¹Og Job hélt áfram að flytja ræðu sína og mælti:

¹Job again took up his parable, and said,

²Svo sannarlega sem Guð lifir, sá er svipt hefir mig rétti mínum, og hinn Almáttki, er hryggt hefir sálu mína:

²“As God lives, who has taken away my right, the Almighty, who has made my soul bitter.

³meðan lífsönd er í mér og andi Guðs í nösum mínum,

³(For the length of my life is still in me, and the spirit of God is in my nostrils);

⁴skulu varir mínar ekki tala ranglæti og tunga mín ekki mæla svik.

⁴surely my lips shall not speak unrighteousness, neither shall my tongue utter deceit.

⁵Fjarri sé mér að játa, að þér hafið rétt að mæla. Þar til er ég gef upp andann, læt ég ekki taka frá mér sakleysi mitt.

⁵Far be it from me that I should justify you. Until I die I will not put away my integrity from me.

⁶Ég held fast í réttlæti mitt og sleppi því ekki, hjarta mitt átelur mig ekki fyrir neinn daga minna.

⁶I hold fast to my righteousness, and will not let it go. My heart shall not reproach me so long as I live.

⁷Fyrir óvini mínum fari eins og hinum óguðlega og fyrir mótstöðumanni mínum eins og hinum rangláta.

⁷“Let my enemy be as the wicked. Let him who rises up against me be as the unrighteous.

⁸Því að hvaða von hefir guðlaus maður, þegar skorið er á þráðinn, þá er Guð hrífur burt líf hans?

⁹Ætli Guð heyri óp hans, þá er neyð kemur yfir hann?

¹⁰Eða getur hann haft yndi af hinum Almáttka, hrópað til Guðs, hvenær sem vera skal?

¹⁰Will he delight himself in the Almighty, and call on God at all times?

¹¹Ég vil fræða yður um hönd Guðs, eigi leyna því, er hinn Almáttki hefir í hyggju.

¹¹I will teach you about the hand of God. That which is with the Almighty will I not conceal.

¹²Sjá, þér hafið allir séð það sjálfir, hví farið þér þá með slíka heimsku?

¹²Behold, all of you have seen it yourselves; why then have you become altogether vain?

¹³Þetta er hlutskipti óguðlegs manns hjá Guði, arfleifð ofbeldismanns, sú er hann fær frá hinum Almáttka:

¹³“This is the portion of a wicked man with God, the heritage of oppressors, which they receive from the Almighty.

¹⁴Eignist hann mörg börn, þá er það handa sverðinu, og afkvæmi hans mettast eigi af brauði.

¹⁴If his children are multiplied, it is for the sword. His offspring shall not be satisfied with bread.

¹⁵Þeir af fólki hans er af komast, verða jarðaðir af drepsóttinni, og ekkjur þeirra halda engan harmagrát.

¹⁵Those who remain of him shall be buried in death. His widows shall make no lamentation.

¹⁶Þegar hann hrúgar saman silfri eins og sandi og hleður saman klæðum sem leir,

¹⁶Though he heap up silver as the dust, and prepare clothing as the clay;

¹⁷þá hleður hann þeim saman, en hinn réttláti klæðist þeim, og silfrinu deilir hinn saklausi.

¹⁷he may prepare it, but the just shall put it on, and the innocent shall divide the silver.

¹⁸Hann hefir byggt hús sitt eins og köngulló og svo sem skála, er varðmaður reisir sér.

¹⁸He builds his house as the moth, as a booth which the watchman makes.

¹⁹Ríkur leggst hann til hvíldar _ hann gjörir það eigi oftar, hann lýkur upp augunum, og þá er allt farið.

¹⁹He lies down rich, but he shall not do so again. He opens his eyes, and he is not.

²⁰Skelfingar ná honum eins og vatnaflaumur, um nótt hrífur stormurinn hann burt.

²⁰Terrors overtake him like waters. A storm steals him away in the night.

²¹Austanvindurinn hefur hann á loft, svo að hann þýtur áfram, og feykir honum burt af stað hans.

²¹The east wind carries him away, and he departs. It sweeps him out of his place.

²²Vægðarlaust sendir hann skeyti sín á hann, fyrir hendi hans flýr hann í skyndi _þá skella menn saman lófum yfir honum og blístra hann burt frá bústað hans.

²²For it hurls at him, and does not spare, as he flees away from his hand.

²³þá skella menn saman lófum yfir honum og blístra hann burt frá bústað hans.

²³Men shall clap their hands at him, and shall hiss him out of his place.