¹Lofa þú Drottin, sála mín! Drottinn, Guð minn, þú ert harla mikill. Þú ert klæddur hátign og vegsemd.

¹Bless Yahweh, my soul. Yahweh, my God, you are very great. You are clothed with honor and majesty.

²Þú hylur þig ljósi eins og skikkju, þenur himininn út eins og tjalddúk.

²He covers himself with light as with a garment. He stretches out the heavens like a curtain.

³Þú hvelfir hásal þinn í vötnunum, gjörir ský að vagni þínum, og ferð um á vængjum vindarins.

³He lays the beams of his rooms in the waters. He makes the clouds his chariot. He walks on the wings of the wind.

⁴Þú gjörir vindana að sendiboðum þínum, bálandi eld að þjónum þínum.

⁴He makes his messengers or, angels winds; his servants flames of fire.

⁵Þú grundvallar jörðina á undirstöðum hennar, svo að hún haggast eigi um aldur og ævi.

⁵He laid the foundations of the earth, that it should not be moved forever.

⁶Hafflóðið huldi hana sem klæði, vötnin náðu upp yfir fjöllin,

⁶You covered it with the deep as with a cloak. The waters stood above the mountains.

⁷en fyrir þinni ógnun flýðu þau, fyrir þrumurödd þinni hörfuðu þau undan með skelfingu.

⁷At your rebuke they fled. At the voice of your thunder they hurried away.

⁸Þau gengu yfir fjöllin, steyptust niður í dalina, þangað sem þú hafðir búið þeim stað.

⁸The mountains rose, the valleys sank down, to the place which you had assigned to them.

⁹Þú settir takmörk, sem þau mega ekki fara yfir, þau skulu ekki hylja jörðina framar.

⁹You have set a boundary that they may not pass over; that they don’t turn again to cover the earth.

¹⁰Þú sendir lindir í dalina, þær renna milli fjallanna,

¹⁰He sends forth springs into the valleys. They run among the mountains.

¹¹þær svala öllum dýrum merkurinnar, villiasnarnir slökkva þorsta sinn.

¹¹They give drink to every animal of the field. The wild donkeys quench their thirst.

¹²Yfir þeim byggja fuglar himins, láta kvak sitt heyrast milli greinanna.

¹²The birds of the sky nest by them. They sing among the branches.

¹³Þú vökvar fjöllin frá hásal þínum, jörðin mettast af ávexti verka þinna.

¹³He waters the mountains from his rooms. The earth is filled with the fruit of your works.

¹⁴Þú lætur gras spretta handa fénaðinum og jurtir, sem maðurinn ræktar, til þess að framleiða brauð af jörðinni

¹⁴He causes the grass to grow for the livestock, and plants for man to cultivate, that he may bring forth food out of the earth:

¹⁵og vín, sem gleður hjarta mannsins, olíu, sem gjörir andlitið gljáandi, og brauð, sem hressir hjarta mannsins.

¹⁵wine that makes glad the heart of man, oil to make his face to shine, and bread that strengthens man’s heart.

¹⁶Tré Drottins mettast, sedrustrén á Líbanon, er hann hefir gróðursett

¹⁶Yahweh’s trees are well watered, the cedars of Lebanon, which he has planted;

¹⁷þar sem fuglarnir byggja hreiður, storkarnir, er hafa kýprestrén að húsi.

¹⁷where the birds make their nests. The stork makes its home in the fir trees.

¹⁸Hin háu fjöll eru handa steingeitunum, klettarnir eru hæli fyrir stökkhérana.

¹⁸The high mountains are for the wild goats. The rocks are a refuge for the rock badgers.

¹⁹Þú gjörðir tunglið til þess að ákvarða tíðirnar, sólin veit, hvar hún á að ganga til viðar.

¹⁹He appointed the moon for seasons. The sun knows when to set.

²⁰Þegar þú gjörir myrkur, verður nótt, og þá fara öll skógardýrin á kreik.

²⁰You make darkness, and it is night, in which all the animals of the forest prowl.

²¹Ljónin öskra eftir bráð og heimta æti sitt af Guði.

²¹The young lions roar after their prey, and seek their food from God.

²²Þegar sól rennur upp, draga þau sig í hlé og leggjast fyrir í fylgsnum sínum,

²²The sun rises, and they steal away, and lay down in their dens.

²³en þá fer maðurinn út til starfa sinna, til vinnu sinnar fram á kveld.

²³Man goes forth to his work, to his labor until the evening.

²⁴Hversu mörg eru verk þín, Drottinn, þú gjörðir þau öll með speki, jörðin er full af því, er þú hefir skapað.

²⁴Yahweh, how many are your works! In wisdom have you made them all. The earth is full of your riches.

²⁵Þar er hafið, mikið og vítt á alla vegu, þar er óteljandi grúi, smá dýr og stór.

²⁵There is the sea, great and wide, in which are innumerable living things, both small and large animals.

²⁶Þar fara skipin um og Levjatan, er þú hefir skapað til þess að leika sér þar.

²⁶There the ships go, and leviathan, whom you formed to play there.

²⁷Öll vona þau á þig, að þú gefir þeim fæðu þeirra á réttum tíma.

²⁷These all wait for you, that you may give them their food in due season.

²⁸Þú gefur þeim, og þau tína, þú lýkur upp hendi þinni, og þau mettast gæðum.

²⁸You give to them; they gather. You open your hand; they are satisfied with good.

²⁹Þú byrgir auglit þitt, þá skelfast þau, þú tekur aftur anda þeirra, þá andast þau og hverfa aftur til moldarinnar.

²⁹You hide your face: they are troubled; you take away their breath: they die, and return to the dust.

³⁰Þú sendir út anda þinn, þá verða þau til, og þú endurnýjar ásjónu jarðar.

³⁰You send forth your Spirit: they are created. You renew the face of the ground.

³¹Dýrð Drottins vari að eilífu, Drottinn gleðjist yfir verkum sínum,

³¹Let the glory of Yahweh endure forever. Let Yahweh rejoice in his works.

³²hann sem lítur til jarðar, svo að hún nötrar, sem snertir við fjöllunum, svo að úr þeim rýkur.

³²He looks at the earth, and it trembles. He touches the mountains, and they smoke.

³³Ég vil ljóða um Drottin meðan lifi, lofsyngja Guði mínum meðan ég er til.

³³I will sing to Yahweh as long as I live. I will sing praise to my God while I have any being.

³⁴Ó að mál mitt mætti falla honum í geð! Ég gleðst yfir Drottni.Ó að syndarar mættu hverfa af jörðunni og óguðlegir eigi vera til framar. Vegsama þú Drottin, sála mín. Halelúja.

³⁴Let your meditation be sweet to him. I will rejoice in Yahweh.

³⁵Ó að syndarar mættu hverfa af jörðunni og óguðlegir eigi vera til framar. Vegsama þú Drottin, sála mín. Halelúja.

³⁵Let sinners be consumed out of the earth. Let the wicked be no more. Bless Yahweh, my soul. Praise Yah!