¹Vertu ekki hróðugur af morgundeginum, því að þú veist ekki, hvað dagurinn ber í skauti sínu.

¹Don’t boast about tomorrow; for you don’t know what a day may bring forth.

²Lát aðra hrósa þér og ekki þinn eigin munn, óviðkomandi menn, en ekki þínar eigin varir.

²Let another man praise you, and not your own mouth; a stranger, and not your own lips.

³Steinar eru þungir, og sandurinn sígur í, en gremja afglapans er þyngri en hvort tveggja.

³A stone is heavy, and sand is a burden; but a fool’s provocation is heavier than both.

⁴Heiftin er grimm, og reiðin er svæsin, en hver fær staðist öfundina?

⁴Wrath is cruel, and anger is overwhelming; but who is able to stand before jealousy?

⁵Betri er opinber ofanígjöf en elska sem leynt er.

⁵Better is open rebuke than hidden love.

⁶Vel meint eru vinar sárin, en viðbjóðslegir kossar hatursmannsins.

⁶Faithful are the wounds of a friend; although the kisses of an enemy are profuse.

⁷Saddur maður treður hunangsseim undir fótum, en hungruðum manni þykir allt beiskt sætt.

⁷A full soul loathes a honeycomb; but to a hungry soul, every bitter thing is sweet.

⁸Eins og fugl, sem floginn er burt úr hreiðri sínu, svo er maður, sem flúinn er burt af heimili sínu.

⁸As a bird that wanders from her nest, so is a man who wanders from his home.

⁹Ilmolía og reykelsi gleðja hjartað, en indælli er vinur en ilmandi viður.

⁹Perfume and incense bring joy to the heart; so does earnest counsel from a man’s friend.

¹⁰Yfirgef eigi vin þinn né vin föður þíns og gakk eigi í hús bróður þíns á óheilladegi þínum. Betri er nábúi í nánd en bróðir í fjarlægð.

¹⁰Don’t forsake your friend and your father’s friend. Don’t go to your brother’s house in the day of your disaster: better is a neighbor who is near than a distant brother.

¹¹Vertu vitur, sonur minn, og gleð hjarta mitt, svo að ég geti svarað þeim orði, sem smána mig.

¹¹Be wise, my son, and bring joy to my heart, then I can answer my tormentor.

¹²Vitur maður sér ógæfuna og felur sig, en einfeldningarnir halda áfram og fá að kenna á því.

¹²A prudent man sees danger and takes refuge; but the simple pass on, and suffer for it.

¹³Tak þú skikkjuna af þeim manni, sem hefir gengið í ábyrgð fyrir ókunnugan, tak veð af þeim manni, sem hefir gengið í ábyrgð fyrir útlending.

¹³Take his garment when he puts up collateral for a stranger. Hold it for a wayward woman!

¹⁴Hver sem blessar náunga sinn snemma morguns með hárri raustu, það skal metið við hann sem formæling.

¹⁴He who blesses his neighbor with a loud voice early in the morning, it will be taken as a curse by him.

¹⁵Sífelldur þakleki í rigningatíð og þrasgjörn kona _ er hvað öðru líkt.

¹⁵A continual dropping on a rainy day and a contentious wife are alike:

¹⁶Sá er hana stöðvaði, gæti stöðvað vindinn og haldið olíu í hægri hendi sinni.

¹⁶restraining her is like restraining the wind, or like grasping oil in his right hand.

¹⁷Járn brýnir járn, og maður brýnir mann.

¹⁷Iron sharpens iron; so a man sharpens his friend’s countenance.

¹⁸Sá sem gætir fíkjutrés, mun eta ávöxt þess, og sá sem þjónar húsbónda sínum með virktum, mun heiður hljóta.

¹⁸Whoever tends the fig tree shall eat its fruit. He who looks after his master shall be honored.

¹⁹Eins og andlit horfir við andliti í vatni, svo er hjarta eins manns gagnvart öðrum.

¹⁹As water reflects a face, so a man’s heart reflects the man.

²⁰Dánarheimar og undirdjúpin eru óseðjandi, svo eru og augu mannsins óseðjandi.

²⁰ Sheol Sheol is the place of the dead. and Abaddon are never satisfied; and a man’s eyes are never satisfied.

²¹Deiglan er fyrir silfrið og bræðsluofninn fyrir gullið, og maðurinn er dæmdur eftir orðstír hans.

²¹The crucible is for silver, and the furnace for gold; but man is refined by his praise.

²²Þótt þú steyttir afglapann í mortéli með stauti innan um grjón, þá mundi fíflska hans ekki við hann skilja.

²²Though you grind a fool in a mortar with a pestle along with grain, yet his foolishness will not be removed from him.

²³Haf nákvæmar gætur á útliti sauða þinna og veit hjörðunum athygli þína.

²³Know well the state of your flocks, and pay attention to your herds:

²⁴Því að auður varir ekki eilíflega, né heldur kóróna frá kyni til kyns.

²⁴for riches are not forever, nor does even the crown endure to all generations.

²⁵Sé heyið komið undan og grængresi komið í ljós, og hafi jurtir fjallanna verið hirtar,

²⁵The hay is removed, and the new growth appears, the grasses of the hills are gathered in.

²⁶þá átt þú lömb þér til klæðnaðar og geithafra til þess að kaupa fyrir akurog nóga geitamjólk þér til fæðslu, til fæðslu heimili þínu, og til viðurlífis þernum þínum.

²⁶The lambs are for your clothing, and the goats are the price of a field.

²⁷og nóga geitamjólk þér til fæðslu, til fæðslu heimili þínu, og til viðurlífis þernum þínum.

²⁷There will be plenty of goats’ milk for your food, for your family’s food, and for the nourishment of your servant girls.