¹Ég hafði gjört sáttmála við augu mín; hvernig hefði ég þá átt að líta til yngismeyjar?

¹“I made a covenant with my eyes, how then should I look lustfully at a young woman?

²Og hvert væri þá hlutskiptið frá Guði hér að ofan og arfleifðin frá hinum Almáttka af hæðum?

²For what is the portion from God above, and the heritage from the Almighty on high?

³Er það ekki glötun fyrir glæpamanninn og ógæfa fyrir þá, er illt fremja?

³Is it not calamity to the unrighteous, and disaster to the workers of iniquity?

⁴Sér hann ekki vegu mína, og telur hann ekki öll mín spor?

⁴Doesn’t he see my ways, and number all my steps?

⁵Hafi ég gengið með lyginni og fótur minn hraðað sér til svika _

⁵“If I have walked with falsehood, and my foot has hurried to deceit

⁶vegi Guð mig á rétta vog, til þess að hann viðurkenni sakleysi mitt! _

⁶(let me be weighed in an even balance, that God may know my integrity);

⁷hafi spor mín vikið af leið, hjarta mitt farið eftir fýsn augna minna og flekkur loðað við hendur mínar,

⁷if my step has turned out of the way, if my heart walked after my eyes, if any defilement has stuck to my hands,

⁸þá eti annar það, sem ég sái, og frjóangar mínir verði rifnir upp með rótum.

⁸then let me sow, and let another eat. Yes, let the produce of my field be rooted out.

⁹Hafi hjarta mitt látið ginnast vegna einhverrar konu, og hafi ég staðið á hleri við dyr náunga míns,

⁹“If my heart has been enticed to a woman, and I have laid wait at my neighbor’s door,

¹⁰þá mali kona mín fyrir annan, og aðrir menn leggist með henni.

¹⁰then let my wife grind for another, and let others sleep with her.

¹¹Því að slíkt væri óhæfa og glæpur, sem dómurum ber að hegna fyrir,

¹¹For that would be a heinous crime. Yes, it would be an iniquity to be punished by the judges:

¹²því að það væri eldur, sem eyðir ofan í undirdjúpin og hlyti að uppræta allar eigur mínar.

¹²For it is a fire that consumes to destruction, and would root out all my increase.

¹³Hafi ég lítilsvirt rétt þjóns míns eða þernu minnar, þá er þau áttu í deilu við mig,

¹³“If I have despised the cause of my male servant or of my female servant, when they contended with me;

¹⁴hvað ætti ég þá að gjöra, þegar Guð risi upp, og hverju svara honum, þegar hann rannsakaði?

¹⁴What then shall I do when God rises up? When he visits, what shall I answer him?

¹⁵Hefir eigi sá er mig skóp, skapað þjón minn í móðurlífi, og hefir ekki hinn sami myndað okkur í móðurkviði?

¹⁵Didn’t he who made me in the womb make him? Didn’t one fashion us in the womb?

¹⁶Hafi ég synjað fátækum bónar og látið augu ekkjunnar daprast,

¹⁶“If I have withheld the poor from their desire, or have caused the eyes of the widow to fail,

¹⁷hafi ég etið bitann minn einn; og munaðarleysinginn ekkert fengið af honum _

¹⁷or have eaten my morsel alone, and the fatherless has not eaten of it

¹⁸nei, frá barnæsku minni hefir hann vaxið upp hjá mér sem hjá föður og frá móðurlífi hefi ég leitt hann _

¹⁸(no, from my youth he grew up with me as with a father, her have I guided from my mother’s womb);

¹⁹hafi ég séð aumingja klæðlausan og snauðan mann ábreiðulausan,

¹⁹if I have seen any perish for want of clothing, or that the needy had no covering;

²⁰hafi lendar hans ekki blessað mig og hafi honum ekki hitnað við ullina af sauðum mínum;

²⁰if his heart hasn’t blessed me, if he hasn’t been warmed with my sheep’s fleece;

²¹hafi ég reitt hnefann að munaðarleysingjanum, af því að ég sá mér liðsvon í borgarhliðinu,

²¹if I have lifted up my hand against the fatherless, because I saw my help in the gate,

²²þá detti axlir mínar frá herðunum og handleggur minn brotni úr axlarliðnum.

²²then let my shoulder fall from the shoulder blade, and my arm be broken from the bone.

²³Því að glötunin frá Guði var mér skelfileg, og gegn hátign hans megna ég ekkert.

²³For calamity from God is a terror to me. Because his majesty, I can do nothing.

²⁴Hafi ég gjört gullið að athvarfi mínu og nefnt skíragullið fulltrúa minn,

²⁴“If I have made gold my hope, and have said to the fine gold, ‘You are my confidence;’

²⁵hafi ég glaðst yfir því, að auður minn var mikill og að hönd mín aflaði svo ríkulega,

²⁵If I have rejoiced because my wealth was great, and because my hand had gotten much;

²⁶hafi ég horft á sólina, hversu hún skein, og á tunglið, hversu dýrlega það óð áfram,

²⁶if I have seen the sun when it shined, or the moon moving in splendor,

²⁷og hafi hjarta mitt þá látið tælast í leynum, svo að ég bæri hönd að munni og kyssti hana,

²⁷and my heart has been secretly enticed, and my hand threw a kiss from my mouth,

²⁸það hefði líka verið hegningarverð synd, því að þá hefði ég afneitað Guði á hæðum.

²⁸this also would be an iniquity to be punished by the judges; for I should have denied the God who is above.

²⁹Hafi ég glaðst yfir óförum fjandmanns míns og hlakkað yfir því, að ógæfa kom yfir hann _

²⁹“If I have rejoiced at the destruction of him who hated me, or lifted up myself when evil found him;

³⁰nei, aldrei hefi ég leyft munni mínum svo að syndga að ég með formælingum óskaði dauða hans.

³⁰(yes, I have not allowed my mouth to sin by asking his life with a curse);

³¹Hafa ekki heimilismenn mínir sagt: ,,Hvenær hefir nokkur farið ósaddur frá borði hans?``

³¹if the men of my tent have not said, ‘Who can find one who has not been filled with his meat?’

³²ég lét ekki aðkomumann nátta á bersvæði, heldur opnaði ég dyr mínar fyrir ferðamanninum.

³²(the foreigner has not lodged in the street, but I have opened my doors to the traveler);

³³Hafi ég hulið yfirsjónir mínar, eins og menn gjöra, og falið misgjörð mína í brjósti mínu,

³³if like Adam I have covered my transgressions, by hiding my iniquity in my heart,

³⁴af því að ég hræddist mannfjöldann, og af því að fyrirlitning ættanna fældi mig, svo að ég hafði hægt um mig og fór ekki út fyrir dyr,

³⁴because I feared the great multitude, and the contempt of families terrified me, so that I kept silence, and didn’t go out of the door—

³⁵Ó að ég hefði þann, er hlusta vildi á mig! Hér er undirskrift mín _ hinn Almáttki svari mér! Sá sem mig ákærir, skrifi sitt ákæruskjal!

³⁵oh that I had one to hear me! (behold, here is my signature, let the Almighty answer me); let the accuser write my indictment!

³⁶Vissulega skyldi ég bera það á öxlinni, binda það sem höfuðsveig um ennið,

³⁶Surely I would carry it on my shoulder; and I would bind it to me as a crown.

³⁷ég skyldi segja Guði frá hverju spori mínu og ganga sem höfðingi fram fyrir hann! Hér enda ræður Jobs.

³⁷I would declare to him the number of my steps. as a prince would I go near to him.

³⁸hafi akurland mitt hrópað undan mér og öll plógför þess grátið,

³⁸If my land cries out against me, and its furrows weep together;

³⁹hafi ég etið gróður þess endurgjaldslaust og slökkt líf eiganda þess,þá spretti þyrnar upp í stað hveitis og illgresi í stað byggs.

³⁹if I have eaten its fruits without money, or have caused its owners to lose their life,

⁴⁰þá spretti þyrnar upp í stað hveitis og illgresi í stað byggs.

⁴⁰let briars grow instead of wheat, and stinkweed instead of barley.” The words of Job are ended.