¹Sai tu quando le capre selvagge delle rocce figliano? Hai tu osservato quando le cerve partoriscono?

¹ «آیا می‌دانی که بُز کوهی چه وقت می‌زاید؟ آیا وضع حمل آهو را مشاهده کرده‌ای؟

²Conti tu i mesi della lor pregnanza e sai tu il momento in cui debbono sgravarsi?

² آیا مدّت حاملگی و زمان زاییدن او را می‌دانی؟

³S’accosciano, fanno i lor piccini, e son tosto liberate dalle loro doglie;

³ بچّه‌هایش در صحرا بزرگ و قوی می‌شوند، بعد از پدر و مادر جدا شده، دیگر برنمی‌گردند.

⁴i lor piccini si fanno forti, crescono all’aperto, se ne vanno, e non tornan più alle madri.

⁴ چه کسی به الاغ وحشی آزادی داد و آن را رها کرد؟

⁵Chi manda libero l’onàgro, e chi scioglie i legami all’asino salvatico,

⁵ من بیابان را خانه‌اش و شوره زارها را مسکنش ساختم.

⁶al quale ho dato per dimora il deserto, e la terra salata per abitazione?

⁶ شور و غوغای شهر را دوست ندارد و صدای چوپان به گوشش نمی‌رسد.

⁷Egli si beffa del frastuono della città, e non ode grida di padrone.

⁷ دامنهٔ کوهها چراگاه آن است و آنجا در جستجوی علف می‌باشد.

⁸Batte le montagne della sua pastura, e va in traccia d’ogni filo di verde.

⁸ آیا گاو وحشی می‌خواهد تو را خدمت کند؟ آیا در کنار آخور تو می‌خوابد؟

⁹Il bufalo vorrà egli servirti o passar la notte presso alla tua mangiatoia?

⁹ آیا می‌توانی آن گاو را با ریسمان ببندی تا زمینت را شخم بزند؟

¹⁰Legherai tu il bufalo con una corda perché faccia il solco? erpicherà egli le valli dietro a te?

¹⁰ آیا به قوّت زیادش اعتماد داری که کارهایت را به او بسپاری؟

¹¹Ti fiderai di lui perché la sua forza è grande? Lascerai a lui il tuo lavoro?

¹¹ آیا باور می‌‌کنی که اگر او را بفرستی محصولت را می‌آورد و در خرمنگاه جمع می‌کند؟

¹²Conterai su lui perché ti porti a casa la raccolta e ti ammonti il grano sull’aia?

¹² شترمرغ با غرور بال می‌زند، امّا پر و بال آن طوری نیست که بتواند پرواز کند.

¹³Lo struzzo batte allegramente l’ali; ma le penne e le piume di lui son esse pietose?

¹³ شترمرغ به روی زمین تخم می‌گذارد، تا خاک آن را گرم نگه دارد.

¹⁴No, poich’egli abbandona sulla terra le proprie uova e le lascia scaldar sopra la sabbia.

¹⁴ غافل از اینکه ممکن است کسی آن را زیر پا له کند یا حیوانی وحشی آن را پایمال کند.

¹⁵Egli dimentica che un piede le potrà schiacciare, e che le bestie dei campi le potran calpestare.

¹⁵ با جوجه‌های خود با چنان خشونتی رفتار می‌کند که گویی مال خودش نیستند و به زحمتی که کشیده بی‌تفاوت است و اگر جوجه‌هایش بمیرند، اعتنا نمی‌کند.

¹⁶Tratta duramente i suoi piccini, quasi non fosser suoi; la sua fatica sarà vana, ma ciò non lo turba,

¹⁶ زیرا خدا به او شعور نداده و او را از عقل محروم کرده است.

¹⁷ché Iddio l’ha privato di sapienza, e non gli ha impartito intelligenza.

¹⁷ امّا هرگاه بالهای خود را باز کند و بدود، هیچ اسب و سوارکاری به او نمی‌رسد.

¹⁸Ma quando si leva e piglia lo slancio, si beffa del cavallo e di chi lo cavalca.

¹⁸ آیا این تو بودی که اسب را قدرتمند ساختی؟ و به آن یال دادی؟

¹⁹Sei tu che dài al cavallo il coraggio? che gli vesti il collo d’una fremente criniera?

¹⁹ آیا تو او را وادار می‌سازی که مثل ملخ جست و خیز کند و شیههٔ ترسناک بکشد؟

²⁰Sei tu che lo fai saltar come la locusta? Il fiero suo nitrito incute spavento.

²⁰ می‌بینی که چگونه با غرور سُم خود را بر زمین می‌کوبد و از نیروی خود لذّت می‌برد و به جنگ می‌رود.

²¹Raspa la terra nella valle ed esulta della sua forza; si slancia incontro alle armi.

²¹ ترس در دلش راه ندارد و بدون هراس با شمشیر مقابله می‌کند.

²²Della paura si ride, non trema, non indietreggia davanti alla spada.

²² از سر و صدای اسلحه و برق نیزه و گُرز نمی‌ترسد.

²³Gli risuona addosso il turcasso, la folgorante lancia e il dardo.

²³ با شنیدن صدای نعرهٔ جنگ، دیگر آرام نمی‌گیرد و با خشم و هیجان به میدان جنگ می‌تازد.

²⁴Con fremente furia divora la terra. Non sta più fermo quando suona la tromba.

²⁴ با شنیدن صدای شیپور شیهه می‌کشد و از دور بوی جنگ به مشامش می‌رسد و فریاد و خروش فرماندهان، او را به هیجان می‌آورد.

²⁵Com’ode lo squillo, dice: Aha! e fiuta da lontano la battaglia, la voce tonante dei capi, e il grido di guerra.

²⁵ آیا تو به شاهین آموخته‌ای که چگونه پرواز کند و بالهای خود را به سوی جنوب بگشاید؟

²⁶E’ l’intelligenza tua che allo sparviere fa spiccare il volo e spiegar l’ali verso mezzogiorno?

²⁶ آیا عقاب به فرمان تو آشیانهٔ خود را بر فراز قلّهٔ بلند می‌سازد؟

²⁷E’ forse al tuo comando che l’aquila si leva in alto e fa il suo nido nei luoghi elevati?

²⁷ ببین ‌که چطور بالای صخره‌‌ها خانه می‌سازد و بر سنگهای تیز می‌نشیند.

²⁸Abita nelle rocce e vi pernotta; sta sulla punta delle rupi, sulle vette scoscese;

²⁸ از آنجا شکار خود را زیر نظر می‌گیرد و چشمان تیزبینش، از دور آن را می‌بیند. جایی که لاشه باشد، حاضر می‌شود و جوجه‌هایش خون آن را می‌مکند.

²⁹di là spia la preda, e i suoi occhi miran lontano.

²⁹ جایی که لاشه باشد، حاضر می‌شود و جوجه‌هایش خون آن را می‌مکند.

³⁰I suoi piccini s’abbeveran di sangue, e dove son de’ corpi morti, ivi ella si trova".