¹Per il Capo de’ musici. De’ figliuoli di Core. Salmo. Udite questo, popoli tutti; porgete orecchio, voi tutti gli abitanti del mondo!

¹ ای تمامی مردمان، این را بشنوید! هرکس در هرجایی که هست گوش بدهد،

²Plebei e nobili, ricchi e poveri tutti insieme.

² کوچک و بزرگ، ثروتمند و فقیر.

³La mia bocca proferirà cose savie, e la meditazione del mio cuore sarà piena di senno.

³ افکار من روشن و آشکار است، سخنان من همه از روی حکمت است.

⁴Io presterò l’orecchio alle sentenze, spiegherò a suon di cetra il mio enigma.

⁴ به مَثَلها توجّه می‌کنم و هنگامی‌که چنگ می‌نوازم معنی آنها را بیان می‌کنم.

⁵Perché temerei ne’ giorni dell’avversità quando mi circonda l’iniquità dei miei insidiatori,

⁵ چرا در هنگام خطر و یا وقتی‌که دشمنان مرا محاصره کرده‌اند، بترسم؟

⁶i quali confidano ne’ loro grandi averi e si gloriano della grandezza delle loro ricchezze?

⁶ اینها مردمی هستند که به ثروت خود توکّل دارند و به دارایی خویش افتخار می‌کنند!

⁷Nessuno però può in alcun modo redimere il fratello, né dare a Dio il prezzo del riscatto d’esso.

⁷ هیچ‌کس نمی‌‌تواند تاوان جان خود را بدهد و یا بهای زندگی خود را به خدا بپردازد.

⁸Il riscatto dell’anima dell’uomo è troppo caro e farà mai sempre difetto.

⁸ زیرا ارزش زندگی یک انسان بسیار گرانبهاست و هیچ چیز در مقابل آن کفایت نمی‌کند،

⁹Non può farsi ch’ei continui a vivere in perpetuo e non vegga la fossa.

⁹ تا کسی طعم مرگ را نچشد و تا به ابد زندگی کند.

¹⁰Perché la vedrà. I savi muoiono; periscono del pari il pazzo e lo stolto e lasciano ad altri i loro beni.

¹⁰ همهٔ ما می‌بینیم که حتّی اشخاص عالِم هم می‌میرند، همچنان‌که احمقان و نادانان می‌میرند. همهٔ آنها ثروت خود را برای بازماندگان خود باقی می‌گذارند.

¹¹L’intimo lor pensiero è che le loro case dureranno in eterno e le loro abitazioni d’età in età; dànno i loro nomi alle loro terre.

¹¹ درحالی‌که آنها نام خود را بر املاک خود می‌گذارند، گورشان خانهٔ ابدی آنها می‌گردد و برای همیشه در آن ساکن می‌شوند.

¹²Ma l’uomo ch’è in onore non dura; egli è simile alle bestie che periscono.

¹² جاه و مقام ما را از مرگ نجات نمی‌دهد، بلکه ما نیز خواهیم مرد همچنان‌که یک حیوان می‌میرد.

¹³Questa loro condotta è una follia; eppure i loro successori approvano i lor detti. Sela.

¹³ سرنوشت اشخاصی که به خودشان توکّل دارند چنین است، سرنوشت آنانی که به دارایی خود دلخوش هستند.

¹⁴Son cacciati come pecore nel soggiorno de’ morti; la morte è il loro pastore; ed al mattino gli uomini retti li calpestano. La lor gloria ha da consumarsi nel soggiorno de’ morti, né avrà altra dimora.

¹⁴ آنها مانند گوسفندان محکوم به مرگ هستند و چوپان ایشان مرگ است. نیکوکاران بر آنها پیروز می‌گردند و اجساد آنان بزودی دور از خانه‌هایشان در دنیای مردگان خواهد پوسید.

¹⁵Ma Iddio riscatterà l’anima mia dal potere del soggiorno dei morti, perché mi prenderà con sé. Sela.

¹⁵ امّا خداوند، جان مرا از دنیای مردگان می‌رهاند و نجات می‌دهد.

¹⁶Non temere quand’uno s’arricchisce, quando si accresce la gloria della sua casa.

¹⁶ وقتی کسی دولتمند می‌گردد و به مال و دارایی او افزوده می‌گردد، شما آشفته نگردید،

¹⁷Perché, quando morrà, non porterà seco nulla; la sua gloria non scenderà dietro a lui.

¹⁷ او در وقت مردن، دارایی خود را با خود به گور نخواهد برد.

¹⁸Benché tu, mentre vivi, ti reputi felice, e la gente ti lodi per i godimenti che ti procuri,

¹⁸ اگرچه کسی از زندگی خود راضی باشد و دیگران او را به‌خاطر موفقیّتش بستایند،

¹⁹tu te ne andrai alla generazione de’ tuoi padri, che non vedranno mai più la luce.

¹⁹ امّا سرانجام خواهد مرد و به اجداد خود خواهد پیوست و دیگر روشنی را نخواهد دید. جاه و مقام کسی او را از مرگ نجات نمی‌دهد، بلکه او نیز خواهد مرد، همچنان‌که یک حیوان می‌میرد.

²⁰L’uomo ch’è in onore e non ha intendimento è simile alle bestie che periscono.

²⁰ جاه و مقام کسی او را از مرگ نجات نمی‌دهد، بلکه او نیز خواهد مرد، همچنان‌که یک حیوان می‌میرد.