¹A tale spettacolo il cuor mi trema e balza fuor del suo luogo.

¹ از این سبب دل من به لرزه می‌آید و بشدّت تکان می‌خورد.

²Udite, udite il fragore della sua voce, il rombo che esce dalla sua bocca!

² غرّش صدای خدا را بشنوید و به زمزمه‌ای که از دهان او خارج می‌شود گوش بدهید.

³Egli lo lancia sotto tutti i cieli e il suo lampo guizza fino ai lembi della terra.

³ او برق را به سراسر آسمان می‌فرستد و هر گوشهٔ زمین را روشن می‌کند.

⁴Dopo il lampo, una voce rugge; egli tuona con la sua voce maestosa; e quando s’ode la voce, il fulmine non e già più nella sua mano.

⁴ بعد غرّش صدای او همچون آواز با هیبت رعد به گوش می‌رسد و با صدای او تیرهای برق پیاپی رها می‌شوند.

⁵Iddio tuona con la sua voce maravigliosamente; grandi cose egli fa che noi non intendiamo.

⁵ به فرمان خدا کارهای عجیبی رخ می‌دهد که عقل ما از درک آنها عاجز است.

⁶Dice alla neve: "Cadi sulla terra!" lo dice al nembo della pioggia, al nembo delle piogge torrenziali.

⁶ به برف امر می‌کند که بر زمین ببارد و وقتی‌که بارش باران بر زمین شروع می‌شود،

⁷Rende inerte ogni mano d’uomo, onde tutti i mortali, che son opera sua, imparino a conoscerlo.

⁷ مردم دست از کار می‌کشند و متوجّه قدرت او می‌شوند.

⁸Le bestie selvagge vanno nel covo, e stan ritirate entro le tane.

⁸ حیوانات وحشی به بیشهٔ خود می‌شتابند و در آنجا پناه می‌برند.

⁹Dai recessi del sud viene l’uragano, dagli aquiloni il freddo.

⁹ توفان از جنوب می‌آید و باد سرد از شمال.

¹⁰Al soffio di Dio si forma il ghiaccio e si contrae la distesa dell’acque.

¹⁰ خدا بر آب دریاهای وسیع می‌دمد و آن را منجمد می‌سازد.

¹¹Egli carica pure le nubi d’umidità, disperde lontano le nuvole che portano i suoi lampi

¹¹ ابرها را از رطوبت پُر می‌کند و برق خود را به وسیلهٔ آنها به هر سو می‌فرستد.

¹²ed esse, da lui guidate, vanno vagando nei lor giri per eseguir quanto ei loro comanda sopra la faccia di tutta la terra;

¹² به فرمان او به همه‌جا حرکت می‌کنند و آنچه را که خدا اراده می‌فرماید، بجا می‌آورند.

¹³e le manda o come flagello, o come beneficio alla sua terra, o come prova della sua bontà.

¹³ او باران را برای مجازات مردم، یا به عنوان رحمت برای انسان و آبیاری زمین می‌فرستد.

¹⁴Porgi l’orecchio a questo, o Giobbe; fermati, e considera le maraviglie di Dio!

¹⁴ لحظه‌ای صبر کن و گوش بده و لحظه‌ای دربارهٔ کارهای عجیب خدا تأمل کن.

¹⁵Sai tu come Iddio le diriga e faccia guizzare il lampo dalle sue nubi?

¹⁵ آیا می‌دانی که خدا چگونه ارادهٔ خود را عملی می‌سازد و برق را در بین ابرها تولید می‌کند؟

¹⁶Conosci tu l’equilibrio delle nuvole, le maraviglie di colui la cui scienza è perfetta?

¹⁶ آیا می‌دانی که چطور ابرها در هوا معلّق می‌مانند؟ اینها همه کارهای شگفت‌آور خدایی است که در دانش و حکمت کامل است.

¹⁷Sai tu come mai gli abiti tuoi sono caldi quando la terra s’assopisce sotto il soffio dello scirocco?

¹⁷ وقتی زمین در اثر باد جنوب داغ می‌شود و لباسهایت از گرمی به تنت می‌چسبند،

¹⁸Puoi tu, come lui, distendere i cieli e farli solidi come uno specchio di metallo?

¹⁸ آیا می‌توانی خدا را کمک کنی که آسمان را گسترش بدهد و آن را مثل آهن صیقل داده شده، سخت بگرداند؟

¹⁹Insegnaci tu che dirgli!… Nelle tenebre nostre, noi non abbiam parole.

¹⁹ به ما یاد بده که به او چه بگوییم، زیرا فکر ما نارساست و نمی‌دانیم که چگونه با او صحبت کنیم.

²⁰Gli si annunzierà forse ch’io voglio parlare? Ma chi mai può bramare d’essere inghiottito?

²⁰ من جرأت آن را ندارم که با خدا حرف بزنم، زیرا می‌ترسم که کشته شوم.

²¹Nessuno può fissare il sole che sfolgora ne’ cieli quando v’è passato il vento a renderli tersi.

²¹ همان‌طور که نمی‌توانیم در آسمان صاف و بی‌ابر، به نور خورشید نگاه کنیم،

²²Dal settentrione viene l’oro; ma Dio è circondato da una maestà terribile;

²² همچنین نیز نمی‌توانیم به جلال با هیبت خدا، که با شکوه تمام بر ما می‌درخشد، خیره شویم.

²³l’Onnipotente noi non lo possiam scoprire. Egli è grande in forza, in equità, in perfetta giustizia; egli non opprime alcuno.

²³ خدای قادر مطلق آن‌قدر با عظمت است که ما حتّی نمی‌توانیم تصوّر کنیم. او در قدرت و عدالت بزرگ است و نسبت به همه از روی انصاف رفتار می‌کند و بر کسی ظلم نمی‌کند. بنابراین همهٔ انسانها از او می‌ترسند و او به کسانی‌که ادّعای حکمت می‌کنند، توجّهی ندارد.

²⁴Perciò gli uomini lo temono; ei non degna d’uno sguardo chi si presume savio".

²⁴ بنابراین همهٔ انسانها از او می‌ترسند و او به کسانی‌که ادّعای حکمت می‌کنند، توجّهی ندارد.