¹Elihu riprese a parlare e disse:

¹ الیهو به کلام خود ادامه داده گفت:

²"O voi savi, ascoltate le mie parole! Voi che siete intelligenti, prestatemi orecchio!

² ای مردان دانا، به سخنان من گوش بدهید و ای عاقلان بشنوید!

³Poiché l’orecchio giudica dei discorsi, come il palato assapora le vivande.

³ همان‌طور که زبان مزهٔ غذای خوب را می‌فهمد، گوش هم سخنان خوب را تشخیص می‌دهد.

⁴Scegliamo quello ch’è giusto, riconosciamo fra noi quello ch’è buono.

⁴ پس ما باید چیزهای درست خوب را اختیار نماییم.

⁵Giobbe ha detto: "Sono giusto, ma Dio mi nega giustizia;

⁵ ایّوب ادّعا کرد: «من بی‌گناه هستم و خدا مرا از حق من محروم کرده است.

⁶ho ragione, e passo da bugiardo; la mia ferita è incurabile, e sono senza peccato".

⁶ با وجود اینکه تقصیری ندارم، دروغگو ‌شمرده می‌شوم. هرچند خطایی از من سر نزده، ولی زخمهای علاج ناپذیر در بدن خود دارم.»

⁷Dov’è l’uomo che al par di Giobbe tracanni gli empi scherni come l’acqua,

⁷ آیا کسی را دیده‌اید که مثل ایّوب حرفهای مسخره بزند؟

⁸cammini in compagnia de’ malfattori, e vada assieme con gli scellerati?

⁸ او همنشین مردم شریر است و با اشخاص گناهکار سر و کار دارد.

⁹Poiché ha detto: "Non giova nulla all’uomo l’avere il suo diletto in Dio".

⁹ او می‌گوید: «چه فایده که انسان دنبال رضای خدا باشد؟»

¹⁰Ascoltatemi dunque, o uomini di senno! Lungi da Dio il male, lungi dall’Onnipotente l’iniquità!

¹⁰ ای کسانی‌که دارای عقل و شعور هستید، سخنان مرا بشنوید. خدا هرگز ظلم و بدی نمی‌کند.

¹¹Poich’egli rende all’uomo secondo le sue opere, e fa trovare a ognuno il salario della sua condotta.

¹¹ او هرکسی را مطابق کارهایش مکافات می‌دهد و به طوری که سزاوار است، مجازات می‌کند.

¹²No, di certo Iddio non commette ingiustizie! l’Onnipotente non perverte il diritto.

¹² خدای قادر مطلق بدی را نمی‌پسندد و بی‌عدالتی نمی‌کند.

¹³Chi gli ha dato il governo della terra? Chi ha affidato l’universo alla sua cura?

¹³ اختیار تمام دنیا در دست اوست و با قدرت خود جهان را اداره می‌کند.

¹⁴S’ei non ponesse mente che a sé stesso, se ritirasse a sé il suo spirito e il suo soffio,

¹⁴ اگر خدا اراده کند و روح و نَفَس خود را از انسان پس بگیرد،

¹⁵ogni carne perirebbe d’un tratto, l’uomo ritornerebbe in polvere.

¹⁵ همهٔ انسانها هلاک می‌شوند و به خاک برمی‌گردند.

¹⁶Se tu se’ intelligente, ascolta questo, porgi orecchio alla voce delle mie parole.

¹⁶ اگر شعور داری به آنچه می‌گویم گوش کن.

¹⁷Uno che odiasse la giustizia potrebbe governare? E osi tu condannare il Giusto, il Potente,

¹⁷ آیا کسی‌که از عدالت نفرت دارد، می‌تواند حکمرانی کند؟ آیا می‌خواهی خدای عادل و با عظمت را محکوم کنی؟

¹⁸che chiama i re "uomini da nulla" e i principi: "scellerati"?

¹⁸ خدا پادشاهان و حاکمان را اگر بدکار و شریر باشند محکوم می‌سازد.

¹⁹che non porta rispetto all’apparenza de’ grandi, che non considera il ricco più del povero, perché son tutti opera delle sue mani?

¹⁹ او از فرمانروایان طرفداری نمی‌کند و ثروتمندان را بر فقرا ترجیح نمی‌دهد، زیرا همگی را دست توانای او خلق کرده است.

²⁰In un attimo, essi muoiono; nel cuor della notte, la gente del popolo è scossa e scompare, i potenti son portati via, senza man d’uomo.

²⁰ انسان ناگهان در نیمهٔ شب می‌میرد و خدا در یک لحظه جان او را می‌گیرد و به راحتی قدرتمندترین انسانها را به دیار نیستی می‌فرستد.

²¹Perché Iddio tien gli occhi aperti sulle vie de’ mortali, e vede tutti i lor passi.

²¹ چشمان تیزبین او همهٔ کارهای بشر را می‌بیند و هر قدم او را زیر نظر دارد.

²²Non vi son tenebre, non v’è ombra di morte, ove possa nascondersi chi opera iniquamente.

²² هیچ تاریکی نمی‌تواند اشخاص گناهکار را از نظر خدا پنهان کند.

²³Dio non ha bisogno d’osservare a lungo un uomo per trarlo davanti a lui in giudizio.

²³ لازم نیست خدا برای داوری انسان زمانی را تعیین کند.

²⁴Egli fiacca i potenti, senza inchiesta; e ne stabilisce altri al loro posto;

²⁴ زورمندان را بدون تحقیق از بین می‌برد و دیگران را جانشین آنها می‌سازد.

²⁵poich’egli conosce le loro azioni; li abbatte nella notte, e son fiaccati;

²⁵ زیرا او از تمام کارهایشان آگاه است و شبانگاه آنها را سرنگون می‌کند.

²⁶li colpisce come dei malvagi, in presenza di tutti,

²⁶ آنها را در حضور همهٔ مردم به‌خاطر کارهای بدشان مجازات می‌کند،

²⁷perché si sono sviati da lui e non hanno posto mente ad alcuna delle sue vie;

²⁷ چون آنها از راه خدا منحرف شده و از دستورات او پیروی نمی‌کنند.

²⁸han fatto salire a lui il gemito del povero, ed egli ha dato ascolto al gemito degli infelici.

²⁸ آنها چنان ظلمی در حق مردم مسکین و فقیر نمودند که خدا فریاد نالهٔ آنها را شنید.

²⁹Quando Iddio dà requie chi lo condannerà? Chi potrà contemplarlo quando nasconde il suo volto a una nazione ovvero a un individuo,

²⁹ اگر خدا نخواهد به کمک آنها برسد، چه کسی می‌تواند از او ایراد بگیرد؟ اگر او روی خود را بپوشاند، چه کسی یا قومی می‌تواند او را ببیند؟

³⁰per impedire all’empio di regnare, per allontanar dal popolo le insidie?

³⁰ ملّتها هیچ‌کاری نمی‌توانند بکنند که بی‌خدایان بر آنها حکومت کنند.

³¹Quell’empio ha egli detto a Dio: "Io porto la mia pena, non farò più il male,

³¹ ایّوب، تو باید به گناهان خود در حضور خدا اعتراف نمایی و قول بدهی که دیگر گناه نکنی.

³²mostrami tu quel che non so vedere; se ho agito perversamente, non lo farò più"?

³² از خدا بخواه که گناهانت را به تو نشان بدهد و باید از کارهای بدی که کرده‌ای، دست بکشی.

³³Dovrà forse Iddio render la giustizia a modo tuo, che tu lo critichi? Ti dirà forse: "Scegli tu, non io, quello che sai, dillo"?

³³ تو با کارهای خدا مخالفت می‌‌کنی و بازهم انتظار داری که او آنچه را که می‌خواهی برایت انجام بدهد. حالا خودت تصمیم بگیر نه من، و بگو که چه فکر می‌کنی.

³⁴La gente assennata e ogni uomo savio che m’ascolta, mi diranno:

³⁴ کسی‌که عاقل است و شعور دارد و حرف مرا می‌شنود، تصدیق می‌کند

³⁵"Giobbe parla senza giudizio, le sue parole sono senza intendimento".

³⁵ که حرفهای تو همه احمقانه و بی‌معنی هستند.

³⁶Ebbene, sia Giobbe provato sino alla fine! poiché le sue risposte son quelle degli iniqui,

³⁶ تو مانند اشخاص شریر حرف می‌زنی و باید جزا ببینی. تو با نافرمانی خود بر گناهانت می‌افزایی و در حضور همگی به خدا اهانت می‌کنی.

³⁷poiché aggiunge al peccato suo la ribellione, batte le mani in mezzo a noi, e moltiplica le sue parole contro Dio".

³⁷ تو با نافرمانی خود بر گناهانت می‌افزایی و در حضور همگی به خدا اهانت می‌کنی.