi talað út, þá mátt þú hæða.

³Allow me, and I also will speak; After I have spoken, mock on.

⁴Er ég þá að kvarta yfir mönnum? eða hví skyldi ég ekki vera óþolinmóður?

⁴As for me, is my complaint to man? Why shouldn’t I be impatient?

⁵Lítið til mín og undrist og leggið hönd á munn!

⁵Look at me, and be astonished. Lay your hand on your mouth.

⁶Já, þegar ég hugsa um það, skelfist ég, og hryllingur fer um mig allan.

⁶When I remember, I am troubled. Horror takes hold of my flesh.

⁷Hvers vegna lifa hinir óguðlegu, verða gamlir, já, magnast að krafti?

⁷“Why do the wicked live, become old, yes, and grow mighty in power?

⁸Niðjar þeirra dafna fyrir augliti þeirra hjá þeim og afsprengi þeirra fyrir augum þeirra.

⁸Their child is established with them in their sight, their offspring before their eyes.

⁹Hús þeirra eru óhult og óttalaus, og hirtingarvöndur Guðs kemur ekki niður á þeim.

⁹Their houses are safe from fear, neither is the rod of God upon them.

¹⁰Boli þeirra kelfir og kemur að gagni, kýr þeirra ber og lætur ekki kálfi.

¹⁰Their bulls breed without fail. Their cows calve, and don’t miscarry.

¹¹Þeir hleypa út börnum sínum eins og lambahjörð, og smásveinar þeirra hoppa og leika sér.

¹¹They send forth their little ones like a flock. Their children dance.

¹²Þeir syngja hátt undir með bumbum og gígjum og gleðjast við hljóm hjarðpípunnar.

¹²They sing to the tambourine and harp, and rejoice at the sound of the pipe.

¹³Þeir eyða dögum sínum í velgengni og fara til Heljar í friði,

¹³They spend their days in prosperity. In an instant they go down to Sheol Sheol is the place of the dead. .

¹⁴og þó sögðu þeir við Guð: ,,Vík frá oss _ að þekkja þína vegu girnumst vér eigi.

¹⁴They tell God, ‘Depart from us, for we don’t want to know about your ways.

¹⁵Hvað er hinn Almáttki, að vér skyldum dýrka hann, og hvað skyldi það stoða oss að leita hans í bæn?``

¹⁵What is the Almighty, that we should serve him? What profit should we have, if we pray to him?’

¹⁶Sjá, gæfa þeirra er ekki á þeirra valdi, _ ráðlag óguðlegra er fjarri mér.

¹⁶Behold, their prosperity is not in their hand. The counsel of the wicked is far from me.

¹⁷Hversu oft slokknar þá á lampa hinna óguðlegu, og hversu oft kemur ógæfa þeirra yfir þá? Hversu oft deilir Guð þeim hlutskiptum í reiði sinni?

¹⁷“How often is it that the lamp of the wicked is put out, that their calamity comes on them, that God distributes sorrows in his anger?

¹⁸Hversu oft verða þeir sem strá fyrir vindi og sem sáðir, er stormurinn feykir burt?

¹⁸How often is it that they are as stubble before the wind, as chaff that the storm carries away?

¹⁹,,Guð geymir börnum hans óhamingju hans.`` Endurgjaldi hann honum sjálfum, svo að hann fái að kenna á því!

¹⁹You say, ‘God lays up his iniquity for his children.’ Let him recompense it to himself, that he may know it.

²⁰Sjái augu sjálfs hans glötun hans, og drekki hann sjálfur af reiði hins Almáttka!

²⁰Let his own eyes see his destruction. Let him drink of the wrath of the Almighty.

²¹Því að hvað hirðir hann um hús sitt eftir dauðann, þegar tala mánaða hans er fullnuð?

²¹For what does he care for his house after him, when the number of his months is cut off?

²²Ætla menn að kenna Guði visku eða dæma hinn hæsta?

²²“Shall any teach God knowledge, since he judges those who are high?

²³Einn deyr í mestu velgengni, fullkomlega áhyggjulaus og ánægður,

²³One dies in his full strength, being wholly at ease and quiet.

²⁴trog hans eru full af mjólk, og mergurinn í beinum hans er safamikill.

²⁴His pails are full of milk. The marrow of his bones is moistened.

²⁵Og annar deyr með beiskju í huga og hefir aldrei notið hamingjunnar.

²⁵Another dies in bitterness of soul, and never tastes of good.

²⁶Þeir hvíla báðir í duftinu, og maðkarnir hylja þá.

²⁶They lie down alike in the dust. The worm covers them.

²⁷Sjá, ég þekki hugsanir yðar og fyrirætlanir, að beita mig ofbeldi.

²⁷“Behold, I know your thoughts, the devices with which you would wrong me.

²⁸Þegar þér segið: ,,Hvar er hús harðstjórans og hvar er tjaldið, sem hinir óguðlegu bjuggu í?``

²⁸For you say, ‘Where is the house of the prince? Where is the tent in which the wicked lived?’

²⁹hafið þér þá ekki spurt vegfarendur, _ og sönnunum þeirra munuð þér ekki hafna _

²⁹Haven’t you asked wayfaring men? Don’t you know their evidences,

³⁰að á degi glötunarinnar er hinum vonda þyrmt, á reiðinnar degi er þeim skotið undan.

³⁰that the evil man is reserved to the day of calamity, That they are led forth to the day of wrath?

³¹Hver setur honum breytni hans fyrir sjónir? Og þegar hann gjörir eitthvað, hver endurgeldur honum?

³¹Who shall declare his way to his face? Who shall repay him what he has done?

³²Og til grafar er hann borinn og vakað er yfir legstaðnum.

³²Yet he will be borne to the grave. Men shall keep watch over the tomb.

³³Moldarhnausar dalsins liggja mjúklega ofan á honum, og eftir honum flykkjast allir menn, eins og óteljandi eru á undan honum farnir.Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!

³³The clods of the valley shall be sweet to him. All men shall draw after him, as there were innumerable before him.

³⁴Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!

³⁴So how can you comfort me with nonsense, because in your answers there remains only falsehood?”