¹Þá svaraði Job og sagði:

¹Then Job answered,

²Enn sem fyrr munu kveinstafir mínir verða taldir uppreisn, hönd Guðs hvílir þungt á andvörpum mínum.

²“Even today my complaint is rebellious. His hand is heavy in spite of my groaning.

³Ég vildi að ég vissi, hvernig ég ætti að finna hann, hvernig ég gæti komist fram fyrir dómstól hans!

³Oh that I knew where I might find him! That I might come even to his seat!

⁴Þá mundi ég útskýra málið fyrir honum og fylla munn minn sönnunum.

⁴I would set my cause in order before him, and fill my mouth with arguments.

⁵Ég mundi fá að vita, hverju hann svaraði mér, og heyra hvað hann segði við mig.

⁵I would know the words which he would answer me, and understand what he would tell me.

⁶Mundi hann deila við mig í mikilleik máttar síns? Nei, hann mundi veita mér óskipta athygli.

⁶Would he contend with me in the greatness of his power? No, but he would listen to me.

⁷Þá mundi hreinskilinn maður þreyta málsókn við hann, og ég mundi að eilífu losna við dómara minn.

⁷There the upright might reason with him, so I should be delivered forever from my judge.

⁸En fari ég í austur, þá er hann þar ekki, og í vestur, þar verð ég hans eigi var.

⁸“If I go east, he is not there; if west, I can’t find him;

⁹Þótt hann hafist að í norðri, þá sé ég hann ekki, og sveigi hann á leið til suðurs, fæ ég ekki litið hann.

⁹He works to the north, but I can’t see him. He turns south, but I can’t catch a glimpse of him.

¹⁰En hann veit, hvernig breytni mín hefir verið, ef hann prófaði mig, mundi ég reynast sem gull.

¹⁰But he knows the way that I take. When he has tried me, I shall come forth like gold.

¹¹Fótur minn hefir þrætt spor hans, ég hefi haldið veg hans og eigi hneigt af leið.

¹¹My foot has held fast to his steps. I have kept his way, and not turned aside.

¹²Frá skipun vara hans hefi ég ekki vikið, hefi varðveitt í brjósti mér orð munns hans.

¹²I haven’t gone back from the commandment of his lips. I have treasured up the words of his mouth more than my necessary food.

¹³En hann er samur við sig _ hver aftrar honum? Ef hann girnist eitthvað, gjörir hann það.

¹³But he stands alone, and who can oppose him? What his soul desires, even that he does.

¹⁴Já, hann framkvæmir það, er hann hefir ætlað mér, og mörgu slíku býr hann yfir.

¹⁴For he performs that which is appointed for me. Many such things are with him.

¹⁵Þess vegna skelfist ég auglit hans. Hugleiði ég það, hræðist ég hann.

¹⁵Therefore I am terrified at his presence. When I consider, I am afraid of him.

¹⁶Já, Guð hefir gjört mig hugdeigan, og hinn Almáttki skotið mér skelk í bringu.Því að það er ekki vegna ógæfunnar, að ég stend örþrota, né vegna sjálfs mín, þótt niðdimman hylji mig.

¹⁶For God has made my heart faint. The Almighty has terrified me.

¹⁷Því að það er ekki vegna ógæfunnar, að ég stend örþrota, né vegna sjálfs mín, þótt niðdimman hylji mig.

¹⁷Because I was not cut off before the darkness, neither did he cover the thick darkness from my face.