¹Poi Elihu seguitando disse:

¹ صبور باش و قدری بیشتر گوش بده که از طرف خدا چه می‌گویم.

²"Aspetta un po’, io t’istruirò; perché c’è da dire ancora a pro di Dio.

² معلومات خود را به کار می‌گیرم تا نشان بدهم که خالق من، خدا عادل است.

³Io trarrò la mia scienza da lontano e renderò giustizia a colui che m’ha fatto.

³ من که در برابر تو ایستاده‌ام دروغ نمی‌گویم و دانش من کامل است.

⁴Per certo, le mie parole non son bugiarde; ti sta dinanzi un uomo dotato di perfetta scienza.

⁴ خدا در واقع با عظمت و داناست و کسی را ذلیل و خوار نمی‌شمارد.

⁵Ecco, Iddio è potente, ma non disdegna nessuno; è potente per la forza dell’intelletto suo.

⁵ اشخاص شریر را زنده نمی‌گذارد و به داد مردم مظلوم می‌رسد.

⁶Ei non lascia viver l’empio, e fa ragione ai miseri.

⁶ به مردمان نیک توجّه دارد و آنها را به تخت پادشاهی می‌نشاند و تا به ابد سرفراز می‌سازد.

⁷Non storna lo sguardo suo dai giusti, ma li pone coi re sul trono, ve li fa sedere per sempre, e così li esalta

⁷ امّا اگر با زنجیرها بسته شوند و به‌خاطر آنچه که انجام داده‌اند به مصیبتی گرفتار شوند،

⁸Se gli uomini son talora stretti da catene se son presi nei legami dell’afflizione,

⁸ خدا خطاها و گناهشان را که از روی غرور مرتکب شده‌اند، به رخ آنها می‌کشد.

⁹Dio fa lor conoscere la lor condotta, le loro trasgressioni, giacché si sono insuperbiti;

⁹ گوشهایشان را باز می‌کند تا دستورات او را بشنوند و از کارهای خطا دست بکشند.

¹⁰egli apre così i loro orecchi a’ suoi ammonimenti, e li esorta ad abbandonare il male.

¹⁰ هرگاه سخنان او را شنیده، از او اطاعت کنند، در تمام عمر خود سعادتمند و خوشحال خواهند شد.

¹¹Se l’ascoltano, se si sottomettono, finiscono i loro giorni nel benessere, e gli anni loro nella gioia;

¹¹ امّا اگر نافرمانی کنند، با شمشیر کشته می‌شوند و در نادانی خواهند مرد.

¹²ma, se non l’ascoltano, periscon trafitti da’ suoi dardi, muoiono per mancanza d’intendimento.

¹² آنانی که بی‌خدا می‌باشند، همیشه خشمگین هستند و حتّی در وقت هلاکت هم از خدا کمک نمی‌طلبند.

¹³Gli empi di cuore s’abbandonano alla collera, non implorano Iddio quand’ei gl’incatena;

¹³ در جوانی می‌میرند و عمرشان با ننگ و رسوایی به پایان می‌رسد.

¹⁴così muoiono nel fior degli anni, e la lor vita finisce come quella dei dissoluti;

¹⁴ امّا خدا رنجدیدگان را از سختی و زحمت نجات می‌دهد و در حقیقت وقتی‌که رنج می‌بینند، گوشهایشان را باز می‌کنند.

¹⁵ma Dio libera l’afflitto mediante l’afflizione, e gli apre gli orecchi mediante la sventura.

¹⁵ خدا تو را از رنج و مصیبت می‌رهاند و به جایی می‌آورد که خوشبخت و آرام باشی و سفرهٔ تو را با نعمات خود پُر می‌کند.

¹⁶Te pure ei vuol trarre dalle fauci della distretta, al largo, dove non è più angustia, e coprir la tua mensa tranquilla di cibi succulenti.

¹⁶ امّا اکنون به‌خاطر شرارت خود سزاوار مجازات هستی.

¹⁷Ma, se giudichi le vie di Dio come fan gli empi, il giudizio e la sentenza di lui ti piomberanno addosso.

¹⁷ پس احتیاط کن، مبادا کسی تو را با رشوه و ثروت از راه راست منحرف سازد.

¹⁸Bada che la collera non ti trasporti alla bestemmia, e la grandezza del riscatto non t’induca a fuorviare!

¹⁸ ناله و فریاد تو سودی ندارد و با قدرت خود نمی‌توانی از مصیبت رهایی یابی.

¹⁹Farebbe egli caso delle tue ricchezze? Non han valore per lui, né l’oro, né tutta la possanza dell’opulenza.

¹⁹ در آرزوی فرا رسیدن شب نباش، چرا که شب وقت هلاکت ملّتهاست.

²⁰Non anelare a quella notte che porta via i popoli dal luogo loro.

²⁰ به راه گناه مرو، زیرا به‌خاطر گناه بود که تو به این مصیبتها گرفتار شدی.

²¹Guardati bene dal volgerti all’iniquità, tu che sembri preferirla all’afflizione.

²¹ به یادآور که قدرت خدا چقدر عظیم است؛ او معلّمی است که همتا ندارد.

²²Vedi, Iddio è eccelso nella sua potenza; chi può insegnare come lui?

²² چه کسی می‌تواند به او بگوید که چه کند و یا او را متّهم به بی‌عدالتی نماید؟

²³Chi gli prescrive la via da seguire? Chi osa dirgli: "Tu hai fatto male?"

²³ مردم همیشه کارهای خدا را ستایش کرده‌اند، تو هم باید او را به‌خاطر کارهایش ستایش کنی.

²⁴Pensa piuttosto a magnificar le sue opere; gli uomini le celebrano nei loro canti,

²⁴ همهٔ مردم کارهای او را دیده‌اند و از دور مشاهده کرده‌اند.

²⁵tutti le ammirano, il mortale le contempla da lungi.

²⁵ ما نمی‌توانیم عظمت خدا را بکلّی درک کنیم و به ازلی بودن او پی ببریم.

²⁶Sì, Iddio è grande e noi non lo possiam conoscere; incalcolabile è il numero degli anni suoi.

²⁶ او آب را به صورت بخار به هوا می‌فرستد و از آن قطرات باران را می‌سازد.

²⁷Egli attrae a sé le gocciole dell’acqua; dai vapori ch’egli ha formato stilla la pioggia.

²⁷ بعد ابرها باران را به فراوانی برای انسان می‌ریزند.

²⁸Le nubi la spandono, la rovesciano sulla folla de’ mortali.

²⁸ کسی نمی‌داند که ابرها چگونه در آسمان حرکت می‌کنند و غرّش رعد از آسمان خدا چگونه برمی‌خیزد!

²⁹E chi può capire lo spiegamento delle nubi, i fragori che scoppiano nel suo padiglione?

²⁹ می‌بینید که چگونه آسمان را با برق روشن می‌سازد، امّا اعماق دریا همچنان تاریک می‌ماند.

³⁰Ecco, ora egli spiega intorno a sé la sua luce, or prende per coperta le profondità del mare.

³⁰ خدا روزیِ مردم را آماده کرده، به فراوانی به آنها می‌دهد.

³¹Per tal modo punisce i popoli, e dà loro del cibo in abbondanza.

³¹ برق را با دستهای خود می‌گیرد و به هدف می‌زند. رعد، فرا رسیدن توفان را اعلام می‌کند و حیوانات هم از آمدن آن باخبر می‌شوند.

³²S’empie di fulmini le mani, e li lancia contro gli avversari.

³² رعد، فرا رسیدن توفان را اعلام می‌کند و حیوانات هم از آمدن آن باخبر می‌شوند.

³³Il rombo del tuono annunzia ch’ei viene, gli animali lo presenton vicino.