¹Asafs-maskíl. Hví hefir þú, Guð, hafnað oss að fullu, hví rýkur reiði þín gegn gæsluhjörð þinni?

¹God, why have you rejected us forever? Why does your anger smolder against the sheep of your pasture?

²Haf í minni söfnuð þinn, er þú aflaðir forðum og leystir til þess að vera kynkvísl óðals þíns, haf í minni Síonfjall, þar sem þú hefir tekið þér bústað.

²Remember your congregation, which you purchased of old, which you have redeemed to be the tribe of your inheritance; Mount Zion, in which you have lived.

³Bein þú skrefum þínum til hinna endalausu rústa: Öllu hafa óvinirnir spillt í helgidóminum!

³Lift up your feet to the perpetual ruins, all the evil that the enemy has done in the sanctuary.

⁴Fjandmenn þínir grenjuðu inni á samkomustað þínum, reistu upp hermerki sín.

⁴Your adversaries have roared in the midst of your assembly. They have set up their standards as signs.

⁵Eins og menn sem reiða hátt axir í þykkum skógi,

⁵They behaved like men wielding axes, cutting through a thicket of trees.

⁶höggva þeir allan útskurð, mölva með exi og hamri.

⁷Þeir hafa lagt eld í helgidóm þinn, vanhelgað bústað nafns þíns til grunna.

⁷They have burned your sanctuary to the ground. They have profaned the dwelling place of your Name.

⁸Þeir hugsuðu með sjálfum sér: ,,Vér skulum tortíma þeim öllum.`` Þeir brenndu öll samkomuhús Guðs í landinu.

⁸They said in their heart, “We will crush them completely.” They have burned up all the places in the land where God was worshiped.

⁹Vér sjáum eigi merki vor, þar er enginn spámaður framar, og enginn er hjá oss sem veit hve lengi.

⁹We see no miraculous signs. There is no longer any prophet, neither is there among us anyone who knows how long.

¹⁰Hversu lengi, ó Guð, á fjandmaðurinn að hæða, á óvinurinn að spotta nafn þitt um aldur?

¹⁰How long, God, shall the adversary reproach? Shall the enemy blaspheme your name forever?

¹¹Hví dregur þú að þér hönd þína, hví geymir þú hægri hönd þína í barmi þér?

¹¹Why do you draw back your hand, even your right hand? Take it out of your pocket and consume them!

¹²Og þó er Guð konungur minn frá fornum tíðum, sá er framkvæmir hjálpræðisverk á jörðu.

¹²Yet God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.

¹³Þú klaufst hafið með mætti þínum, þú braust sundur höfuð drekans á vatninu,

¹³You divided the sea by your strength. You broke the heads of the sea monsters in the waters.

¹⁴þú molaðir sundur hausa Levjatans, gafst hann dýrum eyðimerkurinnar að æti.

¹⁴You broke the heads of Leviathan in pieces. You gave him as food to people and desert creatures.

¹⁵Þú lést lindir og læki spretta upp, þú þurrkaðir upp sírennandi ár.

¹⁵You opened up spring and stream. You dried up mighty rivers.

¹⁶Þinn er dagurinn og þín er nóttin, þú gjörðir ljós og sól.

¹⁶The day is yours, the night is also yours. You have prepared the light and the sun.

¹⁷Þú settir öll takmörk jarðarinnar, sumar og vetur hefir þú gjört.

¹⁷You have set all the boundaries of the earth. You have made summer and winter.

¹⁸Minnst þess, Drottinn, að óvinurinn lastmælir, og heimskur lýður smánar nafn þitt.

¹⁸Remember this, that the enemy has mocked you, Yahweh. Foolish people have blasphemed your name.

¹⁹Ofursel eigi villidýrunum sál turtildúfu þinnar, gleym eigi um aldur lífi þinna hrjáðu.

¹⁹Don’t deliver the soul of your dove to wild beasts. Don’t forget the life of your poor forever.

²⁰Gef gætur að sáttmála þínum, því að skúmaskot landsins eru full af bælum ofríkisins.

²⁰Honor your covenant, for haunts of violence fill the dark places of the earth.

²¹Lát eigi þann er kúgun sætir, snúa aftur með svívirðing, lát hina hrjáðu og snauðu lofa nafn þitt.

²¹Don’t let the oppressed return ashamed. Let the poor and needy praise your name.

²²Rís upp, Guð, berst fyrir málefni þínu, minnst þú háðungar þeirrar, er þú sætir af heimskingjum daginn á enda.Gleym eigi hrópi fjenda þinna, glaumkæti andstæðinga þinna, þeirri er sífellt stígur upp.

²²Arise, God! Plead your own cause. Remember how the foolish man mocks you all day.

²³Gleym eigi hrópi fjenda þinna, glaumkæti andstæðinga þinna, þeirri er sífellt stígur upp.

²³Don’t forget the voice of your adversaries. The tumult of those who rise up against you ascends continually.