¹Og Elíhú hélt áfram og sagði:

¹Elihu also continued, and said,

²Haf þolinmæði við mig enn stutta stund, að ég megi fræða þig, því að enn má margt segja Guði til varnar.

²“Bear with me a little, and I will show you; for I still have something to say on God’s behalf.

³Ég ætla að sækja þekking mína langar leiðir og sanna, að skapari minn hafi á réttu að standa.

³I will get my knowledge from afar, and will ascribe righteousness to my Maker.

⁴Því að vissulega fer ég eigi með ósannindi, maður með fullkominni þekking stendur frammi fyrir þér.

⁴For truly my words are not false. One who is perfect in knowledge is with you.

⁵Sjá, Guð er voldugur, þó fyrirlítur hann engan, voldugur að andans krafti.

⁵“Behold, God is mighty, and doesn’t despise anyone. He is mighty in strength of understanding.

⁶Hann viðheldur ekki lífi hins óguðlega, en veitir hinum voluðu rétt þeirra.

⁶He doesn’t preserve the life of the wicked, but gives to the afflicted their right.

⁷Hann hefir ekki augun af hinum réttláta, og hjá konungum í hásætinu lætur hann þá sitja að eilífu, til þess að þeir séu hátt upp hafnir.

⁷He doesn’t withdraw his eyes from the righteous, but with kings on the throne, he sets them forever, and they are exalted.

⁸Og þótt þeir verði viðjum reyrðir, veiddir í snörur eymdarinnar,

⁸If they are bound in fetters, and are taken in the cords of afflictions,

⁹og hann setur þeim fyrir sjónir gjörðir þeirra og afbrot þeirra að þeir breyttu drambsamlega,

⁹then he shows them their work, and their transgressions, that they have behaved themselves proudly.

¹⁰og hann opnar eyru þeirra fyrir umvönduninni og segir að þeir skuli snúa sér frá ranglæti, _

¹⁰He also opens their ears to instruction, and commands that they return from iniquity.

¹¹ef þeir þá hlýða og þjóna honum, þá eyða þeir dögum sínum í velgengni og árum sínum í unaði.

¹¹If they listen and serve him, they shall spend their days in prosperity, and their years in pleasures.

¹²En hlýði þeir ekki, þá farast þeir fyrir skotvopnum, gefa upp andann í vanhyggju sinni.

¹²But if they don’t listen, they shall perish by the sword; they shall die without knowledge.

¹³Því að vonskufullir í hjarta ala þeir með sér reiði, hrópa eigi á hjálp, þegar hann fjötrar þá.

¹³“But those who are godless in heart lay up anger. They don’t cry for help when he binds them.

¹⁴Önd þeirra deyr í æskublóma og líf þeirra eins og hórsveina.

¹⁴They die in youth. Their life perishes among the unclean.

¹⁵En hann frelsar hinn bágstadda með bágindum hans og opnar eyru þeirra með þrengingunni.

¹⁵He delivers the afflicted by their affliction, and opens their ear in oppression.

¹⁶Einnig þig ginnir hann út úr gini neyðarinnar út á víðlendi, þar sem engin þrengsli eru, og það sem kemur á borð þitt, er fullt af feiti.

¹⁶Yes, he would have allured you out of distress, into a broad place, where there is no restriction. That which is set on your table would be full of fatness.

¹⁷En ef þú vinnur til dóms hins óguðlega, þá munu dómur og réttur hremma þig.

¹⁷“But you are full of the judgment of the wicked. Judgment and justice take hold of you.

¹⁸Lát því eigi reiðina ginna þig til spotts, og lát eigi stærð lausnargjaldsins tæla þig.

¹⁸Don’t let riches entice you to wrath, neither let the great size of a bribe turn you aside.

¹⁹Mun hróp þitt koma þér úr nauðunum eða nokkur áreynsla krafta þinna?

¹⁹Would your wealth sustain you in distress, or all the might of your strength?

²⁰Þráðu eigi nóttina, þá er þjóðir sópast burt af stöðvum sínum.

²⁰Don’t desire the night, when people are cut off in their place.

²¹Gæt þín, snú þér eigi að ranglæti, því að það kýst þú heldur en að líða.

²¹Take heed, don’t regard iniquity; for you have chosen this rather than affliction.

²²Sjá, Guð er háleitur í framkvæmdum máttar síns, hver er slíkur kennari sem hann?

²²Behold, God is exalted in his power. Who is a teacher like him?

²³Hver hefir fyrirskipað honum veg hans, og hver dirfist að segja: ,,Þú hefir gjört rangt``?

²³Who has prescribed his way for him? Or who can say, ‘You have committed unrighteousness?’

²⁴Minnstu þess, að þú vegsamir verk hans, það er mennirnir syngja um lofkvæði.

²⁴“Remember that you magnify his work, whereof men have sung.

²⁵Allir menn horfa með fögnuði á það, dauðlegur maðurinn lítur það úr fjarska.

²⁵All men have looked thereon. Man sees it afar off.

²⁶Já, Guð er mikill og vér þekkjum hann ekki, tala ára hans órannsakanleg.

²⁶Behold, God is great, and we don’t know him. The number of his years is unsearchable.

²⁷Því að hann dregur upp vatnsdropana og lætur ýra úr þoku sinni,

²⁷For he draws up the drops of water, which distill in rain from his vapor,

²⁸regnið, sem skýin láta niður streyma, drjúpa yfir marga menn.

²⁸Which the skies pour down and which drop on man abundantly.

²⁹Og hver skilur útbreiðslu skýjanna og dunurnar í tjaldi hans?

²⁹Yes, can any understand the spreading of the clouds, and the thunderings of his pavilion?

³⁰Sjá, hann breiðir ljós sitt út kringum sig og hylur djúp hafsins.

³⁰Behold, he spreads his light around him. He covers the bottom of the sea.

³¹Því að með því dæmir hann þjóðirnar, með því veitir hann fæðu í ríkum mæli.

³¹For by these he judges the people. He gives food in abundance.

³²Hendur sínar hylur hann ljósi og býður því út gegn fjandmanni sínum.Þruma hans boðar komu hans, hans sem lætur reiði sína geisa gegn ranglætinu.

³²He covers his hands with the lightning, and commands it to strike the mark.

³³Þruma hans boðar komu hans, hans sem lætur reiði sína geisa gegn ranglætinu.

³³Its noise tells about him, and the livestock also concerning the storm that comes up.